Κοινωνία ώρα μηδέν

Tου Χρήστου Γκερέκου

Τα πάντα ο Κύριος εν σοφία εποίησε και ο άνθρωπος, ήρθε στη συνέχεια, και τα πάντα εν τη ανοησία του ή τη δίψα του για μάταιο πλουτισμό, μαγάρισε και κατέστρεψε!

– Μας παρέδωσε ο Ύψιστος μια πανέμορφη, ισορροπημένη και με κάθε σοφία και ρυθμό λειτουργούσα φύση, και εμείς την αποσυντονίσαμε με τις παρεμβάσεις μας, ή και την καταστρέψαμε με την τσιμεντοποίηση ή με την μετατροπή των δασών σε σκουπιδότοπους και αποκαΐδια με «σκόπιμες» πυρκαγιές, για να τα μετατρέψουμε σε οικόπεδα «φιλέτα».

– Μας χάρισε ποτάμια και λίμνες και θάλασσες με πεντακάθαρα νερά, κι εμείς τα «βρωμίσαμε», πετώντας εκεί τα σκουπίδια και τα τοξικά μας απόβλητα.

– Μας πρόσφερε τον ζωογόνο καθαρό αέρα για ν’ αναπνέουμε, και τον δηλητηριάσαμε με καυσαέρια και διάφορα «σπρέι», που καταστρέφουν το στρώμα του όζοντος, το οποίο μας προστατεύει από τις άκρως επικίνδυνες για την υγεία μας υπεριώδεις ακτίνες του ήλιου.

– Μας τοποθέτησε στον φιλόξενο πλανήτη ΓΗ, αλλά εμείς του φερόμαστε λες και είναι όχι μόνο στη χρήση αλλά και στην απόλυτη ιδιοκτησία μας! Λες και δεν έχουμε να λογοδοτήσουμε για την άπληστη και κυριαρχική μας συμπεριφορά και στα άλλα έμβια είδη των συγκατοίκων μας, την υπόλοιπη δηλαδή πανίδα και χλωρίδα… Στόχος μας να τα καταναλώσουμε και να τα σφετεριστούμε όλα γύρω μας, σαν να μας ανήκουν, χωρίς καμία δηλαδή προνοητικότητα ούτε καν για τις γενιές των ανθρώπων που θα ακολουθήσουν στο μέλλον… Όλα, έμψυχα και άψυχα, μια θυσία, στον βωμό του ΤΩΡΑ και του ανθρώπινου ΕΓΩ!

– Μας είπε «αγαπάτε αλλήλους», κι εμείς βαλθήκαμε να εξοντώσουμε ο ένας τον άλλο! Τεράστια είναι τα ποσά που αλόγιστα δαπανώνται και χιλιάδες επιστημόνων ασχολούνται με την κατασκευή νέων όπλων, μαζικής καταστροφής!

– Ο φόβος και ο τρόμος έχουν απλώσει τη σκιά τους στον πλανήτη, και δεν γνωρίζει ο άνθρωπος από πού να πρωτοφυλαχτεί!

– Στο πιάτο του τον περιμένουν νοθευμένα, αλλοιωμένα ή συντηρημένα με επικίνδυνες ουσίες τρόφιμα! Να προσθέσουμε σ’ αυτά και όλα τα «γενετικά τροποποιημένα» (μεταλλαγμένα) τρόφιμα, για τα οποία πολλά έχουν ακουστεί, μιας και ένα «χαρακτηριστικό» τους είναι ότι προέρχονται από φυτά ιδιαίτερα παραγωγικά, αλλά και ανθεκτικά σε υψηλή χρήση ζιζανιοκτόνων και φυτοφαρμάκων!

