«Ναι» στην Ευρώπη, «ναι» στο ευρώ, «όχι» στον διχασμό

“Γνωρίζετε καλύτερα από εμένα ότι αν επιχειρήσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός να θέσει τέτοια διλήμματα, η πραγματική και όχι η υποθετική πτώχευση θα επισυμβεί πολύ πριν φτάσουμε στην κάλπη. Μόνο και μόνο με την πιθανότητα να τεθεί αυτό το δίλλημα και να πάρει απάντηση αρνητική. Άρα, αν είναι έτσι όπως τα λέτε, τότε πρόκειται για μια πολύ επικίνδυνη ζαριά όχι για τον πρωθυπουργό, αλλά για τη χώρα.” (Δηλώσεις Αλέξη Τσίπρα αναφερόμενος στο κυοφορούμενο δημοψήφισμα, Οκτώβριος 2011)

Αφού η συγκυβέρνηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α – ΑΝ.ΕΛ. απέτυχε παταγωδώς σε ό,τι είχε υποσχεθεί στο λαό και αφού έφερε τη χώρα σε πολύ πιο δεινή θέση από ό,τι την παρέλαβε, απευθύνεται στο λαό – για μια δήθεν δημοκρατική νομιμοποίηση – για να βάλει αυτός μόνος του τη θηλιά στο λαιμό του!

Ποιο είναι το καίριο ζήτημα που θέτει μέσω του δημοψηφίσματος; Πρόκειται για το πιο γκροτέσκο ερώτημα. «Θέλεις φορολογία, μείωση σε μισθούς και σε συντάξεις και υποδούλωση στους Θεσμούς ή …την ευτυχία και την ελευθερία;». Δηλαδή η μια πλευρά θα είναι με τους …αιμοσταγείς θεσμούς και η άλλη με την Ελλάδα, η μια πλευρά θα θέλει πάλι δάνεια και δημοσιονομικούς περιορισμούς και η άλλη θα θέλει αυξήσεις στους μισθούς και ό,τι άλλο καλό βάλει ο νους του καθενός. Και είναι τόσο …ευοίωνη η προοπτική που ανοίγεται με την πρόταση της συγκυβέρνησης που οι Έλληνες τρέχουν μαζικά στις ουρές για να βγάλουν και το τελευταίο τους ευρώ! Πρόκειται για το πιο «δύσκολο» δίλημμα που μπορεί να τεθεί στον πολίτη. Αλλά η δημαγωγία έχει και συνέχεια. Η συγκυβέρνηση υπαινίσσεται ότι εξασφαλίζει και την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, όταν είναι πρόδηλη σε μια οποιαδήποτε ορθολογική προσέγγιση η σύγκρουση με όλους τους εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αφού είμαστε ήδη πλήρως απομονωμένοι.

Δηλαδή η αριστεροδεξιά συγκυβέρνηση δεν αναλαμβάνει καμιά ευθύνη. Εκμεταλλεύεται μόνο τα αγαθά της εξουσίας. Και τώρα που έφτασε τη χώρα στο αδιέξοδο μετατοπίζει την ιστορική της ευθύνη στο λαό. Το αποκορύφωμα του λαϊκισμού σ’ όλο το μεγαλείο του. Για να μη χάσει δε την εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ και προπάντων για να μη χρεωθεί τίποτα καλεί την ελληνική κοινωνία να συνεργήσει στη συνέχεια του λαϊκισμού του. Εκμεταλλεύεται τη φιλοευρωπαϊκή στάση των Ελλήνων και τους παγιδεύει σε μια πρόταση των δανειστών που είναι καρπός της δικής τους κυβερνητικής πολιτικής! Θα συμβεί δε και το εξής φοβερό. Αν ο λαός ψηφίσει τη Συμφωνία, η συγκυβέρνηση παρά το γεγονός ότι είναι αντίθετη σ’ αυτή θα κυβερνάει και μάλιστα αν δεν πάνε καλά τα πράγματα, τότε θα ευθύνεται ο λαός που ψήφισε τη Συμφωνία και όχι η κυβέρνηση. Αν ο λαός απορρίψει τη Συμφωνία, τότε για όλα τα δεινά της χρεοκοπίας που θα ακολουθήσει, η ενοχή θα είναι και πάλι στο λαό. Αυτή είναι αριστερά πολιτική;

