Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΚΕΡΕΚΟΥ
Ο μεγάλος δάσκαλος της δημοσιογραφίας και εκδότης της «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ» Βλάσης Γαβριηλίδης, σε πρωτοσέλιδο άρθρο του το 1928 (πριν έναν περίπου αιώνα δηλαδή), με τον στην επικεφαλίδα μας σημερινό τίτλο, είχε ταράξει για τα καλά την κοινωνία και τον πολιτικό κόσμο της εποχής του, καυτηριάζοντας σ’ αυτό τα λάθη, τις παραλείψεις και τα απαράδεκτα «καμώματα» των τότε Κυβερνήσεων, εις βάρος του ελληνικού λαού.
Της Κυβέρνησης του Γεώργιου Κονδύλη δηλαδή και της Οικουμενικής του Αλέξανδρου Ζαΐμη, την οποία διαδέχτηκε (το 1929) η Κυβέρνηση του «εθνάρχη», όπως έμεινε στην πολιτική μας ιστορία, Ελευθέριου Βενιζέλου.
Και «δανειζόμαστε» τον εύστοχο αυτό τίτλο σήμερα για να καταδειχτεί ότι, σε κάποια γεγονότα και πολιτικές, οι αιώνες αντιγράφουν αλλήλους!
Για του λόγου δε το αληθές, παραθέτουμε μερικά και μόνο συγκεκριμένα παραδείγματα ακατανόητων, ακόμη και εξοργιστικών μέτρων από αυτά που μας επιβάλλουν και, παραταύτα, ακόμα επιβιώνουμε! Από αυτά που έχουν μετατρέψει τη ζωή μας σε εφιάλτη! Γιατί μας έρχονται «κατά ριπές», λόγω των συνεχών, πιεστικών και εξαντλητικών για το βαλάντιό μας όλο και νέων μέτρων που λαμβάνονται, το ένα μετά το άλλο, από την καλή μας Κυβέρνηση, υπό την ασφυκτική πίεση των μεγάλων μας πλέον «αφεντικών», δηλαδή των δανειστών μας.
Αποσύρθηκε, μετά από τα αρνητικά σχόλια και την γενική θυμηδία που προκάλεσε, η απόφαση που προέβλεπε επιβολή προστίμου σε όσους υπόχρεους δεν εκδίδουν αποδείξεις. Προστίμου όμως ίσου με το 50% του ΦΠΑ που φοροδιαφεύγουν! Μια απόφαση που θα μπορούσε να τιτλοφορηθεί με τη φράση: «Μην κόβετε αποδείξεις. Σας συμφέρει!»
Σε φιάσκο εξελίσσεται και η αύξηση του ίδιου φόρου από το 13% στο 24%, από την οποία υπολόγιζε προφανώς η Κυβέρνηση να βάλει στα κρατικά ταμεία κάποια δισεκατομμύρια παραπάνω. Μόνον που δεν λογάριασε ότι, λόγω της μεγάλης ανέχειας των λαϊκών κυρίως μαζών, οι καταναλωτές είναι εκείνοι που αντί να ζητάνε επίμονα απόδειξη για κάθε τους αγορά ή όποια άλλη τους δαπάνη, ζητάνε την ΜΗ έκδοσή της. Και τούτο διότι, όταν καλούν στο σπίτι τους (για παράδειγμα) έναν ελεύθερο επαγγελματία για την αποκατάσταση μιας βλάβης που κοστίζει 200 ή και 300 ευρώ, τους «πονάει» να δώσουν επιπλέον το «χαράτσι» των 48 ή 72 ευρώ παραπάνω ως ΦΠΑ, και γι’ αυτό και συμβιβάζονται αναγκαστικά (και συμμετέχουν) στην παράνομη «μαύρη» συναλλαγή και επομένως φοροδιαφυγή.
