Γράφει ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΙΣΣΑΣ
Αυτό το τραγούδι περιγράφει την αλήθεια
και όταν αυτό γίνεται
τότε κάθε άποψη περισσεύει!
Όπως και η δική μου!
Ευτυχώς!
Τραγούδι καταπληκτικό, ερμηνεία, μουσική κλπ. για την ιστορία όμως και μόνο, μια λεπτομέρεια.
Παρότι στην ελληνική κοινωνία έχει καθιερωθεί σαν ένα προοδευτικό, ‘αντιστασιακό’ προς τι κατεστημένο τραγούδι (αυτός πιστεύω ήταν και ο σκοπός του συνθέτη), ο γερμανός ποιητής που το έγραψε, o Βολφ Μπίρμαν, ήταν ανατολικο-γερμανός αντιφρονούντας και τα λόγια του αναφέρονταν στην τότε κομμουνιστική κυβέρνηση-κοινωνία.
Ο στίχος
‘σ’ αυτήν την πόλη που στα δυο έχει σκιστεί ’
έχει διπλή σημασία (για όσους μπορούν να το καταλάβουν) και αναδεικνύει το διαχωρισμό που υπέστη όχι μόνο το Βερολίνο σαν πόλη αλλά ολόκληρος ο κόσμος…
Ανατριχιαστικό και τόσο βαθιά αληθινό..
Μισόν αιώνα (1965), “κουβαλάει” τούτο… Έχει αλλάξει κάτι;
Αφιερωμένο σε αυτούς που σκέφτονται με την …τσέπη.
Όλοι τους έχουμε βαρεθεί και σιχαθεί δεν φτάνει όμως αυτό.
Ας κάνουμε κάτι να αλλάξουμε την κατάσταση.
Πήραμε τη ζωή μας λάθος, ας την πάρουμε τώρα σωστά.
Ένας νεαρός πέφτει νεκρός από τη σφαίρα ενός ανθρώπου που και ο ίδιος ήταν θύμα της τραγικά βαθιάς άγνοιάς του για το περιεχόμενο της λέξης “ζωή”.
Όσο κυριαρχεί η πεποίθηση ότι αυτός είναι ο καλύτερος δυνατός κόσμος, καλά θα κάνουμε να το βουλώσουμε, διότι πολλοί θα χάνουν τη ζωή τους πριν την ζήσουν.
Ο μαθητής που σκοτώθηκε μόλις 15 ετών.
Ο αστυνομικός εναντίον του οποίου έγινε δολοφονική επίθεση 21 χρόνων.
Οι νέοι άνθρωποι στη χώρα μας βρίσκονται σε κίνδυνο – κάποιοι θέλουν να τους ξεπαστρέψουν.
Θέλω να παρακαλέσω τα όργανα της τάξης και λοιπούς καουμπόηδες να μην πυροβολούν τους νέους.
Αν θέλουν οπωσδήποτε να ξεκάνουν κάποιον, ας δολοφονήσουν κάνα σάψαλο, κάνα ραμολιμέντο, κάνα γεροξεκούτη που είναι έτοιμος να τα τινάξει.
Κρίμα είναι να δολοφονούν νέους ανθρώπους, η χώρα έχει τεράστιο πρόβλημα υπογεννητικότητας.
Περίεργο (μάλλον χαρακτηριστικό), που όσους Έλληνες τραγουδιστές άκουσα, τόσοι και αλλάζουν τα λόγια και λένε “Γερμανούς” αντί για “Ευρωπαίους “.
Τί καλύτερο παράδειγμα απ’ αυτό το τραγούδι, να μάθουμε ότι τα προβλήματα είναι ίδια στη Γερμανία κι εδώ κι ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θέλουν ν’ αλλάζουν τα πράγματα κι εκεί;
‘Αυτούς τους έχω βαρεθεί’
(στίχοι: Δημοσθένης Κούρτοβικ & Wolf Biermann, μουσική: Θάνος Μικρούτσικος)
Τις κρύες γυναίκες που με χαϊδεύουν,
τους ψευτοφίλους που με κολακεύουν,
που απ’ τους άλλους θεν παλικαριά
κι οι ίδιοι όλο λερώνουν τα βρακιά,
σ’ αυτήν την πόλη που στα δυο έχει σκιστεί,
τους έχω βαρεθεί.
Και πέστε μου αξίζει μια πεντάρα,
των γραφειοκρατών η φάρα,
στήνει με ζήλο περισσό,
στο σβέρκο του λαού χορό,
στης ιστορίας τον χοντρό το κινητή,
την έχω βαρεθεί.
Και τι θα χάναμε χωρίς αυτούς όλους,
τους Ευρωπαίους, τους προφεσόρους,
που καλύτερα θα ξέρανε πολλά,
αν δε γεμίζαν ολοένα την κοιλιά,
υπαλληλίσκοι φοβητσιάρηδες, δούλοι παχιοί,
τους έχω βαρεθεί.
Κι οι δάσκαλοι της νεολαίας νταντάδες,
κόβουν στα μέτρα τους τους μαθητάδες,
κάθε σημαίας πλαισιώνουν τους ιστούς,
με ιδεώδεις υποτακτικούς,
που είναι στο μυαλό νωθροί,
μα υπακοή έχουν περισσή,
τους έχω βαρεθεί.
Κι οι μαθητές με νωθρό μυαλό
γυρεύουνε τον χαμένο εαυτό
και τις αξίες κάνουνε σκονάκια
την γνώση παίζουνε γραμμένη στα μπατσάκια
με τη δια-σκέδαση έχουν εξομοιωθεί
τους έχω βαρεθεί.
Κι ο παροιμιώδης μέσος ανθρωπάκος,
κέρδος ποτέ μα από παθήματα χορτάτος,
που συνηθίζει στην κάθε βρωμιά,
αρκεί να έχει γεμάτο τον ντορβά
κι επαναστάσεις στ’ όνειρά του αναζητεί,
τον έχω βαρεθεί.
Κι οι ποιητές με χέρι υγρό,
υμνούνε της πατρίδας τον χαμό,
κάνουν με θέρμη τα στοιχειά στιχάκια,
με τους σοφούς του κράτους τα ’χουνε πλακάκια,
σαν χέλια γλοιώδικα έχουν πουληθεί,
τους έχω βαρεθεί.
Σαν χέλια γλοιώδικα έχουν πουληθεί,
τους έχω σιχαθεί.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
