Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΚΕΡΕΚΟΥ
«Βαλλόμεθα πανταχόθεν!» θα έλεγε με σήμα του προς την ανωτέρα του Διοίκηση ο επικεφαλής στρατιωτικής μονάδας, αν βρισκόταν περικυκλωμένη από εχθρικά στρατεύματα σε ώρα μάχης, ζητώντας προφανώς ενισχύσεις. Όσο κι αν η σύγκριση φαίνεται εκ πρώτης όψεως υπερβολική, θα τολμήσουμε, πριν προχωρήσουμε στο θέμα της ημέρας, να υποστηρίξουμε ότι σε παρόμοια δύσκολη κατάσταση βρίσκεται σήμερα η χώρα μας!
Πρώτο καυτό πρόβλημα το δημογραφικό. Η σταθερά αυξανόμενη μείωση των γεννήσεων δηλαδή η οποία σε συνδυασμό με την φυγή των νέων μας σε ξένες χώρες σε αναζήτηση εργασίας και της συνεχώς αυξανόμενης εισόδου μεταναστών που εισρέουν και εγκαθίστανται οικογενειακώς μόνιμα στη χώρα μας καθημερινά, απειλούν ευθέως με εξαφάνιση την ελληνική φυλή στον τόπο όπου από χιλιετιών γεννήθηκε και μεγαλούργησε.
Την ίδια ώρα, οργανωμένη επίθεση βρίσκεται σε εξέλιξη εναντίον της Ελλάδας μας από γειτονικές χώρες, οι οποίες αμφισβητούν την από διεθνείς συνθήκες κατοχυρωμένη εθνική μας κυριαρχία και διεκδικούν, με ωμές προκλήσεις και παραβιάσεις, τον εθνικό μας χώρο στο Ιόνιο, στο Αιγαίο και στη Μακεδονίας μας.
Χώρους δοξασμένους και αιματοβαμμένους, ποτισμένους με το αίμα Ελλήνων ηρώων που έδωσαν παράδειγμα αυταπάρνησης και αυτοθυσίας όταν χρειάστηκε να τους υπερασπιστούν!
Αφορμή για την παραπάνω αναφορά μας μια ξεχασμένη επέτειος ηρωισμού, όπως εκείνη της 6ης Απριλίου του 1941 στο οχυρό Λύσσε στην περιοχή της Δράμας.
Μιας επετείου που γράφτηκε αιώνες μετά την ιστορική μάχη στις Θερμοπύλες το 480 π.Χ. με το “μολών λαβέ” του Λεωνίδα προς τον Ξέρξη, μετά τη μάχη του Μαραθώνα, τη ναυμαχία της Ναυπάκτου, τις μάχες κατά των Τούρκων στο Δερβενάκι, στο Σούλι και της θριαμβευτικής πορείας των φαντάρων μας στην Κορυτσά, στο Ελβασάν, στο Τεπελένι μέχρι αργότερα και στον Γοργοπόταμο, που θυμίζουν ότι η ψυχή του Έλληνα ήταν, είναι και θα παραμείνει πάντα η ίδια! Καρδιά ψυχωμένη, λιονταρίσια, έτοιμη για κάθε θυσία όταν πρόκειται να υπερασπιστεί τα άγια χώματα της πατρίδας του, της Ελλάδας του!
Είχαμε επισκεφθεί την περιοχή Νευροκοπίου Δράμας πριν χρόνια και μας ξεναγούσε φίλος ταγματάρχης του πυροβολικού, ο οποίος δεν παρέλειψε φυσικά να μας οδηγήσει και στο οχυρό ‘‘ΛΥΣΣΕ’’.
Εντυπωσιακό, επιβλητικό το μεμονωμένο ύψωμα στο Ν.Α. τμήμα της πεδιάδας του Κάτω Νευροκοπίου, φράσσει την στενωπό Γράνιτου προς το υψίπεδο της Δράμας.