– Στους κεντρικούς πολυσύχναστους δρόμους ή στους σταθμούς του ΜΕΤΡΟ καιροφυλαχτεί ο θάνατος από τρομοκρατικές ενέργειες. Αιματηρά γεγονότα βίας και μαζικού θανάτου, που σκορπάνε τον όλεθρο επί δικαίων και αδίκων, χωρίς να μάθουν ποτέ τα θύματα γιατί κάποιοι επέλεξαν να «τιμωρήσουν» αυτούς, για να δηλώσουν την αντίθεσή τους σε κάποιες διεθνείς ή τοπικιστικές πολιτικές αποφάσεις και ενέργειες, που (ορθά ή εσφαλμένα) θεωρούν ότι τους αδικούν…!

– Σε θέμα ρουτίνας, που ξεπερνιέται και ξεχνιέται λίγα δευτερόλεπτα μετά, κατάντησε η είδηση ότι κάποιοι, στο όνομα και «κατ’ εντολήν του δικού τους θεού», αποκεφαλίζουν χιλιάδες αθώων συνανθρώπων μας, μόνο και μόνο επειδή είναι αλλόθρησκοι, την ώρα που οι «μεγάλοι και δυνατοί της Γης» αποδεικνύονται ανήμποροι να σταματήσουν το αποτρόπαιο όσο και φρικιαστικό μισαλλόδοξο έγκλημα, που συνεχίζεται χωρίς ένδειξη τελειωμού!

– Ακόμα και στο σπίτι του, που κάποτε ο άνθρωπος ένοιωθε ασφαλής, ζει τώρα κλειδαμπαρωμένος για το φόβο των αδίστακτων ληστών, που έχουν καταστεί η μάστιγα της εποχής μας. Αναρριχόμενοι σαν αίλουροι από υδρορροές ή πετώντας γάντζους στα μπαλκόνια, ρίχνουν στη συνέχεια κάτω από τις πόρτες αναισθητικό σπρέι που κοιμίζει τους ένοικους και «γδύνουν» με την ησυχία τους τα νοικοκυριά, απ’ ό,τι αποκτήθηκε με τους κόπους μιας ζωής. Και πρέπει να αισθάνονται και τυχεροί αν δεν ξυπνήσουν κατά την ώρα που διαπράττεται η διάρρηξη, διότι οι αδίστακτοι κακοποιοί δεν διστάζουν και να τους βασανίσουν με καυτά σίδερα, για να αποκαλύψουν πού έχουν κρυμμένα τα χρήματα ή τα τιμαλφή τους, αν δεν τους μαχαιρώσουν ή τους εκτελέσουν και με τα καλάσνικοφ στο τέλος…!

Αν σ’ όλα αυτά, που τα προτάσσουμε διότι έχουν άμεση σχέση με τη ζωή όλων των συνανθρώπων μας, προσθέσουμε και τα ιδιαίτερα, τα του ελληνικού μας μικρόκοσμου:

– Τα ατέλειωτα δηλαδή δικά μας βάσανα, με την κατρακύλα των εισοδημάτων μας να καθιστά πλέον αδύνατη την αντιμετώπιση ακόμα και των βασικών μας αναγκών.

– Την ανεργία, που καλπάζει κι’ έχει φέρει σε απόγνωση εκατομμύρια κυρίως νέων μας, που αναγκάζονται να ξενιτευτούν σε αναζήτηση τύχης σε άλλες χώρες.

– Την αγωνία για ενδεχόμενη χρεοκοπία της χώρας μας, που συνεχίζει δυστυχώς να «επικρέμαται επί της κεφαλής μας», για να βάλει τη σφραγίδα της ολικής μας καταστροφής, …τότε καταλήγουμε στο ότι όλα δείχνουν πως η κοινωνία του σήμερα περνάει ίσως τις πιο δύσκολες μέρες των τελευταίων 100 χρόνων. Βρίσκεται μπροστά σε τεράστια και αδιέξοδα προβλήματα, χωρίς ελπίδα και χωρίς «φως» στο βάθος του τούνελ για το αύριο των παιδιών μας.

Συμπέρασμα: Κοινωνία ώρα μηδέν, και το μέλλον αόρατο και αβέβαιο…!