Μάτια µε βλέµµατα καθαρά, λαµπερά χαµόγελα, όρεξη για να µοιραστούν την εµπειρία τους. Αυτή ήταν η πρώτη εικόνα που αποκοµίσαµε από τους µικρούς µαθητές της οµάδας «Όπου υπάρχουν Αγγελοι» το απόγευµα της ∆ευτέρας στο λιµάνι της Σούδας. Παρά το πολύωρο ταξίδι από τη Γαύδο και τις έξτρα µέρες αποκλεισµού στο ακριτικό νησί λόγω καιρού, κανένα σηµάδι κούρασης, καµία γκρίνια.
Οι µικροί µαθητές από την Αττική, περιέγραψαν στα «Χανιώτικα νέα» µε ενθουσιασµό τις παρελάσεις µε παραδοσιακές ενδυµασίες και τις επισκέψεις τους σε αποµακρυσµένα νησιά, όπως η Γαύδος, οι Αρκιοί και το Αγαθονήσι. Μάλιστα, όπως γίνεται ξεκάθαρο µέσα από τη συζήτηση µαζί τους, παρά το πολύ νεαρό της ηλικίας τους γνωρίζουν πολύ καλά την έννοια της κοινωνικής προσφοράς αλλά και της ανάγκης στήριξης των λιγοστών κατοίκων και µαθητών που ζουν σε αυτές τις αποµονωµένες περιοχές.
Στο ίδιο κλίµα φυσικά οι γονείς/συνοδοί τους οι οποίοι έχουν µεταλαµπαδεύσει στους µικρούς «αγγέλους» τις έννοιες της προσφοράς και του εθελοντισµού.
Ξεκινάµε την συζήτηση µε την Αριάνα η οποία είναι µαθήτρια στη Β’ Γυµνασίου. Την ρωτάµε πώς της φαίνεται η όλη εµπειρία µε τα ταξίδια σε ακριτικά / αποµακρυσµένα µέρη ανά την Ελλάδα µε την ίδια να µας απαντά πως «είναι πολύ ωραία και µας κάνει όλους να νιώθουµε ευγνώµων και καλά που µπορούµε να βοηθήσουµε άτοµα που είναι πιο µόνοι τους. Μου αρέσουν πάρα πολύ τα πικ νικ που κάνουµε και οι παρελάσεις, µε τις παραδοσιακές στολές. Είναι πάρα πολύ ωραίες».
Από την µεριά της η 10χρονη Ελένη έχει συµµετάσχει σε όλες τις αποστολές -εκτός από την πρώτη φορά στους Αρκιούς «έχω παρελάσει πολλές φορές µε τα παιδιά» µας λέει ενώ όσον αφορά αν της έχει µείνει κάτι αξέχαστο µας αναφέρει πως θυµάται τον Αγγελο από τους Αρκιούς αλλά και την παρέλαση στο Αγαθονήσι.
Από τους µικρότερους µαθητές η Ελπίδα, µόλις έξι χρονών, µας λέει µε ενθουσιασµό ότι η παρέλαση ήταν τέλεια, της άρεσε πολύ και θα το ξαναέκανε αν η οµάδα πάει σε κάποια άλλη περιοχή.
Ο Πρωτέας, εννιάµιση χρονών µας αναφέρει ότι έχει κάνει πολλές φορές παρέλαση µε την οµάδα ενώ σε ερώτηση για το ταξίδι στην Γαύδο µας απαντά ότι ήταν το αγαπηµένο του ταξίδι, πως πέρασε πολύ καλά στο ακριτικό νησί και στις εκδροµές που έγιναν, όπως στον φάρο.
Παρά τις τυχόν δυσκολίες των ταξιδιών, τα παιδιά δηλώνουν ευγνώµονα για τις φιλίες που δηµιούργησαν και τις µοναδικές αναµνήσεις που απέκτησαν. Τέλος, παροτρύνουν µε θέρµη και άλλους συνοµηλίκους τους να συµµετάσχουν σε παρόµοιες δράσεις, τονίζοντας την αξία της εθνικής εκπροσώπησης και της αλληλεγγύης.
