Η συνέπεια, το σημαντικότερο συστατικό αξιοπιστίας

Γράφει ο Κώστας Πρεβέντης

Το γαϊτανάκι των παραιτήσεων, ειδικών επιστημονικών συνεργατών του δημάρχου, συνεχίζεται!
Μετά την προ δεκαημέρου (13-4-2020) επιστολή παραίτησης του οικονομοτεχνικού συμβούλου του δημάρχου κ. Ευθυμίου Χανιώτη, ο οποίος μιλούσε μεταξύ άλλων –καταχωρώντας τεράστιες ευθύνες στον δήμαρχο κ. Αλέκο- για αστοχία ενεργειών, έλλειψη προγραμματισμού και στοχοθεσίας, ανυπαρξία μελετών δράσης και ότι δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις που θα οδηγήσουν τον Δήμο σε αναπτυξιακή πορεία, ακολούθησε χθες (23-4-2020), μια επιστολή παραίτησης καταλύτης αλλά και κόλαφος για την σημερινό δήμαρχο και τον αρμόδιο αντιδήμαρχο κ. Κόττη, από τον κ. Γιάννη Θεοδώρου, ως υπευθύνου κτηνιάτρου, από την 5/μελή επιτροπή παρακολούθησης του προγράμματος διαχείρισης των αδέσποτων ζώων, η οποία συστάθηκε προ τριμήνου (23-1-2020!).

Το πολύ ενδιαφέρον σ’αυτή την υπόθεση είναι πως στην επιστολή παραίτησής του ο κ. Θεοδώρου κάνει πάλι -σε σχέση με την προηγούμενη επιστολή- λόγο για παλινωδίες και ασυνέπεια λόγων και έργων από πλευράς δημάρχου, προβαίνοντας σε απίστευτες καταγγελίες (Δεν τηρείται κανένα πρωτόκολλο ελέγχου των αδέσποτων τα οποία εξακολουθούν να κινούνται ανεξέλεγκτα, δεν ακολουθούνται οι οδηγίες των κτηνιάτρων, οι υπάλληλοι προβαίνουν παράνομα σε κτηνιατρικές πράξεις με αποτέλεσμα την κακοποίηση των ζώων, υπάρχουν σκύλοι με microchip, που δεν είναι καταχωρημένοι στη βάση δεδομένων κλπ., κλπ, κλπ.)
Σε όλα αυτά τονίζει ο κ. Θεοδώρου, ο Δήμαρχος και ο αρμόδιος αντιδήμαρχος κ. Κόττης, είναι παντελώς απόντες, αγνοώντάς τον συστηματικά! Βεβαίως στις αναφορές του –ορθώς- γίνεται λόγος και για την επί σειρά ετών ανιδιοτελή προσφορά του (μια προσφορά εργασίας, υλικών για τη φροντίδα των ζώων, συμμετοχής σε στειρώσεις, φαρμάκων) και σε όλα αυτά χωρίς οικονομικά ανταλλάγματα, τα οποία απ’ότι φαίνεται τους αφήνουν ασυγκίνητους και αδιάφορους, τη στιγμή που η Δημοτική Αρχή έχει τη υποχρέωση, εκ του νόμου, να φροντίσει τόσο για το καλό των πολιτών, όσο και για την ευζωία των ζώων.

Κύριε Δήμαρχε,
Κατ’αρχάς θα ξεκινήσω με μία αναφορά των Πυθαγορείων για την συνέπεια, οι οποίοι σημειωτέον όταν έπεφταν για ύπνο εξέταζαν τρεις φορές τις πράξεις της ημέρας! 1.Τί κακό έκανα; 2.Τί καλό έκανα; 3.Ποιο καθήκον παρέλειψα; Ο συνεπής, έλεγαν, καλλιεργεί τη συνεργασία, τον αμοιβαίο σεβασμό, την αποφυγή του ψέματος και την υποκρισία, διότι η υποκριτική είναι χρήσιμη για το θέατρο και τη ρητορική. Επίσης η συνέπεια οδηγεί στην αυτοκριτική, στον αυτοέλεγχο, αλλά και στον αυτοσεβασμό και την αυτοκυριαρχία! (ΠΥΘΑΓΟΡΕΙΩΝ « Χρυσά Έπη (42))

Τα λέω βεβαίως αυτά γιατί επί οκτώ ολόκληρους μήνες, ως δημότες, βιώνουμε μια απίστευτη εσωστρέφεια από την πλευράς σας, η οποία βεβαίως μας καταδικάζει σε παντελή στασιμότητα ως Δήμο (διαρκείς διενέξεις στο εσωτερικό σας, έντονες αντιπαλότητες και αμφισβητήσεις που θυμίζουν εμφύλιο πόλεμο, ενδοπαραταξιακά μέτωπα αντιπολίτευσης, τα οποία ανοιχτά πλέον αμφισβητούν τις επιλογές σας κλπ.,κλπ.,κλπ.)

Κύριε Δήμαρχε,
Δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να ξεχνάτε πως ο χρόνος τρέχει και στην πορεία του μαστιγώνει ανελέητα κάθε τι που βρίσκει μπροστά του. Κανένας και τίποτα δεν μπορεί να τον αποφύγει. Ο χρόνος, όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι, μας υπενθυμίζει και μας επιβεβαιώνει ότι η συνέπεια αποτελεί το σημαντικότερο συστατικό της αξιοπιστίας μας.

Κύριε Δήμαρχε,
Αυτή η πολιτική πρακτική της ασυνέπειας και της διγλωσσίας σας δεν γίνεται επ’ ουδενί αποδεκτή. Η φαιδρή σας στάση στα εκάστοτε προβλήματα –πάσης φύσεως- σας εκθέτει διαρκώς. Δυστυχώς το θέμα αλλά συνάμα και ο θεατής της αλληγορικής σας αυτής παράστασης παραμένει ο δημότης του Δήμου Μετεώρων, ο οποίος εύλογα αναρωτιέται, άλλοτε με θυμηδία και άλλοτε με έντονο προβληματισμό: Τί Δημοτική Αρχή επέλεξε.

Κλείνοντας θα τονίσω:
Κύριε Δήμαρχε,
Στην πράξη αποδειχτήκατε συνεπής μόνον με την μνημειώδη… ασυνέπειά σας! Έχετε, αλήθεια, πάρει χαμπάρι ότι έχουν αρχίσει να βαλτώνουν όλα στο Δήμο μας;

Υ.Γ. 1. Τελικά αποτέλεσε ευλογία Θεού, η έγκαιρη αποχώρησή μου από αυτή τη δημοτική αρχή, καθ’ότι τα συνεχή γεγονότα με δικαιώνουν απόλυτα.
2. Ο «φρέσκος αέρας» των προσδοκιών, τον οποίο τόσο πολύ είχαν ανάγκη οι συνδημότες μου, τελικά μόνο φρέσκος δεν είναι! Μυρίζει «μούχλα» και είναι γεμάτος υγρασία, σαν να βγαίνει από τα υπόγεια κάποιου έρημου σκοτεινού κτιρίου!!!

Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!