Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΚΕΡΕΚΟΥ
Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον και ακόμα πιο χρήσιμο, να είχε ο κάθε πολίτης τούτης της χώρας ένα μεγάλο σημειωματάριο στο οποίο να καταχωρεί τις εκάστοτε βαρύγδουπες δηλώσεις και δίπλα τους τις αντίστοιχες με αυτές πράξεις των πολιτικών μας.
Μόνον έτσι θα έβγαζε χρήσιμα συμπεράσματα για την αξιοπιστία τους, ώστε να δικαιώνει και τον εαυτό του όταν, αγανακτισμένος από την ασυνέπειά τους, χάνει την προς αυτούς εκτίμηση και τους ψέλνει τον αναβαλλόμενο…
Δυστυχώς όμως, ένα από τα μεγάλα «μείον» του ελληνικού λαού είναι το ότι ξεχνάει εύκολα. Έτσι, όταν έρχεται η ώρα να ρίξει το «φακελάκι» στην κάλπη, ξεχνάει τι έχει βιώσει στην τετραετία που πέρασε. Ξεχνάει ότι τα προβλήματά του μένουν άλυτα και ότι, τις ίδιες υποσχέσεις με τα αιώνια όσο και ανεκπλήρωτα «ΘΑ», τις έχει ξανακούσει πριν 4, 8 ή και 12 χρόνια, από όλους τους υποψήφιους «εθνοσωτήρες μας»!…
Μιλάνε όλοι τους, όχι μόνον προεκλογικά αλλά και μετεκλογικά, με τόση πειστικότητα και τόση σιγουριά, που σκέφτεσαι: «Είναι δυνατόν σοβαρός άνθρωπος, καμιά φορά και επιστήμων ή άνθρωπος των γραμμάτων και πατέρας του Έθνους να λέει ψέματα;(!) Για να το λέει, έτσι πρέπει να είναι!…»
Το πρόβλημα γίνεται περίπλοκο από την ώρα που δύο, τρεις, ή και περισσότεροι «σοβαροί» πολιτικοί, σου λένε για το ίδιο θέμα τελείως αντίθετα πράγματα!
Τότε είναι που μπερδεύεσαι και χάνεις τον μπούσουλα. Δεν είναι δυνατόν, αναφερόμενοι σε ένα οποιοδήποτε θέμα, ο ένας να το βρίσκει μαύρο κι ο άλλος άσπρο, και να έχουν …και οι δύο δίκιο! Ας δούμε για παράδειγμα κάτι που συμβαίνει καθημερινά, στην ωραία μας κατά τα άλλα χώρα, για να βγάλουμε και τα ανάλογα συμπεράσματα. Τα πολύ σοβαρά όσο και απαράδεκτα καμώματα που βιώνουμε με τους κάθε λογής κουκουλοφόρους, που έχουν ουσιαστικά καταργήσει κάθε εξουσία και έννομη τάξη.
Έχουν γίνει κράτος εν κράτει και κάνουν Γης Μαδιάμ το κέντρο της Αθήνας -και όχι μόνον της Αθήνας- καταστρέφοντας περιουσίες αθώων πολιτών.
Εισβάλλουν σε Δημόσιες Υπηρεσίες, σε Δικαστήρια, Πανεπιστήμια, ακόμη και στον χώρο της Βουλής και δημιουργούν αναστάτωση, πανδαιμόνιο, πράξεις για τις οποίες η Αντιπολίτευση δηλώνει ότι η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο! Ότι οι πολίτες νοιώθουν ανασφάλεια και ότι υπάρχουν σοβαρές ευθύνες και ασυγχώρητη ανικανότητα της Κυβέρνησης να επιβάλει την τάξη και να προστατεύσει τον λαό και τις περιουσίες του! Αυτά καταγγέλλουν τόσο η Αντιπολίτευση όσο και οι κάτοικοι, ειδικά της ταλαίπωρης περιοχής των Εξαρχείων, που βρίσκονται σε απόγνωση και δεν τολμούν να βγουν από τα σπίτια τους! Και έρχεται τότε η οξύτατη απάντηση της Κυβέρνησης που κατηγορεί την Αντιπολίτευση ότι χρησιμοποιεί διογκωμένα κάποια μεμονωμένα περιστατικά για κομματική εκμετάλλευση! Την ώρα που, ως και ο κος πρόεδρος της Βουλής μόνον που δεν προσέφερε κεράσματα και δώρα σε ομάδα αναρχικών, οι οποίοι εισέβαλαν πριν λίγους μήνες ακόμη και στον χώρο της!
