Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΓΚΑΝΟΥΛΗ
Η πλειονότητα των αναγνωστών συμφωνούν με αυτά που γράφω αλλά ορισμένους τους ενοχλεί να τα διαβάζουν. Εμένα, βέβαια, με ενοχλούν όλοι αυτοί που γκρινιάζουν συνέχεια αλλά δεν κάνουν τίποτα για να αλλάξει η κατάσταση.
Έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους που αντιπαθούν τον εαυτό τους και προσπαθούν να το διορθώσουν πείθοντας πρώτα τους άλλους να έχουν καλή γνώμη γι’ αυτούς. Μόλις γίνει αυτό, τότε αρχίζουν να έχουν κι οι ίδιοι καλή γνώμη για τον εαυτό τους. Αλλά αυτή είναι ψεύτικη λύση, είναι υποταγή στην αυθεντία των άλλων. Το καθήκον σας είναι να αποδεχτείτε τον εαυτό σας- όχι να βρείτε τρόπους να κερδίσετε τη δική μου αποδοχή.
Ο βασιλιάς Σολομώντας εκτός από την δόξα, τη σοφία και τα πλούτη είχε και μερικές ανθρώπινες αδυναμίες. Θέλοντας να πειράξει τον καλύτερο και πλέον έμπιστο του υπουργό του ζήτησε να του βρεί για την γιορτή του Σουκότ (θρησκευτική γιορτή) ένα μαγικό δαχτυλίδι. Ο υπουργός του ενώπιον της αυλής φυσικά και δέχθηκε, αλλά ρώτησε τον Σολομώντα, τι το ιδιαίτερο έχει αυτό το δαχτυλίδι, το οποίο τόσο πολύ ήθελε να αποκτήσει.
Ο βασιλιάς του αποκρίθηκε, πως αυτό το δαχτυλίδι έχει την μαγική ιδιότητα, “να λυπεί τους ευτυχισμένους και να χαροποιεί τους δυστυχισμένους”! Ο Σολομών όμως γνώριζε πως δεν υπήρχε τέτοιο δαχτυλίδι, το ίδιο και οι υπόλοιποι υπουργοί, που χασκογελούσαν υποχθονίως!
Ο νεαρός υπουργός είχε έξι μήνες στη διάθεσή του και ξεκίνησε την μάταιη αναζήτηση. Ο καιρός περνούσε και ο Μπενάϊα (έτσι ήταν το όνομα του νεαρού υπουργού), όπου και αν έψαχνε δαχτυλίδι τέτοιο δεν εύρισκε.
Το βράδυ της παραμονής της γιορτής απελπισμένος αποφάσισε να περπατήσει σε μία από τις φτωχότερες γειτονιές της Ιερουσαλήμ. Εκεί συνάντησε τυχαία έναν γέρο πραματευτή, τον οποίον ρώτησε και αυτόν για το περιβόητο δαχτυλίδι με την μοναδική αυτή ιδιότητα.
Ο γέρος, μόλις το άκουσε, χωρίς να χάσει δευτερόλεπτο αρπάζει ένα δαχτυλίδι απ΄την πραμάτεια του, χαράζει κάτι στο εσωτερικό του και το δίνει στον αγαπημένο μας υπουργό!
Μόλις το βλέπει ο Μπενάϊα το πρόσωπό του έλαμψε από χαρά και η λύπη του εξαφανίστηκε αμέσως!
Την άλλη ημέρα ήταν όλοι συγκεντρωμένοι στο παλάτι με τον βασιλιά να περιμένει να ακούσει ποια δικαιολογία θα έλεγε ο Μπενάϊα, ενώ οι άλλοι υπουργοί ήταν έτοιμοι να περιγελάσουν την αφροσύνη και ανοησία του.
-“Λοιπόν, υπουργέ μου, βρήκες το δαχτυλίδι που σου ζήτησα”, είπε ο Σολομών.
-“Βεβαίως, άρχοντά μου”, αποκρίθηκε ο Μπενάϊα, προς έκπληξη όλων των παρισταμένων και δίνει το δαχτυλίδι στον Σολομώντα.
Μόλις το πήρε στα χέρια του ο βασιλιάς και το κοίταξε, η φυσιογνωμία του προσώπου του άλλαξε και το χαμόγελό του έσβησε. Το δαχτυλίδι είχε μέσα του χαραγμένα τέσσερα γράμματα, τα οποία σήμαιναν:
“Και Αυτό Θα Περάσει”…
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
