Μέσα στην εβδομάδα αναμένεται να τεθεί σε διαβούλευση με τα κόμματα και τους φορείς η Ενδιάμεση Έκθεση της Επιτροπής Διαλόγου για το Νέο Λύκειο και το Εθνικό Απολυτήριο, ενώ μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου θα έχει τεθεί σε εφαρμογή και η σχετική ηλεκτρονική πλατφόρμα, στην οποία θα μπορούν να συμμετέχουν οι πολίτες για να καταθέσουν τη γνώμη και τις απόψεις τους.
Κάθε συζήτηση για αλλαγές στο Λύκειο και στον τρόπο, με τον οποίο οι μαθητές φτάνουν στην αποφοίτηση και στην ανώτατη εκπαίδευση είναι εκ των πραγμάτων μια δύσκολη συζήτηση. Αφορά σε χιλιάδες οικογένειες, εκπαιδευτικούς και, πάνω απ’ όλα, παιδιά που φυσικά και δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως «πειραματική γενιά» κάθε φορά που αλλάζει το εκπαιδευτικό σύστημα.
Το Εθνικό Απολυτήριο μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για μια ουσιαστική αλλαγή, εφόσον πράγματι επιδιώκει ένα Λύκειο που δεν θα λειτουργεί αποκλειστικά ως προθάλαμος των Πανελλαδικών Εξετάσεων. Η ιδέα ότι η συνολική πορεία ενός μαθητή πρέπει να έχει μεγαλύτερη αξία και ότι όλα δεν μπορούν να εξαρτώνται από λίγες ώρες εξετάσεων έχει ασφαλώς ενδιαφέρον.
Από την εξαγγελία όμως μέχρι την εφαρμογή υπάρχει μεγάλη απόσταση. Πώς θα διασφαλιστεί η αντικειμενικότητα των βαθμών; Πόσο θα επηρεάζει η επίδοση στις τρεις τάξεις του Λυκείου την πρόσβαση στα πανεπιστήμια; Θα περιοριστεί πράγματι η εξεταστική πίεση ή απλώς θα μεταφερθεί σε περισσότερα χρόνια; Και κυρίως θα μπορεί το νέο σύστημα να παραμείνει σταθερό για αρκετό χρόνο ώστε μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί να γνωρίζουν τους κανόνες;
Γι’ αυτό και ο διάλογος που ανοίγει έχει μεγαλύτερη σημασία από τις ίδιες τις εξαγγελίες. Όχι όμως ένας διάλογος για να συμπληρωθεί απλώς το απαραίτητο στάδιο πριν από τη νομοθέτηση. Χρειάζεται να ακουστούν οι άνθρωποι της σχολικής αίθουσας και να αναζητηθούν όσο γίνεται ευρύτερες συγκλίσεις.
Η ελληνική εκπαίδευση έχει γνωρίσει πολλές «μεγάλες αλλαγές». Αυτό που της έχει λείψει περισσότερο είναι ένα σύστημα που να μην αλλάζει προτού προλάβει να δοκιμαστεί.











