Όχι απλώς αδικία, αλλά «κλοπή»(!) αποτελεί ουσιαστικά και ο τρόπος της νέας μείωσης των επικουρικών συντάξεων που αναμένεται από τον επόμενο μήνα για τους συνταξιούχους, οι οποίοι παίρνουν συντάξεις από κύρια και επικουρική αθροιστικά άνω των 1300 ευρώ μικτά! Αυτό το ΜΙΚΤΑ δεν είναι απλά ένα σχήμα λόγου ή μια λέξη χωρίς σημασία. Είναι μια κατάφορη αδικία, που αγγίζει τα όρια της κλοπής! Και τούτο διότι:
Υπολογίζει στον συνταξιούχο σαν εισόδημα ένα χρηματικό ποσό, το οποίο όμως ποτέ δεν πήρε στα χέρια του! Και δεν το πήρε ποτέ διότι, πριν το εισπράξει, βλέπει να παρακρατείται κάθε μήνα ένα σημαντικό κομμάτι του για φόρο μισθωτών υπηρεσιών, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κ.λπ, όπως αναφέρεται άλλωστε και στον κωδικό 315 της Φορολογικής του Δήλωσης.
Με παρόμοια κόλπα καταργήθηκαν για τους συνταξιούχους ο 13ος και ο 14ος μισθός που κακώς, πολύ κακώς, βαφτίστηκαν «δώρα»! Και επιμένουμε σ’ αυτό, γιατί απλούστατα ΔΕΝ ήταν καθόλου δώρα…! Ήταν χρήματα των εργαζόμενων, που πλήρωναν ανελλιπώς επί 35-40 χρόνια, 45% επί του μισθού τους (19% ο εργαζόμενος και 26% ο εργοδότης του). Με ποιο δικαίωμα επομένως τους στερούν δικά τους χρήματα;(!)
Κάτι αντίστοιχο είναι κι αυτό που γίνεται με το εφάπαξ των δημοσίων υπαλλήλων!
Όσκαρ παραλογισμού διεκδικεί (αν είναι δυνατόν…!) και η παρανοϊκή απόφαση για την φορολόγηση των ανείσπρακτων ενοικίων! Δεν φτάνει που οι ιδιοκτήτες αυτών των «τυχερών» ακινήτων (που δεν είναι όλοι «τσιφλικάδες») στερούνται ενός εισοδήματος, λόγω ασυνέπειας του μισθωτή… Δεν αρκεί που έχασαν ένα έσοδο, το οποίο μπορεί να είναι και το μοναδικό από το οποίο περιμένουν να ζήσουν, πρέπει να πληρώσουν και φόρο γι’ αυτό! Το να είναι υπόχρεοι καταβολής αυτού του φόρου όταν και αν εισπράξουν αυτά τα ανείσπρακτα ενοίκια μετά από κάποιο συμβιβασμό ή δικαστική απόφαση, θα ήταν σωστό και δίκαιο! Αλλά το «δεν τα πήρες μεν, πλήρωσε όμως τον αναλογούντα γι’ αυτά φόρο δε», είναι σκέτη τρέλα!
Ας αναφερθούμε τώρα και στους λογαριασμούς των ΔΕΚΟ (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ). Και πιο συγκεκριμένα, ας μας εξηγήσει κάποτε κάποιος κρατικός σοφός εγκέφαλος, γιατί οι αποδείξεις τους, που αφορούν στην κατανάλωση ενέργειας ή παροχής αγαθών πρώτης ανάγκης (και περιλαμβάνουν και φόρους, δημοτικά τέλη κ.λπ.), δεν γίνονται δεκτές ως δαπάνες διαβίωσης στις Φορολογικές μας Δηλώσεις;(!)
Να μας εξηγήσει επίσης κάποιος και γιατί, φορολογούμενος που πληρώνει τα προς το Δημόσιο χρέη του, βαρύνεται με πρόστιμα (προσαυξήσεις) αν καθυστερήσει να πληρώσει, ενώ δεν ισχύει κάτι ανάλογο και για το Κράτος, όταν εκείνο οφείλει επί χρόνια επιστροφές του προς τους πολίτες;(!)
Στο στόχαστρο μπήκαν τώρα και τα αγροτεμάχια, εκ των οποίων πολλές χιλιάδες στρεμμάτων παραμένουν χέρσα και εγκαταλελειμμένα. Πατρογονικά ενθύμια και κληροδοτήματα συνήθως, που δεν καλλιεργούνται επί χρόνια και που δεν αποδίδουν επομένως στους σημερινούς τους κατόχους τίποτα… Απολύτως τίποτα!
Στα παράλογα όσο και ευτράπελα, που δείχνουν όμως το πώς σκέπτονται οι πολιτικοί μας και πώς λειτουργεί το καλό μας Κράτος, θυμίζουμε ότι χάλαγε τον κόσμο πριν 3-4 χρόνια, ο τότε στην αντιπολίτευση ΣΥΡΙΖΑ, όταν γίνονταν συζητήσεις για αποκρατικοποίηση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ έναντι 340 εκατομμυρίων ευρώ.
