Ο Πηνειός, αναμφισβήτητα , θεωρείται ευλογία για τη γη της επαγγελίας (το θεσσαλικό κάμπο), συνάμα θεωρείται και κατάρα για τους ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στα αφρισμένα νερά του, επιχειρώντας να τον διαβούν- ελλείψει γεφυρών – για αποφυγή κούρασης και συντομία χρόνου.
Στο βιβλίο μου «Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΦΑΛΩΡΕΙΑΣ ΕΣΤΙΑΙΩΤΙΔΟΣ» Αθήνα 2011 σελ. 292 αναφέρονται πέντε (5) πνιγμοί τα τελευταία 50 χρόνια και άλλοι δύο διασώθηκαν από συνανθρώπους τους που έτυχε να βρίσκονται κοντά τους. Γνωστή είναι και η ιστορία ενός μικρού παιδιού από χωριό του Δήμου Μετεώρων που ρωτούσε τη μητέρα του για την έλλειψη του πατέρα του κι εκείνη του έλεγε ότι πνίγηκε στο ποτάμι. Όταν ο μικρός έγινε 8-10 ετών ξαναρώτησε τη μητέρα του λέγοντας της « γιατί δεν υπήρχε γέφυρα»; Υπήρχε αλλά ήταν μακριά. Πόσο μακριά, δηλ. αν πήγαινε από τη γέφυρα δε θα είχε επιστρέψει μέχρι σήμερα;
Τελευταία κατασκευάστηκε η γέφυρα της Διάβας, λέμε της Διάβας γιατί κατασκευάστηκε με ενέργειες των κατοίκων της. Αυτοί είχαν την ανάγκη της γέφυρας και όχι οι Καλαμπακιώτες. Οι Διαβήτες ήθελαν να πάνε στην πόλη, για λόγους υγείας ,για ψώνια, ή για να πάνε τα παιδιά τους στα Γυμνάσια-Λύκεια κλπ.
Καλό είναι να πούμε λίγα λόγια για την ιστορία της γέφυρας, να τη γνωρίζουν και οι νεότεροι.
Μετά την πτώση της δικτατορίας 1974, η τότε κυβέρνηση, με Πρωθυπουργό τον Κ. Καραμανλή επανέφερε όλα τα Δημοτικά και Κοινοτικά Συμβούλια τα οποία είχε καταργήσει η χούντα, με μόνη εξαίρεση τους Δημάρχους και Προέδρους των Κοινοτήτων. Στη θέση αυτών, μέχρι να γίνουν οι νέες εκλογές, διόρισε δημοσίους υπαλλήλους (εκπαιδευτικούς, εφοριακούς, δικηγόρους). Στο Κ.Σ. Διάβας διορίστηκε ο υπογράφων. Στην πρώτη συνεδρίαση έφερε το θέμα της κατασκευής γέφυρας στον Πηνειό.
Ο τότε Κοινοτικός Σύμβουλος (αείμνηστος) Γεωρ. Αποστόλου λέει: Γίνονται αυτά τα πράγματα δάσκαλε; Δάσκαλος: είναι απαραίτητη η γέφυρα; Γ.Α. είναι και παραείναι. Δ. αν δεν πιστέψουμε εμείς, πόσο απαραίτητη είναι η γέφυρα πως θα πείσουμε τους αρμόδιους φορείς για την αναγκαιότητα του έργου. Έτσι ψηφίσαμε τις πρώτες 200.000 δραχμές για την κατασκευή πόρου (διάβασης). Λίγο πριν τις εκλογές παρακάλεσα τον αείμνηστο Γεώργιο Βλαχογιάννη (Μακάριο) να κατέβει ως υποψήφιος Πρόεδρος γιατί ήταν ο πιο κατάλληλος για να συνεχίσει το έργο. Στην αρχή έφερε αντίρρηση αλλά με την ενθάρρυνση μου δέχτηκε, εκλέχτηκε και έφερε σε πέρας το έργο.
Μετά τη γέφυρα της Διάβας κατασκευάστηκε και η νέα γέφυρα της Σαρακίνας δίπλα στη παλιά τοξωτή γέφυρα. Αυτή η γέφυρα μπορούσε να γίνει 4 χλμ. πιο νότια στην τ. κ. Περιστέρα στη «θέση Μακρομάρμαρο- Βερό Παππά» όπου, εκτός του ότι, η κοίτη είναι πιο στενή, υπάρχει ένθεν και ένθεν συμπαγής βράχος, ο οποίος σε μικρό βάθος κάτω από την κοίτη, πιθανόν να ενώνεται. Έτσι, α) η γέφυρα θα είναι πιο στέρεα, β) θα ενώνει όλη την καλλιεργήσιμη &βοσκήσιμη έκταση της Περιστέρας με προοπτική την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας και γ) θα ενώσει τα ερείπια της αρχαίας Φαλώρειας με το νεότερο μνημείο (κονάκι Μέκιου).
Στο σημείο αυτό, τη 10ετία του 1950, οι κάτοικοι της Περιστέρας είχαν κατασκευάσει αερογέφυρα με χοντρό συρματόσχοινο για να μεταφέρουν κάθε πρωί και βράδυ τα γάλατα και για να προμηθεύουν τους τσοπάνους με τρόφιμα. Τότε, η Περιστέρα είχε 3000 αιγοπρόβατα και 160 κεφάλια βοοειδών, εκτός από τα ζώα μεταφοράς (άλογα και γαϊδουράκια). Ενώ σήμερα δεν υπάρχει ούτε για δείγμα βοοειδή ή ζώο μεταφοράς. Υπάρχουν μόνο λίγα πρόβατα.
Ευχαριστώ εκ των προτέρων
Ν. Γκούμας
Συντ/χος εκπαιδευτικός
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