Ένα ύψωμα που, λόγω αυτής της στρατηγικά σημαντικής του θέσης, αποτελούσε ‘‘ασπίδα’’ στον σχεδιασμό της άμυνας της Ανατολικής Μακεδονίας κατά των στρατευμάτων του άξονα στον Β′ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αυτήν τη θέση ‘‘κλειδί’’ κλήθηκαν να υπερασπιστούν 23 Έλληνες αξιωματικοί και 772 οπλίτες, έχοντας στη διάθεσή τους 3 πεδινά πυροβόλα, 3 αντιαρματικά, 48 οπλοπολυβόλα και την υποστήριξη του βαρέως Πυροβολικού του ευρύτερου τομέα, την Διοίκηση του οποίου είχε ο Συνταγματάρχης Παπαδομαρκάκης.
Η αποστολή που τους ανατέθηκε από το Ανώτατο Συμμαχικό Στρατηγείο ήταν να σταματήσουν ή έστω να καθυστερήσουν την επίθεση των πανίσχυρων γερμανικών δυνάμεων που, όπως αναμενόταν, εκδήλωσαν την πρώτη τους επίθεση με το 105ο Μεικτό Επίλεκτο Σύνταγμά τους το πρωί της 6ης Απριλίου του 1941, ώρα 8.15΄.
Η επίθεση αποκρούστηκε από τους γενναίους υπερασπιστές (υπό τον διοικητή του οχυρού ταγματάρχη Γ. Δετοράκη), προκαλώντας βαρύτατες απώλειες στους επιτιθέμενους.
Οι Γερμανοί, προ της σθεναρής αντίστασης των Ελλήνων ηρώων, έσπευσαν να ζητήσουν ενισχύσεις και με συνεχείς από αέρος βομβαρδισμούς με τα φοβερά για την εποχή εκείνη αεροπλάνα τους καθέτου εφορμήσεως (στούκας) επανήλθαν με νέες επιθέσεις, που εκδηλώθηκαν την επομένη 7η Απριλίου σε δύο μεγάλα κύματα. Την 11.30΄ πρωινή και την 15.00΄ απογευματινή. Και οι δύο αυτές τους επιθέσεις αποκρούστηκαν από τους ήρωες υπερασπιστές, 25 των οποίων έπεσαν νεκροί. Η άνιση όμως, λόγω της από αέρος συντριπτικής υπεροχής των Γερμανών αναμέτρηση κράτησε μέχρι την 9η Απριλίου, οπότε ήρθε δυστυχώς η εκ των πραγμάτων αναπόφευκτη συνθηκολόγηση.
Οι ηρωικοί μαχητές αναγκάστηκαν να υποστείλουν την ελληνική σημαία με δάκρυα στα μάτια, ορκιζόμενοι να την επαναφέρουν στον ιστό της, όπως και έπραξαν σε ειδική τελετή που οργάνωσαν μετά την αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής, το Γενικό Επιτελείο Στρατού με τον Δήμο Δράμας.
Αξιοσημείωτο το πρωτοφανές μεν αλλά ύψιστης ηθικής και ιστορικής σημασίας γεγονός ότι, ο διοικητής της γερμανικής μεραρχίας, σε εκδήλωση θαυμασμού και αναγνώριση του ηρωισμού των Ελλήνων υπερασπιστών του ‘‘ΛΥΣΣΕ’’ επιφύλαξε στον Διοικητή του οχυρού ταγματάρχη Γ. Δετοράκη τιμές άξιου αντιπάλου, όταν προσήλθε στην γερμανική Διοίκηση για την υπογραφή της συνθηκολόγησης, με την ‘‘παρουσίαση όπλων’’ από τμήμα αποδόσεως τιμών, την ώρα που οι Έλληνες μαχητές αποχωρούσαν περίλυποι από τα χαρακώματά τους.
Αυτά, για να μην ξεχνάμε την ένδοξη του τόπου μας ιστορία, διότι αλίμονο στους λαούς που την ξεχνούν! Είναι καταδικασμένοι να σβήσουν ιστορικά!…
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
