Οι αποτυχίες μιας γενιάς είναι πάντα ευκαιρίες για την επόμενη. Αρκεί βέβαια να έχει τη στοιχειώδη νοημοσύνη να χρησιμοποιεί την τέφρα της καταστροφής ως κοπριά, για να κάνει το έδαφος πιο γόνιμο. Τι να το κάνω, αν δεν μου φέρνει κέρδος; Αφιερώνω την ενέργεια μου τιμής ένεκεν των συμπολιτών μου.
Το προσωπικό όφελος και το συμφέρον επικράτησε απέναντι στο συλλογικό. Oι λίγοι, οι εκλεκτοί του συστήματος έγιναν ισχυρότεροι και πλουσιότεροι, ενώ οι πολλοί, «τα τέκνα ενός κατώτερου θεού», παρέμειναν φτωχοί και περιθωριοποιημένοι. Καταλήγοντας μένεις με το ερώτημα: πολιτισμός ή βαρβατότητα;
Τι σημαίνει πολιτισμός: Υπάρχουν δύο αντίθετες αντιλήψεις. Η μια, η συντηρητική: εκείνη η εποχή είναι πολιτισμένη η οποία παράγει αιώνιες αξίες – στην φιλοσοφία, στη τέχνη, στην επιστήμη, στην Πολιτεία, στο Δίκαιο, στην Θρησκεία, στην Ηθική.
Οι αρχαίοι ήσαν πολιτισμένοι, διότι είχαν Πλάτωνες, Σοφοκλήδες, Φειδίες –αιώνια ονόματα. Η άλλη αντίληψη, η πεζή η σοσιαλιστική λέει: Φορέας του πολιτισμού είναι μόνο ο άνθρωπος. Και όταν ο «άνθρωπος», δηλαδή οι μεγάλες μάζες του λαού πάσχουν, ευρίσκονται σε επίπεδο οικονομικό, πνευματικό, ηθικό, χαμηλό, τότε η εποχή είναι βάρβαρη.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη πολιτισμός είναι και τα δύο. Χωρίς «άνθρωπο» -και αυτό προϋποθέτει οικονομική χειραφέτηση- δεν υπάρχει πολιτισμός. Και χωρίς αιώνια έργα, δηλαδή όλα εκείνα τα περιττά πράγματα τα οποία όμως ακριβώς είναι και τα αναγκαιότερα, επειδή αυτά κάνουν ένα δίποδο «άνθρωπο», δεν υπάρχει πολιτισμός.
Αποτελεί κοινό μυστικό πως μια από τις κύριες αδυναμίες της ανθρωπότητας είναι η εξοικείωση του μέσου ανθρώπου με την λέξη Αδύνατον. Όταν διαγράψεις αυτή τη λέξη από το λεξιλόγιο σου, τότε τα μόνα όρια στην ανάπτυξή σου είναι ο χρόνος και ο χώρος. Ο χρόνος θα σε ευνοήσει, αν κινηθείς γρήγορα και θα σε αγνοήσει, αν σταθείς αμήχανος και άπραγος μπροστά στις εξελίξεις. Τον χώρο τον διεκδικείς• Για ένα μέλλον στο οποίο ο άνθρωπος δεν θα είναι αναγκασμένος να πασχίζει για την επιβίωσή του, όπου οι λέξεις πλούσιος και φτωχός δεν θα σήμαιναν τη διαφορά επιπέδου της υλικής ευημερίας αλλά των διανοητικών και ψυχικών ικανοτήτων. Γι’ αυτούς που πιστεύουν πως ένας καλύτερος κόσμος είναι εφικτός, οι περισσότεροι απογοητευμένοι και παρατημένοι επικεντρώνονται μόνο στα αρνητικά, τα οποία στο τέλος γίνονται πραγματικότητα. Και περιμένουν παθητικά να «ευθυγραμμιστούν τα άστρα», για να αλλάξουν τα πράγματα. Όμως, ο κόσμος δεν αλλάζει από μόνος του. Εμείς είμαστε ο κόσμος. Πετυχαίνουμε, όχι επειδή είναι εύκολα, αλλά επειδή είναι δύσκολα. Να βάλουμε τα θεμέλια ενός ολόκληρου πανανθρώπινου πολιτισμού. Και τώρα είναι η δική μας σειρά.
Ένα ποσοστό της τάξης του 50% των συμπολιτών μας για τις υπάρχουσες υποψηφιότητες του Δήμου Μετεώρων παραμένουν αναποφάσιστοι. Ποιος έχει τα κότσια να το διεκδικήσει;
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΑΝΟΥΛΗΣ
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
