Του Συντ/χου Πρωτ/ρου π. Φωτίου Βούρλα, πρ. Εφημερίου Διάβας
«Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριον, … ότι επέβλεψεν επί την ταπεινωσιν του δούλου αυτού».
Αγαπητοί μου εν Χριστώ αδελφοί, και τέκνα μου εν Κυρίω αγαπητά. Το έργο, το οποίο μου ανέθεσε ο Κύριος για να κάνω το τελείωσα. Αγωνίστηκα τον καλόν αγώνα. Έφτασα στο τέλος της ιερής μου αποστολής και του ιερού καθήκοντός μου.
Διακόνησα, με τη δύναμη του Παντοδύναμου Τριαδικού Θεού, την Ενορία αυτή, του Αγίου και ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου, επί είκοσι ένα (21) και πλέον συναπτά έτη (5.10.1997-3.3.2019), αποστολικώς και θεαρέστως, «όπως εδίδαξαν οι άγιοι απόστολοι». Το μαρτυρεί και το επιβεβαιώνει η συνείδησή μου. Μοναδική επιδίωξή μου, ήταν η εγκατάλειψη του «εγώ» μου και η ταπεινή διακονία του πληρώματος της Εκκλησίας, της Ενορίας αυτής, την οποία με εμπιστεύθηκε ο Κύριος. Ποίμανα ειρηνικώς, ενίσχυσα και νουθέτησα πατρικώς και με δικαιοσύνη το λογικό τούτο ποίμνιο του Χριστού, όσο οι ποιμαντικές μου δυνάμεις και οι συνθήκες μού το επέτρεψαν, δεδομένου ότι ο τόπος της διαμονής μου είναι η πόλη των Τρικάλων, τριάντα περίπου χιλιόμετρα μακριά από την Ενορία.
Οδήγησα το πνευματικό τούτο ποίμνιο, το οποίο με εμπιστεύθηκε ο Κύριος να ποιμάνω, σε ορεινά και ευάερα «βοσκοτόπια» με καθαρή και πλούσια πνευματική βλάστηση. Το πότισα σε πηγές με καθαρά και γάργαρα νερά, και το ξεκούρασα σε βαθύσκια πνευματικά τόπια. Φρόντισα να βρω το απολωλός και να επαναφέρω το πλανεμένο. Να επιδέσω αυτό που υπέστη κάταγμα, να το ορθοποδήσω και να το ενθαρρύνω. Να ενισχύσω το αδύναμο και ασθενικό και να διαφυλάξω το γερό και υγιές. Το κράτησα ακέραιο και μονοιασμένο. Προσπάθησα να είμαι δίκαιος και αμερόληπτος.
Φρόντισα να «διακοσμήσω» και να «ευπρεπίσω» τη συνύπαρξή του με λόγια ηθικά και εποικοδομητικά, για να είναι ευχάριστη και αρμονική η κοινωνική του ζωή. Το προφύλαξα και το προστάτεψα, με την ισχυρή προστασία του Αγίου και Παντοδυνάμου Τριαδικού Θεού, από το να εμπέσει σε πλάνες και αμαρτίες. ‘Θεογνωσίαν εγκατασπείρας’ (Θφ). Και αυτό, αποδέχτηκε και παρέλαβε τον λόγο του Κυρίου. Το κατεύθυνα προς την πολιτεία των αγγέλων. Προσπάθησα να οδηγήσω αυτό και δι’ αυτού και τους επερχόμενους στον ουράνιο νυμφώνα καθαρούς και με ένδυμα γάμου, «κοινός εργάτης αναφανείς, των τε ζώντων, και των έπειτ’ εσομένων».
Αδελφοί, έζησα και «δέθηκα», κυριολεκτικά, μαζί σας. Χάρηκα στις χαρές σας. Πόνεσα στους πόνους σας και λυπήθηκα στις λύπες σας. Αισθάνομαι τον κάθε ενορίτη, τον καθένα σας, από τον νεότερο μέχρι το γεροντότερο, μέλος του σώματός μου. Αισθάνομαι τον τόπον αυτόν εδώ, τόπο μου. Δεν έλαβα μόνον αξία από τον τόπο, αλλά και έδωσα σ’ αυτόν αξία. Δεν αρκέστηκα στα μεγάλα, αλλά και τα μικρά τα μετέβαλλα, με τη χάρη του Κυρίου, σε μεγάλα.
Διαβίτες είσθε εσείς; Τολμώ καυχώμενος, σαν παράφρονας, να πω· εγώ είμαι περισσότερο Διαβίτης, διότι αγάπησα τον τόπο αυτό, εργάστηκα και με λόγια και με έργα. Ω Διάβα! βεβοήθηκά σοι και λόγω και έργω. Αγωνίστηκα τον αγώνα τον καλόν. Εκτέλεσα, με τη δύναμη και τη Χάρη του Παντοδύναμου Τριαδικού Θεού, και όσο μου ήταν τούτο ανθρωπίνως δυνατό, τα ιερατικά μου καθήκοντα και τις εφημεριακές μου υποχρεώσεις, και διαφύλαξα την Ορθόδοξη πίστη.
