Υπάρχουν μερικά χαρακτηριστικά του ανδρικού σπέρματος που είναι χρήσιμο να γνωρίζετε. Δεν είναι θέμα … περιέργειας. Αφορά άμεσα τη γονιμότητα του άνδρα και την υγεία του.
› Το χρώμα: Αν το χρώμα του σπέρματός σας έχει απόχρωση ασπρο-μπέζ ή πλησιάζει προς το γκρι, τότε έχετε περάσει το πρώτο τεστ με επιτυχία! Μια αλλαγή, ωστόσο, στο χρώμα μπορεί να δηλώνει κάποιο πρόβλημα του οργανισμού. Η κόκκινη απόχρωση του σπέρματος πιθανότατα οφείλεται σε τραυματισμό, ενώ η καφετί ίσως υποδηλώνει ένα παλαιότερο τραύμα. Στην περίπτωση κάποιου προβλήματος με τη βαλβίδα (που επιτρέπει μόνο στο σπέρμα ή μόνο στα ούρα να χρησιμοποιούν την έξοδο του πέους), μπορεί να υπάρχουν στο σπέρμα προσμείξεις με ούρα, που του δίνουν έναν έντονο υποκίτρινο τόνο.
› Η οσμή: Η μυρωδιά του σπέρματος διαφέρει από άτομο σε άτομο (αιτία είναι συνήθως η διατροφή), ενώ είναι χαρακτηριστική όταν πρόκειται για παθολογικές καταστάσεις, τις οποίες εκτιμά ο ειδικός.
› Η μορφολογία τους: Είναι πιθανό αρκετά σπερματοζωάρια να μην έχουν φυσιολογική μορφή. Αυτό μπορεί να αποτελεί ένδειξη του «κακού» περιεχομένου τους (δηλαδή της γενετικής πληροφορίας που «κουβαλάνε») ή να είναι αποτέλεσμα κακής κατασκευής (η οποία μπορεί με τη σειρά της να αποτελεί την αιτία της αργής κίνησης των σπερματοζωαρίων). Ωστόσο, σύμφωνα με τα νεότερα δεδομένα, αρκεί το 15-20% των σπερματοζωαρίων να έχουν καλή μορφολογία, για να υπάρξει σύλληψη.
› Η ρευστοποίηση: Το σπέρμα κατά την εκσπερμάτιση είναι υγρό, αλλά γίνεται αμέσως κολλώδες για να κολλήσει στα εσωτερικά γεννητικά όργανα της γυναίκας, ώστε να επιτευχθεί η σύλληψη και να μην κυλήσει μαζί με τα υγρά του κόλπου, ακόμη κι όταν απομακρυνθεί το πέος. Στη συνέχεια, εξαιτίας της θερμοκρασίας του κόλπου, αρχίζει να ρευστοποιείται ξανά, προκειμένου να μπορέσουν να ελευθερωθούν τα σπερματοζωάρια και να συνεχίσουν, μόνα τους πλέον, το «ταξίδι» προς το ωάριο. Ο χρόνος, λοιπόν, στον οποίο ρευστοποιείται -εκ νέου- το σπέρμα είναι μια ακόμη σημαντική παράμετρος, που κρίνει τη γονιμοποιητική ικανότητα του άνδρα.
› Ο όγκος: Αν οι άνδρες εκσπερμάτιζαν μία μόνο σταγόνα, αυτή θα χανόταν μέσα στο όξινο περιβάλλον του κόλπου και η ελπίδα για σύλληψη θα χανόταν! Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι να υπάρχει ποσότητα σπέρματος πάνω από 2 ml (ένα κουταλάκι του γλυκού), προκειμένου να γίνει ουδέτερο το περιβάλλον του κόλπου και να επιβιώσουν τα σπερματοζωάρια. Στην περίπτωση που ο όγκος είναι πολύ μεγαλύτερος, το σπέρμα είναι πιθανό να μην μπορεί να συγκρατηθεί μέσα στον κόλπο, καθώς η εκσπερμάτιση είναι πολύ αραιή ως προς τη συγκέντρωση των σπερματοζωαρίων.
› Το ph: O κόλπος της γυναίκας έχει όξινο περιβάλλον (pH χαμηλότερο του 7), ώστε να καταστρέφονται τα μικρόβια που μπαίνουν στο εσωτερικό του. Θεωρητικά, λοιπόν, στην περίπτωση που εισχωρούσαν σπερματοζωάρια, θα πέθαιναν. Ο οργανισμός, όμως, έχει προνοήσει! Οι εκκρίσεις των αδένων των ανδρών (υγρά κυρίως από τον προστάτη και τις σπερματοδόχους κύστεις, μέσα στα οποία κολυμπάνε τα σπερματοζωάρια) έχουν βασικό pH (αντίθετο, δηλαδή, από το όξινο και μεγαλύτερο του 7), με αποτέλεσμα, όταν αυτά τα δύο περιβάλλοντα έρθουν σε επαφή, να αλληλοεξουδετερώνονται, το περιβάλλον να γίνεται ουδέτερο και επομένως να επιζούν τα σπερματοζωάρια.
› Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων: Για τη σύλληψη, χρειάζεται η ένωση ενός μόνο σπερματοζωαρίου με ένα ωάριο. Οι όρχεις, όμως, παράγουν κάθε λεπτό 50.000 σπερματοζωάρια, τα οποία «αποθηκεύονται» μέχρι τη στιγμή που ο άνδρας θα εκσπερματίσει, οπότε και απελευθερώνονται εκατομμύρια σπερματοζωάρια. Γιατί, λοιπόν, ο οργανισμός καταναλώνει τόση ενέργεια, αφού ουσιαστικά χρειάζεται ένα μοναδικό σπερματοζωάριο; Η απάντηση είναι ότι αυτό το ένα δεν θα κατάφερνε ποτέ να φτάσει στο στόχο του χωρίς τη βοήθεια των υπολοίπων. Τα ωάρια, για να προστατεύονται όταν απελευθερώνονται από τα ωοθηλάκια, περιβάλλονται από σκληρό κέλυφος. Το μπροστινό μέρος κάθε σπερματοζωαρίου (το «κεφάλι») έχει ένα κυστίδιο, που λειτουργεί σαν ένα «σφυράκι». Όσο περισσότερα σπερματοζωάρια, λοιπόν, υπάρχουν, τόσο περισσότερα «σφυράκια» θα χτυπάνε το κέλυφος, με αποτέλεσμα να εισέλθει το ένα και να γίνει η σύλληψη.
› Η κίνησή τους: Κινούνται όλα τα σπερματοζωάρια ή ορισμένα και ποια ακριβώς είναι η κίνησή τους; Φανταστείτε τα σαν τους παίκτες μιας ποδοσφαιρικής ομάδας. Διαθέτει το σπέρμα αρκετούς επιθετικούς, ώστε να καταφέρουν να σκοράρουν; Το ζητούμενο είναι να τρέξουν όσο το δυνατόν περισσότερα σπερματοζωάρια, με τη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα, προκειμένου να φτάσουν και να πολιορκήσουν το ωάριο.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
