Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία – Άρθρο του Απ. Αλεξίου

Η 3η ημέρα του Δεκέμβρη έχει οριστεί ως παγκόσμια ημέρα για τα άτομα με αναπηρία. Μια ημέρα που μας θυμίζει πως ανάμεσα μας ζούνε άνθρωποι με προβλήματα που καθιστούν τη ζωή τους πολύ πιο δύσκολη από το συνηθισμένο.

Εύλογα προκύπτει ένα πολύ βασικό ερώτημα.

Τι έχει κάνει η πολιτεία διαχρονικά ώστε αυτά τα άτομα να έχουν την ίδια ποιότητα ζωής με κάποιον που δεν έχει κανένα πρόβλημα υγείας ;

Η απάντηση μπορεί να δωθεί και μονολεκτικά καθώς μια γρήγορη ματιά σε απλά καθημερινά πράγματα καταδεικνύει την παντελή έλλειψη μέριμνας για αυτά τα άτομα.

Αρχίζοντας από το πιο απλό που είναι η μετακίνηση μέσα στην πόλη. Στις περισσότερες ελληνικές πόλεις τα πεζοδρόμια σε πολλά σημεία είναι αλλοιωμένα ενώ αλλά έχουν καταπατηθεί πλήρως από τραπεζοκαθίσματα .

Ακόμη πιο αξιοσημείωτο είναι πως σε πολλά σημεία δεν υπάρχει ειδική ράμπα πρόσβασης . Εκτός όμως από τους δρόμους το πρόβλημα μεταφέρεται και στα δημόσια κτήρια, όπου τα περισσότερα ακόμη και σήμερα δεν πληρούν τις κατάλληλες προϋποθέσεις για άτομα με αναπηρία. Ακόμη και σχολεία υπάρχουν που είναι δυσπρόσιτα, τα οποία μάλιστα εντός λίγων μηνών θα φιλοξενήσουν τις εκλογικές διαδικασίες.

Πέρα από την καθημερινότητα όμως, τα άτομα με αναπηρία αντιμετωπίζουν και πιο ουσιαστικά προβλήματα. Είναι αναμφισβήτητο πως ισότητα στην εκπαίδευση και την αγορά εργασίας δεν υπάρχει. Αυτό έχεις ως αποτέλεσμα να απομονώνονται εντελώς από τις κοινωνικές εξελίξεις και να βρίσκονται ουσιαστικά εκτός του κοινωνικού συνόλου.

Όλα αυτά λίγο-πολύ είναι γνωστά. Το ερώτημα έγκειται στο τι έχουμε κάνει σαν κοινωνία και σαν κράτος όλα αυτά τα χρόνια ώστε να ανατραπεί αυτή η κατάσταση; Είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε πως είναι ανούσιο να μιλάμε για μεταρρυθμίσεις και οικονομική ανάπτυξη την ίδια στιγμή που ζούμε σε ένα κράτος το οποίο αδυνατεί να δώσει τις ίδιες ευκαιρίες σε όλους τους πολίτες.

Πρέπει λοιπόν, η προτεραιότητα όσων κυβερνούν είτε κεντρικά είτε σε δημοτικό επίπεδο να θέσουν ως πρώτο πρωταρχικό στόχο την ένταξη αυτής της κατηγορίας των πολιτών στο κοινωνικό γίγνεσθαι.

Αν πραγματικά θελουμε να θεωρούμαστε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος θα πρέπει να αφήσουμε τον στρουθοκαμηλισμό και να αντιμετωπίσουμε με αποφασιστικότητα ένα πρόβλημα που ταλαιπωρεί αρκετούς συμπολίτες μας.

Στο χέρι μας είναι η αλλαγή!

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΛΕΞΙΟΥ

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΧΟΛΙΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