Ο Αντρέας δώδεκα χρονών, έχει πάει µε την οµάδα σε όλες τις αποστολές ανά την Ελλάδα, «οι αγαπηµένες µου ήταν η πρώτη στους Αρκιούς, στην Ξάνθη και στο Αγαθονήσι» µας λέει ενώ όσον αφορά αν θα παρότρυνε άλλα παιδιά να συµµετάσχουν µας ξεκαθαρίζει ότι θα έλεγε σε κάθε παιδί να πάει γιατί η δράση είναι πολύ καλή.
Ο Γεράσιµος, έντεκα χρονών, µας απαντά στην ερώτηση αν ταλαιπωρήθηκαν από τον πολυήµερο αποκλεισµό µε απόλυτη ειλικρίνεια «µου άρεσε πολύ το ταξίδι και για να πω την αλήθεια ήταν πιο ωραίο που που αποκλειστήκαµε»
Η δεκάχρονη Μαλβίνα µε τη σειρά της µας αναφέρει πως θα παρότρυνε όλα τα παιδιά που µπορούν να συµµετέχουν σε ανάλογες δράσεις «να πάνε οπωσδήποτε γιατί πρέπει όλοι να ξέρουνε ότι υπάρχουνε παιδιά και στα µέρη που είναι δεν υπάρχει πολύ κόσµος. Ακριτικά µέρη».
Η Μαρίλια δηλώνει πρόθυµη να επαναλάβει το εγχείρηµα στο µέλλον όσον αφορά στον αποκλεισµό της οµάδας στο νησί ανέφερε πως «πέρασα πολύ ωραία και δεν µε πολύ πείραζε»
Η εννιάχρονη Αρτεµις, περιγράφει τις εµπειρίες της από την εκδροµή ενώ σε ερώτηση για το πιο είναι το καλύτερο όταν πάνε εκδροµές απάντηση «τα συναισθήµατα που νιώθουµε». Την ρωτάµε τι τους έλεγαν οι κάτοικοι της Γαύδου, µιας και το σχολείο είναι σε αναστολή καθώς δεν φοιτά σε αυτό κανένας µαθητής «ήταν πολύ συγκινηµένοι και µας έλεγαν ευχαριστούµε και µπράβο»
Ο κ. Γιώργος Ντούτσουλης εµπνευστής της οµάδας «Όπου υπάρχουν Αγγελοι», µοιράζεται µαζί µας την εµπειρία του ταξιδιού στη Γαύδο. Όπως µας ξεκαθάρισε ο Ντούτσουλης η παραµονή των 21 παιδιών και 25 ενηλίκων η οποία παρατάθηκε λόγω καιρικών συνθηκών, δεν θεωρήθηκε ταλαιπωρία αλλά µια πολύτιµη εµπειρία ζωής. « ∆εν ήταν ταλαιπωρία για µας. Ήµασταν σε ένα διαµάντι της Ελλάδας µε κατοίκους οι οποίοι µας αγκάλιασαν σαν να ήµασταν οικογένεια. Ε, δεν το λες και ταλαιπωρία» τονίζει ο ίδιος.
«Οταν µάθαµε ότι το σχολείο είναι σε αναστολή δεν πτοηθήκαµε. Όταν µάλιστα το µάθαµε, αρχίσαµε και προετοιµάζαµε και µία σχολική γιορτή µε τα παιδιά, την οποία την παρουσιάσαµε εκεί µε πολύ µεγάλη συγκίνηση».
Ιδιαίτερη µνεία από τον κ. Ντούτσουλη έγινε στην φιλοξενία τόσο της ∆ηµοτικής Αρχής όσο και στους κατοίκους του νησιού «να πω ένα µεγάλο ευχαριστώ στον άνθρωπο που είχε τα δωµάτια ο οποίος για καµία µέρα δεν πήρε χρήµατα από την αποστολή ούτε για τις έξτρα µέρες αλλά ούτε και για τις µέρες που ήταν προγραµµατισµένες. Να πω για την κυρία Στεφανάκη µε την οποία ουσιαστικά συνδιοργανώσαµε την αποστολή γιατί ήµασταν σε επαφή συνέχεια τους τελευταίους δυο-τρεις µήνες. Και η ίδια φρόντισε τα έξοδα της διατροφής ας πούµε της αποστολής από την Πέµπτη και έπειτα. Οι κάτοικοι του χωριού και η κυρία Στέλλα που έχει το καφενεδάκι εκεί, η οποία κάθε πρωί έφτιαχνε για τα παιδάκια διάφορα κεράσµατα. Τα µισά κερασµένα πάντα µόλις µας παίρνανε χαµπάρι. Ε τι να σας πω τώρα όλοι… Όλοι τρέχανε, όλοι µας συµβουλεύανε, µας λέγανε τι να κάνουµε, πώς να προετοιµαστούµε στην περίπτωση, ξέρω γω που αποκλειστείτε για περισσότερο καιρό. Ήµασταν σαν αδέλφια όλοι µαζί. Λες και µέναµε εκεί χρόνια ολόκληρα».
