Γράφει ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΚΕΡΕΚΟΣ
Το πρώτο βήμα για τη δημιουργία μιας ένωσης ευρωπαϊκών κρατών σ’ ένα σύνολο με κοινούς σκοπούς, κοινά συμφέροντα και υψηλά ιδανικά έγινε στις 25 Μαρτίου του 1957 με την ίδρυση της Ε.Ο.Κ. (Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα), η οποία επισημοποιήθηκε την 1η Ιανουαρίου του 1958. Με τη σειρά της η ΕΟΚ, με την συνθήκη του Μάαστριχ τον Φεβρουάριο του 1993, μετεξελίχτηκε σε Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.), η οποία και περιελάμβανε τότε 12 ευρωπαϊκές χώρες.
Σημειώνουμε κάτι που λίγοι σίγουρα γνωρίζουν ότι, η ιδέα ένωσης ευρωπαϊκών χωρών σε ένα ενιαίο σύνολο ώστε να μπορεί η Γερμανία να ελέγχει τους πόρους τους, είχε ήδη τεθεί ως πρόταση από τον Υπουργό Οικονομικών του Χίτλερ, Βάλτερ Φρανκ, το 1942…!
Παρόμοιο πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης, με στόχο την αναχαίτιση του κομμουνισμού στις καθημαγμένες από τον πόλεμο ευρωπαϊκές χώρες, είχε εκπονήσει και θέσει σε εφαρμογή και η Αμερική (ΗΠΑ), διαθέτοντας για τον σκοπό αυτό δισεκατομμύρια δολάρια, με το σχέδιο Μάρσαλ, μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Πρώτο μέλημα της Ε.Ε. αμέσως μετά την ίδρυσή της, ήταν η ψήφιση του Καταστατικού της Χάρτη, σύμφωνα με τον οποίο, μεταξύ πολλών άλλων βέβαια, προβλέπεται ότι οι πολίτες των χωρών που ανήκουν σ’ αυτήν διακινούνται ελεύθερα, χωρίς δημόσια έγγραφα και διατυπώσεις στο χώρο της που θεωρείται ενιαίος. Χρησιμοποιούν στις συναλλαγές τους το επίσης ενιαίο νόμισμα του ευρώ και οι ισχυρές οικονομικά χώρες στηρίζουν τις ασθενέστερες, σε πνεύμα φιλίας και αλληλεγγύης.
Η πρώτη κρίση στους κόλπους της Ε.Ε. (τότε ΕΟΚ) προέκυψε το 1967 όταν, με VETO του τότε προέδρου της Γαλλίας στρατηγού Ντε Γκωλ, δεν έγινε δεκτή η αίτηση ένταξης της Μ. Βρετανίας στην Ε.Ε. και η πρώτη μεγάλη διάκρισή της έγινε το 2012, όταν της απονεμήθηκε το Νόμπελ Ειρήνης.
Το σύνολο των κατοίκων των χωρών της αγγίζει τα 500 εκατομμύρια περίπου και αντιστοιχεί στο 7,3% του πληθυσμού της Γης, ενώ το ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν) της ανέρχεται στο ιλιγγιώδες ποσόν των 16 τρισεκατομμυρίων ευρώ!
Αυτά εν συντομία για την ίδρυση και διαδρομή της «μεγάλης μας κοινής πατρίδας» που λέγεται Ευρωπαϊκή Ένωση, με τους 28 πλέον εταίρους μας, για να προσγειωθούμε στην σημερινή ζοφερή πραγματικότητα…!
Μια πραγματικότητα που απέχει κατά πολύ από τους σκοπούς και τους στόχους που εξαγγέλθηκαν κατά την ίδρυσή της και τις προσδοκίες που καλλιέργησε στους λαούς της, για «ίση μεταχείριση και αλληλεγγύη»…
Η Ευρωπαϊκή Ένωση του σήμερα έχει χωριστεί ουσιαστικά σε δύο στρατόπεδα. Στο στρατόπεδο των εύπορων κατά κανόνα χωρών του βορρά με επικεφαλής την παντοδύναμη Γερμανία, που επιβάλλει σε όλα και σε όλους τις θελήσεις της και στις «μικρές» και κατά κανόνα οικονομικά ασθενείς και υπερχρεωμένες χώρες του νότου.
Και είναι πέραν πάσης αμφιβολίας βέβαιο ότι οι χώρες που βρίσκονται στα όρια της φτώχειας και της χρεοκοπίας, ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγεται δυστυχώς και η χώρα μας, φέρουν οι ίδιες και τις ανάλογες ευθύνες γι αυτό, όπως αποκαλύπτεται από τα στοιχεία που έρχονται στο φως της δημοσιότητας.
Καταχρήσεις τεράστιων ποσών από δημόσιους λειτουργούς και κυβερνητικά στελέχη, «μίζες» εκατομμυρίων που φυγαδεύτηκαν στο εξωτερικό τους και εκτεταμένη σε όλους τους χώρους της κοινωνίας τους φοροδιαφυγή είναι οι «ένοχοι» για το σημερινό τους κατάντημα.