Για πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία του τόπου θα κάνει κριτική η κυβέρνηση στο λαό και όχι ο λαός στην κυβέρνηση! Διχάζουν τον ελληνικό λαό. Αυτοί θέλουν να είναι για τις …καλές αποφάσεις. Να είναι οι αποτιμητές του ορθού αλλά σε θεωρητικό επίπεδο, για να μην μπορούν να κριθούν. Να απολαμβάνουν τη δημοσιότητα και να νέμονται την εξουσία. Για να μη διχαστεί η κομματική βάση του ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση αποφάσισε να διχάσει το λαό. Μετά το δημοψήφισμα οι μεν δεν θα μιλάνε με τους δε. Κάθε πλευρά θα ενοχοποιεί την άλλη για την κακή πορεία της χώρας και η σημερινή κυβέρνηση θα απολαμβάνει την ανευθυνότητά της.

Και τι θα γίνει στην επόμενη φάση διαπραγματεύσεων, τότε και πάλι δημοψήφισμα; Θα κάνουμε κάθε φορά δημοψήφισμα; Εκτός και αν αναζητήσουμε άλλες στρατηγικές επιλογές, που τις επιδιώκει το ισχυρό λόμπι της δραχμής τόσο εντός του ΣΥΡΙΖΑ όσο και στους ΑΝ.ΕΛ., επιλογές εκτός δυτικών θεσμών και ευρωπαϊκής πορείας. Άραγε μήπως κάποιοι νομίζουν ότι για άλλη μια φορά θα καταργηθεί το Μνημόνιο, δηλαδή οι εφαρμοστικοί του νόμοι;

Αυτό είναι το κλίμα, το κλίμα της «εθνικής υπερηφάνειας» που το πιο πιθανό είναι να οδηγήσει τη χώρα εκτός ευρωζώνης. Το «Κούγκι» του εθνικιστή Καμμένου μαζί με τη φωτεινή λεωφόρο της δραχμής του Λαφαζάνη θα …απελευθερώσουν την πατρίδα από τα δεινά των δανειστών. Αλλά η ιστορία δεν ξεγελιέται εύκολα. Το λογαριασμό του λαϊκισμού και της ανευθυνότητας θα τον πληρώσει η συγκυβέρνηση στο ακέραιο. Αποκρύβουν από το λαό ότι η επιλογή είναι απλή: ή θα είμαστε εντός του ευρώ – που σημαίνει ότι θα πρέπει να συνυπολογίζουμε στη συζήτησή μας και τους εταίρους – ή θα επιλέξουμε το δικό μας δρόμο, που σημαίνει δραχμή και εθνικό απομονωτισμό με ό,τι αυτά συνεπάγονται.

Ο λαός αποφασίζει για τη Συμφωνία, αλλά ποιος θα εγγυηθεί ότι δεν θα αποφασίζεται ταυτόχρονα ή επαγωγικά και η συμμετοχή μας στην ευρωζώνη; Πώς μπορεί να είναι τόσο πρωτόγονη η πολιτική μας σκέψη και να αδυνατούμε να δούμε τις συνέπειες των επιλογών μας; Το ερώτημα που θέτει η συγκυβέρνηση είναι κίβδηλο, είναι μη υπαρκτό, γι’ αυτό και ήδη έχει μετασχηματιστεί στην πραγματική του έκφραση, που είναι “ναι ή όχι στο ευρώ”. Το μέλλον της Ελλάδας είναι μέσα στο ευρώ, στην ευρωζώνη, στην Ευρώπη. Κανένας δεν μπορεί να ανακόψει αυτή την εθνική και κοινωνική δυναμική. «Κανένας δεν κυβερνάει αθώα», έλεγε ο Σαιν – Ζυστ. Και αν οι δικοί μας κυβερνώντες προσπαθούν να κάνουν τους αθώους μέσα από τη δημαγωγία τους όλο αυτό το διάστημα, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα αποκαλυφθούν, και μάλιστα πολύ σύντομα…

ΚΑΛΟΥΜΕ τα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ, τους πρώην συντρόφους μας με τους οποίους δώσαμε αγώνες για την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας, καθώς και όλους τους σκεπτόμενους πολίτες να πούνε ξεκάθαρα:
ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ
ΝΑΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩ
ΟΧΙ ΣΤΟ ΔΙΧΑΣΜΟ
ΔΙΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΔΥΝΑΜΙΚΟ “ΠΑΡΩΝ” ΣΤΙΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.