Του Σεβ/του Μητροπολίτου κ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ (ΜΟΥΣΤΑΚΑ)
ΚΥΡΙΑΚΗ Α΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΝΤΩΝ
Ἑβρ. 11, 33-12, 2
«Ἀφορῶντες εἰς τόν τῆς πίστεως ἀρχηγόν καί τελειωτήν Ἰησοῦν…» (Ἑβρ. 12, 2).
Ἡ σημερινή ἀποστολική περικοπή ἀναφέρεται σέ μία ἀπό τίς προσωνυμίες τοῦ Χριστοῦ, πού ἀποδιδόταν σέ Ἐκεῖνον ἤδη ἀπό τήν ἀρχαϊκή Ἐκκλησία. Ἡ προσωνυμία αὐτή εἶναι «Ἀρχηγός». Στίς Πράξ. 3, 15 ὁ Κύριος ἀναφέρεται ὡς «ἀρχηγός τῆς ζωῆς». Στίς Πράξ. 5, 31 ἀναφέρεται ἡ προσωνυμία σέ συνδυασμό μέ τό «σωτήρ». Τό Ἑβρ. 2, 10 ὀνομάζει τόν Ἰησοῦν «ἀρχηγόν τῆς σωτηρίας» καί τό Ἑβρ. 12, 2 «ἀρχηγόν καί τελειωτήν τῆς πίστεως».
Τό πρῶτο μας ἐρώτημα: Ἀπό θεολογικῆς πλευρᾶς ποιό εἶναι τό νόημα τῆς λέξεως ἀρχηγός; Στήν Παλαιά Διαθήκη ἡ λέξη ἀρχηγός γενικά σημαίνει τόν ἐπί κεφαλῆς, τόν ἄρχοντα, δηλαδή, ἤ τόν ἡγούμενο. Ἡ λέξη αὐτή ἀποδιδόταν στό Θεό ἤ στό Μεσσία. Ἡ σημερινή περικοπή ὅσον ἀφορᾶ στόν Κύριο στό 12, 2 ὑπογραμμίζει τά ἑξῆς: «Ἄς ἔχουμε τά μάτια μας προσηλωμένα στόν Ἰησοῦ, πού μᾶς ἔδωσε τήν πίστη, τήν ὁποία καί τελειοποιεῖ. Αὐτόν πού, ἀντί γιά τή χαρά πού θά μποροῦσε νά ἔχει, ὑπέμεινε τό σταυρικό θάνατο περιφρονώντας τήν ἀτίμωση, καί κάθισε στά δεξιά τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ».
Στό χωρίο 12, 2 τῆς σημερινῆς περικοπῆς ὑπογραμμίζεται ἡ ὑψηλή θέση τοῦ Χριστοῦ σέ σχέση καί ἀναφορά μέ τόν Ψαλμ. 109 (110), 1, πού χαρακτηρίζεται ὡς μεσσιανικός ψαλμός. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος τονίζει πώς «αὐτός (ὁ Χριστός) ἐν ἡμῖν τήν πίστιν ἐνέθηκεν, αὐτός καί τήν ἀρχήν δέδωκεν». Μέ ἄλλα λόγια τό ἔργο τοῦ Χριστοῦ εἶναι τό ὅτι τοποθετεῖ σέ μᾶς τήν πίστη καί αὐτό εἶναι τό μεγαλεῖο καί ἡ δόξα Του, γιατί αὐτό τό κάνει σέ τέλεια μορφή.
Ἡ λέξη «ἀρχηγός» μέ τή λέξη «τελειωτής» ἔχει τή σχέση πού ἔχουν οἱ λέξεις «ἀρχή» καί «τέλος». Ὁ Χριστός εἶναι ὁ δημιουργός τῆς πίστης καί ὁ τελειωτής της, δηλαδή Ἐκεῖνος πού τήν ὁδηγεῖ πρός τήν τελειότητα καί τήν πληρότητά της, ἄρα ὁ Χριστός εἶναι Ἐκεῖνος ἀπό τόν ὁποῖο καί πρός τόν ὁποῖο κατευθύνεται ἡ πίστη. Ἡ ἐνέργεια αὐτή τοῦ Χριστοῦ ὡς ἀρχηγοῦ καί τελειωτοῦ τῆς πίστης πραγματοποιεῖται στόν ἄνθρωπο ἤ στήν Ἱστορία;
Ἡ σημερινή περικοπή ἀναλύεται θεωρητικά ἐξαιτίας τῶν ἐννοιῶν της. Ὁ Χριστός ἦταν καί ὁ τελειωτής τῆς πίστεως τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης; Οἱ παλιοί δέν Τόν γνώρισαν, ἤλπιζαν μόνο σέ Αὐτόν, γι’ αὐτό καί ἡ πίστη τους δέν ἦταν τέλεια. Παρόλα αὐτά ὁ Χριστός εἶναι ἀρχηγός τῆς πίστεως καί γιά τούς πρίν ἀπό Αὐτόν πιστεύοντες.
Ὁ Χριστός εἶναι ὁ θεμελιωτής τῆς πίστεως, ἀλλά καί ὡς ἀρχηγός δίνει ἐντολή σέ αὐτούς πού πιστεύουν νά τρέξουν μέ ὑπομονή τό ἀγώνισμα τοῦ δύσκολου δρόμου, πού ἔχουν μπροστά τους. Τόν «ἀρχηγόν καί τελειωτήν τῆς πίστεως» καί «ἀρχηγόν τῆς σωτηρίας», Ἰησοῦ Χριστό οἱ ἄνθρωποι εἴθε μέ τή ζωή τους νά Τόν δοξολογοῦν καί νά Τόν προσκυνοῦν γιά ὅλα ὅσα προσέφερε γιά τή σωτηρία τους.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
