Η μεγάλη νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις Ευρωεκλογές της 26ης Μαίου 2019, η οποία σήμανε και το ουσιαστικό τέλος της ολέθριας διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, με τον κ. Τσίπρα να αναγκάζεται εκών άκων να προκηρύξει Εκλογές, αμέσως μετά και η ολοκλήρωση του πολιτικού θριάμβου της Κεντροδεξιάς Παράταξης, την επόμενη Κυριακή 2 Ιουνίου, με τη σαρωτική επικράτηση της Νέας Δημοκρατίας σε 12 από τις 13 Περιφέρειες και στους μεγαλύτερους Δήμους της χώρας, απέσπασε ενθουσιωδώς την προσοχή των περισσότερων Νεοδημοκρατών -που κινούμαστε πλέον στην εκλογική τροχιά της 7ης Ιουλίου- από μία ουσιαστική και μελαγχολική επέτειο που μεσολάβησε αυτών των δύο Κυριακών, καθώς στις 29 Μαίου συμπληρώθηκαν 2 χρόνια από την απώλεια του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.
Αυτού του μεγάλου πολιτικού ανδρός, με το αστραποβόλο κοινοβουλευτικό, αρχηγικό και θεσμικό ανάστημα, ο οποίος πρόλαβε να δει τις ιδέες και τις επιλογές του να δικαιώνονται και τον Κυριάκο στο τιμόνι της Παράταξης με την οποία κέρδισε μάχες για τη χώρα και την οποία πλάτυνε με την ηγεσία του. Τώρα ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρίσκεται στο κατώφλι της Πρωθυπουργίας, εμπνέοντάς μας για τη μεγάλη νίκη και τη μεγάλη αλλαγή που θα φέρει η Νέα Δημοκρατία, με όλους μας στο πλευρό του, με ένα αξιοθαύμαστο μείγμα πολιτικής σύνεσης, προσωπικής αξιοπρέπειας και συναισθηματικής αυτοσυγκράτησης, μακριά από τις παγίδες του λαϊκισμού, για να πάμε τη χώρα μας μπροστά.
Με την αφορμή αυτής της θλιβερής επετείου της απώλειας του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, θα ήθελα να σταθώ σε έναν από τους λόγους που είχε εκφωνήσει, ο μεγάλος εκλιπών, αρκετά χρόνια πριν γεννηθώ και πριν διαμορφώσω πολιτικό λόγο και πολιτική συνείδηση, στην 1η Οκτωβρίου 1965, στην ιδιαιτέρα του πατρίδα, τα Χανιά:
«Αερόλιθος έπεσε, προερχόμενος εξ Αμερικής εις την Ενωσιν Κέντρου και συνέτριψε το επιβλητικόν οικοδόμημα που είχαμε στήσει με αγώνες και με θυσίες πολλών ετών, μετέβαλε τον θρίαμβον εις καταισχύνην και τας ελπίδας του λαού μας εις απόγνωσιν. Ανδρέας Παπανδρέου ωνομάζετο ο αερόλιθος….»
Πρόκειται για την ίδια ομιλία στην οποία αναφέρει ότι «η Αρχηγία ούτε χαρίζεται, ούτε κληρονομείται». Αυτό θα πρέπει να ισχύει και για όλες τις πολιτικές θέσεις. Αυτό είναι το νόημα της σημασίας που αποδίδει στην «αριστεία» η νέα πολιτική πρόταση διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Ο λόγος, λοιπόν, που με έκανε να αναδιφήσω στη συγκεκριμένη ομιλία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη είναι το ότι μεγάλο μέρος των πολιτών που έχουν απογοητευθεί από τις σκανδαλώδεις πρακτικές του πολιτικού «χθες» και των παλαιών και νεόκοπων εκπροσώπων του έχει ανάγκη να δει στην πράξη να έρχονται η ανανέωση και η προοπτική για μια δυναμική πορεία προς τα εμπρός, απαλλαγμένη από τα βαρίδια του παρελθόντος.
H ίδια η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στο τιμόνι της Παράταξής μας, τρισήμιση χρόνια πριν, αποτελεί το ζωντανότερο παράδειγμα ανανέωσης. Γιατί, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, παρά τη βαρύτιμη και μακρά οικογενειακή κληρονομιά του ονόματός του, εξελέγη ως «αουτσάιντερ», από τη βάση της Νέας Δημοκρατίας που έσπευσε να τον ψηφίσει και να τον εμπιστευθεί μαζικά. Έτσι θα τον εμπιστευθεί, ακόμη πιο πλατιά, ο ελληνικός λαός στη μεγάλη εκλογική μάχη της 7ης Ιουλίου. Για να τολμήσει και να φέρει τη μεγάλη αλλαγή που χρειάζεται η Ελλάδα μας, με τις τολμηρές και σοβαρές επιλογές που επιβάλλει η πραγματική ρήξη με το παρελθόν, τόσο μετά, όσο και πριν τις προσεχείς Εκλογές οι οποίες θα τον αναδείξουν στο τιμόνι της χώρας.
Χρίστος Χ. Λιάπης MD, MSc, PhD
Ψυχίατρος – Διδάκτωρ Παν/μιου Αθηνών
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