Προσπάθησα, ακόμη, να φανώ αντάξιος των προσδοκιών του αειμνήστου Μητροπολίτη Σταγών και Μετεώρων κυρού Σεραφείμ, ο οποίος με τίμησε και με εμπιστεύτηκε, τοποθετώντας με σ’ αυτήν εδώ την Ενορία, απαντώντας προς με στους ενδοιασμούς μου: «… δεν γίνεται διαφορετικά… επιστρατεύεσαι, θα πας στη Διάβα, είναι ανάγκη…». Τον ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη, την πατρική εν Χριστώ αγάπη και τιμή, και για τη συμπαράστασή του καθ’ όλη τη διάρκεια της εδώ διακονίας μου, και όχι μόνο. Αιωνία η μνήμη του. Το έργο, το οποίο με έδωσε ο Κύριος να ποιήσω, το τελείωσα. Έφτασα στο τέλος της Ιερατικής μου Διακονίας. Περιμένω τώρα το στεφάνι της δικαιοσύνης, με το οποίο θα με ανταμείψει, ο Κύριος, ως δίκαιος κριτής κατά την ένδοξη και Δευτέρα έλευσή Του.
Περιπόθητοι εν Χριστώ αδελφοί μου, και τέκνα μου αγαπητά και ευλογημένα. Όσους στεναχώρησα, και το γνωρίζετε πολύ καλά πως τούτο δεν ήταν στις προθέσεις μου και ούτε στον χαρακτήρα μου είναι, ζητώ να με συγχωρήσετε. Σας αγάπησα αδιακρίτως, όλους. Σας αγαπώ «με θεϊκή ζήλεια, σαν εκείνη με την οποία ο Πολυεύσπλαχνος Θεός αγαπά τους ανθρώπους», και θα σας αγαπώ πάντα. Σας ευχαριστώ για την ευγένειά σας, την καλοσύνη σας και την αγάπη σας, με την οποία με περιβάλλατε όλα τα χρόνια της εδώ ιερατικής μου διακονίας.
«Ως τέκνα μου, εν Χριστώ, αγαπητά νοθευτώ υμάς»: μείνετε αυτοί. Καταρτίζεσθε. Το αυτό φρονείτε. Σέβεστε και τιμάτε τους ιερείς σας, διότι αυτοί καλλιεργούν, ως άλλα χωράφια, τις ψυχές σας με τη διδασκαλία του Κυρίου, και προσεύχονται για το καλό της ψυχής και του σώματός σας. Παρακαλώ και ικετεύω, από τα βάθη της καρδιάς μου, τον Πανάγαθο Τριαδικό Θεό, με τις πρεσβείες των αγίων και ενδόξων Μεγαλομαρτύρων: Δημητρίου του Μυροβλήτου, Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, Παντελεήμονος του Ιαματικού. Του αγίου και ενδόξου πατρός μας Αθανασίου του Μεγάλου, της αγίας και ενδόξου Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής, οι οποίοι σεμνύνουν, στολίζουν και φρουρούν ως άγρυπνοι φρουροί την Ενορία μας, και πάντων των αγίων Του, να σας χαρίζει προσωπικώς και οικογενειακώς πλούσια κάθε ευλογία Του. «Η χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και η αγάπη του Θεού και Πατρός, και η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος να είναι με όλους σας». Να χαίρεστε πάντοτε με τη χαρά, που δίνει η κοινωνία και η σχέση με τον Κύριο. «Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε· και πάλιν ερώ, χαίρετε».
Αιδεσιμολογιώτατε π. Ηρακλή,
Μόνοι μας σήμερα, 10.3.2019, χωρίς τους πολλούς επισήμους και το πλήθος των προσκεκλημένων σου και όχι μόνον, οι οποίοι τίμησαν με την παρουσία τους την εις πρεσβύτερον χειροτονία σου, ευχόμαστε, ως πνευματική οικογένεια, και παρακαλούμε, ταπεινώς και εκ μέσης καρδίας, τον Πανάγαθο Κύριο, να σου χαρίζει, με τις πρεσβείες της Παναγίας Μητέρας Του, του αγίου και ενδόξου Μεγαλομάρτυρας Δημητρίου του Μυροβλήτου και όλων των αγίων Του υγεία, να σε φωτίζει και να σε συνοδεύει στην ιερατική σου πορεία. Να μας ζήσεις και να σου χαιρόμαστε. Να μας ευλογείς και να μας αγιάζεις.
Αδελφοί,
Η Διάβα είναι ιδιαίτερα ευνοημένη και τυχερή, διότι έχει έναν από τους πλέον μορφωμένους κληρικούς της Ιεράς Μητροπόλεώς μας Σταγών και Μετεώρων.
Ο Αιδεσιμολογιώτατος π. Ηρακλής έχει, εκτός των άλλων πολλών χαρισμάτων, Πανεπιστημιακή μόρφωση, είναι κάτοχος δύο πτυχίων και γνωρίζει Βυζαντινή Μουσική. Έχει έντονο θεϊκό ζήλο και μπορεί, με τη χάρη του Κυρίου και τη συμβολή και τη δύναμη των ενοριτών, να προσφέρει πολλά. Περιβάλλετέ τον με αγάπη και η Ενορία θα ωφεληθεί πολλαπλώς.
Αιδεσιμολογιώτατε π. Ηρακλή, παρακαλούμε και ικετεύουμε, από τα βάθη της καρδιάς μας, τον Πανάγαθο Τριαδικό Θεό, να ανταποκριθείτε και να φανείτε, στην πρόσκληση και στην τιμή, που σας έκανε, ΑΞΙΟΣ!
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