Ρωτάµε αν υπήρξε κάτι ιδιαίτερο στην αποστολή της Γαύδου «σε αυτό το θέµα η αποστολή είχε µία ιδιαιτερότητα ότι απ’ τη στιγµή που το ανακοίνωσα οι θέσεις κλείσανε. Γιατί ξέρετε η θέση πάντα περιορίζεται από το τι µπορούµε να βρούµε εκεί και πού µπορούµε να µείνουµε. Σε περίπου δύο ώρες… οι θέσεις είχανε κλείσει».
Η Μαρίνα Γιαλίνη γονέας / συνοδός στην αποστολή τονίζει πως ο σκοπός της οµάδας δεν είναι ο τουρισµός, όπως ίσως κάποιοι πιστεύουν αλλά η έµπρακτη στήριξη των αποµονωµένων περιοχών «Όλα αυτά τα κάνουµε γιατί θέλουµε να ακουστεί η φωνή των παιδιών σε αυτά τα ακριτικά µέρη. Οι άνθρωποι σε αυτά τα κριτικά µέρη µας λένε συνέχεια «Ευχαριστούµε πάρα πολύ που ήρθατε και µας τιµήσατε µε την παρουσία των παιδιών σας”» τονίζει χαρακτηριστικά ενώ συµπληρώνει πως «ειδικά για τη Γαύδο έχουµε µείνει όλοι έκπληκτοι µε όλη αυτή τη φιλοξενία, µε όλη αυτή την αγκαλιά, δεν αισθανθήκαµε ούτε µία στιγµή που είχαµε αφήσει άλλα παιδιά πίσω, που είχαµε αφήσει τις δουλειές µας, δεν αισθανθήκαµε ούτε µία στιγµή µονάχοι, µας αγκάλιασαν. ∆εν έχω λόγια για αυτούς τους ανθρώπους. Πραγµατικά είναι εξαιρετικοί άνθρωποι και είναι κρίµα το ότι δεν υπάρχουν οικογένειες, δεν υπάρχουνε παιδιά»
Η κα Λίλιαν Στεφανάκη, δήµαρχος της Γαύδου, αναφέρθηκε µε θερµά λόγια στην οµάδα και στην κίνηση υψηλού συµβολισµού να παρελάσουν στο ακριτικό νησί. Όπως µας περιέγραψε η κα Στεφανάκη η επίσκεψη άφησε θετικές αναµνήσεις στους ντόπιους, αναδεικνύοντας τη σηµασία της κοινωνικής στήριξης στις αποµονωµένες περιοχές της χώρας. «Καταλαβαίνετε ότι ήτανε πολύ σηµαντικό να ακουστούν παιδικές φωνούλες, να παρελάσουν. Μας είχαν ετοιµάσει γιορτούλα µε ποιήµατα, µε τραγούδια, έβαλαν τις παραδοσιακές στολές και παρέλασαν. Ήτανε για µας πρωτόγνωρο. ∆εν έχει ξαναγίνει αυτό το πράγµα στη Γαύδο και όλοι οι κάτοικοι ήταν ενθουσιασµένοι. Νοµίζω ότι το εισπράξανε και οι άνθρωποι γιατί παρά τις δυσκολίες που προέκυψαν λόγω του καιρού νοµίζω ότι τελικά φεύγουν µε πολύ θετικές αναµνήσεις από το νησί» µας ανέφερε χαρακτηριστικά η κα Στεφανάκη.
Αξίζει να σηµειωθεί ότι η οµάδα «Όπου υπάρχου Αγγελοι» στηρίζεται στην ιδιωτική πρωτοβουλία.
Από τα ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ































