Τώρα, την παραδίδει στους Ιταλούς έναντι 45 εκατομμυρίων, και το «ξεπούλημα» βαφτίζεται «σοβαρή και χρήσιμη για τη χώρα μας επένδυση»! Τα σχόλια δικά σας, φίλοι αναγνώστες…
Πριν κλείσουμε για σήμερα, θα θέλαμε να επανέλθουμε για ακόμα μία φορά στην ακατανόητη (τουλάχιστον για εμάς) τακτική να δημοσιοποιούνται από τις Διωκτικές Αρχές, με κάθε λεπτομέρεια, οι τρόποι και οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται από αυτές, για να εντοπίζονται καταζητούμενοι για κάθε είδους εγκλήματα. Και συνεχίζουν περιέργως να το πράττουν, όταν αυτό σαφώς σημαίνει ότι ενημερώνουν λεπτομερώς τους κακοποιούς τι να κάνουν αλλά και τι να αποφεύγουν να κάνουν, για να μην αφήνουν πίσω τους ίχνη που οδηγούν στη σύλληψή τους. Ακατανόητο!
Στα μάλλον ευτράπελα, που δείχνουν όμως την ανευθυνότητα και την έλλειψη στοιχειώδους σοβαρότητας εκ μέρους κάποιων δημόσιων λειτουργών, θα κατατάξει κανείς και το παρακάτω γεγονός:
Πολίτες παραλαμβάνουν ταχυδρομικά κάποιο ωραίο πρωί ένα δημόσιο έγγραφο με το οποίο πληροφορούνται ότι απειλείται με κατάσχεση(!) η ακίνητη περιουσία τους(!), για χρέος τους προς το Δημόσιο …ενός ή και τριών λεπτών του ευρώ! Και, το ερώτημα που εύλογα ανακύπτει είναι, ο αρμόδιος υπάλληλος που έγραψε αυτό το γελοίο κείμενο καθώς και εκείνος, κυρίως εκείνος, που το υπέγραψε, διάβασαν τι γράφουν και τι υπογράφουν ή υπογράφουν έτσι… στα τυφλά, όποιο χαρτί βάλει κάποιος μπροστά τους;
Σήμερα οι πολίτες δικαιολογημένα, αντί ασφάλειας και σιγουριάς, βιώνουν μια αβεβαιότητα και για το παρόν, και για το μέλλον τους…!
Γιατί… πώς να το κάνουμε;;(!)
Είναι κράτος δικαίου ένα κράτος που αδικεί κατάφορα τους χαμηλών εισοδημάτων πολίτες, αυτούς δηλαδή που είναι κατά κανόνα και οι πιο νομοταγείς;
Είναι κράτος δικαίου ένα κράτος όπου όλα γίνονται στο γόνατο;
Όχι, δεν είναι!
Απλώς… όλα, όσα και όπως συμβαίνουν σ’ αυτό το κράτος, το οποίο και τυγχάνει να είναι η δική μας πατρίδα, δικαιώνουν τη ρήση του Άρη Σταθάκη, ο οποίος είπε κάποτε ότι: Στην σύγχρονη Ελλάδα, από το «λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο», η λατέρνα σίγησε, η φτώχεια έμεινε και το φιλότιμο χάθηκε…!
Υ.Γ.
Α! Παρεμπιπτόντως…! Ας μας εξηγήσει ο «πάνσοφος» εγκέφαλος που παρουσίασε σαν «δείγμα ανάκαμψης της οικονομίας μας», το ότι θα μπορούμε εφεξής να παίρνουμε από τα Α.Τ.Μ. των Τραπεζών 840 ευρώ ανά 15ήμερο, αντί των 420 ανά εβδομάδα, που ίσχυε ως τώρα. Ποιο το ουσιαστικό όφελος για τον πολίτη;
Ποιο, εκτός από το ότι θα ξεροσταλιάζει στις ουρές μια φορά λιγότερο; Υπάρχει κάτι άλλο που δεν το έχουμε καταλάβει;
Διότι, έτσι όπως το πάνε, …να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μ@λ@κες, όπως λέει στο γνωστό τραγούδι του κι ο Γιάννης Μηλιώκας…
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