Πείτε μου λοιπόν τώρα φίλοι αναγνώστες, πώς να δώσεις πίστη στα λόγια πολιτικών οι οποίοι, ακόμη και σε μια τόσο κραυγαλέα προκλητική κατάσταση και πραγματικότητα -όπως αυτή που ζούμε προβληματισμένοι και αγανακτισμένοι όλοι μας- λέει ο καθένας τα δικά του όπως τον βολεύει, λες και απευθύνεται σε διανοητικά ανάπηρους!
Και αυτό δεν συμβαίνει μόνον στο παραπάνω παράδειγμα. Μας «παραμυθιάζουν» δυστυχώς παντού, προσπαθώντας να μας πείσουν ότι όλα γίνονται για το καλό μας! Ότι τρώμε με …χρυσά κουτάλια και δεν το ξέρουμε, νομίζοντας προφανώς ότι δεν καταλαβαίνουμε ούτε τις, εκ του πονηρού «τρικλοποδιές» που έντεχνα μας βάζουν, εμφανίζοντας τα συμβαίνοντα όπως τους βολεύει.
Με τους χρησμούς που έδινε η Πυθία, ιέρεια του Απόλλωνα στο μαντείο των Δελφών, που περιείχαν γρίφους τους οποίους ερμήνευε ο καθένας «κατά το δοκούν» μοιάζουν και οι δηλώσεις των πολιτικών μας και μάλιστα σε θέματα ύψιστης για τον λαό σημασίας!
Ακούμε τον Πρωθυπουργό να επαναλαμβάνει συνεχώς ότι: «Τον ερχόμενο Αύγουστο βγαίνουμε οριστικά από την επιτήρηση των δανειστών μας και τελειώνει επί τέλους, μετά από τόσα χρόνια, η εποχή των Μνημονίων!» Μισή ώρα μετά, σε τηλεοπτική εκπομπή, ο επί των οικονομικών Υπουργός μας και στενός συνεργάτης του, απαντώντας σε σχετική με το θέμα αυτό ερώτηση δημοσιογράφου δηλώνει ότι: «Η μείωση του αφορολόγητου θα εφαρμοστεί βέβαια, αλλά από το 2019 (που σημαίνει ότι θα αυξηθεί ο φόρος εισοδήματος όλων μας) ότι υπάρχουν προαπαιτούμενα τα οποία πρέπει να υλοποιηθούν το 2020, το ’21 και το ’22 και ότι βρισκόμαστε μεν σε καλό δρόμο, αλλά θα υπάρξουν και κάποιες δυσκολίες για τον λαό…»
Και ενώ αυτά λέγονται εντός συνόρων, ανακοινώνεται επίσημα από εκπρόσωπο της «Κομισιόν» ότι, για να ορθοποδήσουν οι Ελληνικές Τράπεζες που αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα ρευστότητας, πρέπει να εφαρμοστεί απαραιτήτως το συμφωνηθέν με τους εκπροσώπους της πρόγραμμα που προβλέπει να γίνουν κλιμακωτά, στην επόμενη τριετία, 130.000(!) πλειστηριασμοί…
Οπότε, εύλογα γεννάται εδώ το εξής ερώτημα: Όταν υπάρχουν προαπαιτούμενα όπως τα προαναφερθέντα και πόσα άλλα… σε βάθος χρόνων, μερικά των οποίων λέγεται -και δεν έχει διαψευστεί- ότι έχουν ορίζοντα ακόμη και τα επόμενα 99 χρόνια, πώς γίνεται να βγει η χώρα από την επιτήρηση των άμεσα ενδιαφερόμενων, οι οποίοι περιμένουν να πάρουν τα όσα μας έχουν δανείσει, συν τις εν τω μεταξύ προσαυξήσεις για τους τόκους τους;;(!!)
Ποιος κοροϊδεύει επομένως ποιόν; Με την προσθήκη του «αν» μπροστά στη λέξη «αξιοπιστία», θα βρείτε την απάντηση!… Η αν-αξιοπιστία όλων των πολιτικών, η οποία αποδεικνύεται από τις δικές τους δηλώσεις και πράξεις, σε όλο της το μεγαλείο! Αυτή είναι δυστυχώς η πικρή αλήθεια…
Κι εσύ, λαέ βασανισμένε, τράβα κουπί! Τράβα!…
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
