Πολλές φορές στην αρχή της σχολικής χρονιάς, «ανησυχούντες» γονείς εμφανίζονται στα γραφεία των σχολείων μεταφέροντας τα οικογενειακά άγχη σε σχέση με τα παιδιά τους που θα φοιτήσουν σε νέα περιβάλλοντα. Συνήθεις απαιτήσεις: «το παιδί μου υφίσταται bulling, ευκαιρία να του αλλάξω τμήμα, να είναι με τη φίλη της στο τμήμα δεν θα έχει άγχος, έμαθα ότι φυσική θα κάνει ο … να πάει στο άλλο τμήμα που τον γνωρίζουμε αφού είναι γείτονας, κλπ….» .
H Δ/νση Δευτ/θμια Εκπαίδευσης Τρικάλων, μέσω της Σχολής Γονέων υλοποιεί κάθε χρόνο παρεμβάσεις στο σύνολο των σχολείων, αφουγκραζόμενη τις ανάγκες της κοινωνίας, γονέων και παιδιών αλλά και της εκπαιδευτικής κοινότητας. Στην Καλαμπάκα (Αίθουσα Λιάπη) ασχολήθηκε με της διαδικασίες μετάβασης από τη μία σχολική βαθμίδα στην αμέσως επόμενη . «Η μετάβαση δεν είναι απλώς ένα γραφειοκρατικό γεγονός. Είναι μια βαθιά εσωτερική διεργασία για το παιδί — και για την οικογένειά του. Φέρνει αβεβαιότητα, αλλά και ευκαιρίες ανάπτυξης. Και όταν γίνεται με ενημέρωση και υποστήριξη αλλά και συνέργεια όλων των σημαντικών ”άλλων”, γίνεται με πολύ μεγαλύτερη ασφάλεια – Καραγιάννη / Κωτούλας».
Πράγματι οι γονείς ανησυχούν, εξωτερικεύοντας τα άγχη των παιδιών τους. Νέα περιβάλλοντα ειδικά για τα παιδιά της στ΄ δημοτικού, πλήθος γνωστικών αντικειμένων στην α΄ γυμνασίου, πλήθος εκπαιδευτικών σε αντίθεση με τον ένα τον/της δάσκαλο/α που είχαν στο δημοτικό. Αγόρια και κορίτσια μπαίνουν σε προ-εφηβικό στάδιο με τις βιολογικές αλλαγές που συντελούνται στο σώμα τους, με αλλαγές στη συμπεριφορά είτε στο οικογενειακό είτε στο σχολικό περιβάλλον.
Πολλά τα ερωτήματα και όχι μονοσήμαντες οι απαντήσεις. Απαραίτητοι λοιπόν σε αυτές τις συναντήσεις με την παρουσία τους, όλοι οι δ/ντες και οι διδάσκοντες/σες της έκτης τάξης όλων των δημοτικών σχολείων της πόλης. Επιβαλλόμενη η παρουσία των γονέων και κηδεμόνων όλων των παιδιών της έκτης δημοτικού. Ήταν το μέγιστο πλήθος? Καλοπροαίρετα θέτω το ερώτημα. Όταν οι γονείς δεν απαξιώνουν το σχολείο και ότι αυτό προσφέρει ειδικά εθελοντικά (δεν γνωρίζω πολλές Δ/νσεις ανά τη χώρα να τρέχουν Σχολές Γονέων), τότε αμβλύνονται τα τυχόν προβλήματα και προλαμβάνονται δυσάρεστες καταστάσεις . Τα Γυμνάσια όμως ήταν εκεί. Και οι Σύμβουλοι Εκπαίδευσης επίσης. Ξέρετε αυτοί οι εκπαιδευτικοί που κάααθονται και πολλές φορές λοιδορούνται από οργισμένους γονείς.
Αγαπητοί και αγαπητές φίλοι και φίλες. Σε μια δυστοπική κοινωνία, όπως αυτή που βιώνουμε σήμερα, με την ανασφάλεια, την φτωχοποίηση, το αβέβαιο μέλλον με το «εγώ» κανείς δεν μπορεί να επιλύσει με επιτυχία τα προβλήματα. Χρειάζεται να καλλιεργηθεί το «εμείς» για ένα καλύτερο μέλλον ειδικά για τα παιδιά μας.
Βασίλειος Παππάς – πρώην Δ/ντης Γυμνασίου
ΥΓ.1. Δυστυχώς την ημέρα εκείνη, υπήρξε και η εκδήλωση στα Τρίκαλα του θεατρικού εργαστηρίου «επί Σταγών».
ΥΓ.2. Προφανώς δεν διεκδικεί ο γράφων μόρια και αξιολογήσεις (πρώην βλέπετε)!
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