Οι λύσεις, ώστε οι χώρες αυτές να τακτοποιήσουν τα του οίκου τους αφενός και να επανέλθουν σταδιακά στην ανάπτυξη και την οικονομική ισορροπία αφετέρου, είναι δύο. Να εντοπιστούν καταρχήν όλοι οι καταχραστές του δημόσιου χρήματος και να υποχρεωθούν, πέραν των ποινικών τους κυρώσεων, να επιστρέψουν τα όσα καταχράστηκαν. Να γίνει μάλιστα αυτό σε συνδυασμό με μια παράλληλη πάταξη, πάση θυσία, της φοροδιαφυγής που έχει πλέον λάβει τεράστιες διαστάσεις σε όλα τα κοινωνικά στρώματα κάποιων διαβρωμένων κοινωνιών! Και επιπλέον, να ρίξουν οι Κυβερνήσεις όλο τους το βάρος στην ανάπτυξη και την προσέλκυση κεφαλαίων για επενδύσεις. Μόνον έτσι είναι δυνατόν να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την δημιουργία χιλιάδων νέων θέσεων εργασίας και την επίτευξη των αναγκαίων εσόδων στα Κρατικά και Ασφαλιστικά Ταμεία, ώστε να είναι σε θέση αυτά να εκπληρώνουν την αποστολή τους. Γιατί, τον φτωχό Ευρωπαϊκό Νότο, εκτός από την… μεσογειακή αναιμία, τον πλήττει και η μεσογειακή ανεργία, με ό,τι αλυσιδωτό συνεπακόλουθο έχει αυτή…!
Και επειδή όλα αυτά τα παραπάνω χρειάζονται εύλογο χρόνο για να γίνουν, αναγκαστικά οι χώρες αυτές πρέπει να καταφύγουν σε δανεισμό για να στηρίξουν την ανάπτυξή τους, στα πρώτα βήματα μιας επανεκκίνησης. Αρκεί ο δανεισμός αυτός να γίνεται με έντιμους και εφαρμόσιμους όρους και όχι με όρους που, αντί να βοηθήσουν στην ανάκαμψη, βουλιάζουν τις υπερχρεωμένες χώρες σε ανακύκλωση ενός συνεχώς αυξανόμενου χρέους, από το οποίο δεν θα μπορέσουν να απαλλαγούν ποτέ!
Στο σημείο αυτό ας δούμε αν οι απαιτήσεις και οι συνεχείς όσο και αφόρητες πιέσεις των δανειστών για λιτότητα, συνάδουν με τους «περί φιλίας και αλληλεγγύης κανόνες» που προβλέπει ο ιδρυτικός χάρτης της Ε.Ε. για τις χώρες μέλη της, όπως και αν πράγματι οδηγούν στον δρόμο της ανάκαμψης και της ανάπτυξης των οικονομιών τους.
Πρώτος όρος στον πίνακα των προαπαιτούμενων από τους δανειστές για την εκταμίευση κάθε δόσης του δανείου είναι η περικοπή μισθών και συντάξεων με άμεσο ή έμμεσο τρόπο, που όμως δεν αφορά μόνον στα υψηλά κλιμάκια αλλά και σε όσους οι μισθοί και οι συντάξεις μετά βίας καλύπτουν τις βασικές δαπάνες μιας στοιχειώδους διαβίωσης για τις οικογένειές τους.
Η μείωση μισθών και συντάξεων αναγκάζει τους αποδέκτες του μέτρου να περιορίσουν τις αγορές τους στα απολύτως απαραίτητα. Αυτή η μείωση των αγορών έχει μοιραία αντίκτυπο στην «κίνηση», στον «τζίρο» δηλαδή των επιχειρήσεων, χιλιάδες των οποίων αναγκάζονται να αναστείλουν τη λειτουργία τους και να προχωρήσουν σε απολύσεις ή νέες μειώσεις μισθών ή και χρονικά μερική απασχόληση του προσωπικού τους. Αυτό με τη σειρά του έχει σαν αποτέλεσμα την απώλεια δισεκατομμυρίων εσόδων για τα κρατικά και ασφαλιστικά ταμεία, την αλματώδη αύξηση της ανεργίας και των επιδομάτων προς τους ανέργους, ο αριθμός των οποίων έχει σπάσει όλα τα ρεκόρ. Οπότε το πρόβλημα ανακυκλώνεται και διογκώνεται περαιτέρω…
Είναι τόσο απλός και τόσο προβλέψιμος ο παραπάνω θεμελιώδης κανόνας και νόμος λειτουργίας όλων των αγορών του κόσμου σε τέτοιες περιπτώσεις, ώστε να προκαλεί εύλογα την απορία και το ερώτημα πώς γίνεται και δεν τον κατανοούν ή/και δεν τον λαμβάνουν υπόψη τους οι έμπειροι και σοφοί –υποτίθεται- οικονομολόγοι, οι οποίοι και επανδρώνουν τις τρόϊκες ή τα «κουαρτέτα» που έχουν μπει στη ζωή μας σαν εφιάλτες.
Πρόκειται άραγε για ένα ανεπίτρεπτο λάθος ή για μία οργανωμένη τακτική, η οποία θα εξυπηρετήσει μελλοντικές προοπτικές για εκμετάλλευση;
Η συνέχεια είναι γνωστή και την γνωρίζουν ασφαλώς και οι δανειστές!
Για να καλύψει η Κυβέρνηση όσα προαπαιτούμενα προκαλούν έντονες αντιδράσεις σε κάποιους κοινωνικούς χώρους, καταφεύγει αναγκαστικά στα ισοδύναμα. Μεταφέρει δηλαδή το πρόβλημα στις πλάτες κάποιας άλλης κοινωνικής τάξης, που με τη σειρά της ξεσηκώνεται κι αυτή για να ψάχνουμε και πάλι για νέα ισοδύναμα, σε μια συνεχή και ατέλειωτη ανακύκλωση του προβλήματος, με αποτέλεσμα η ύφεση να επεκτείνεται σε όλα τα μέτωπα της οικονομίας, μεταξύ των οποίων και στην αγορά των ακινήτων, η εμπορική αξία των οποίων έχει υποτιμηθεί μέχρι και 60%! Μια εξέλιξη που δημιουργεί μοναδική ευκαιρία για ξένους αγοραστές και εισπρακτικές εταιρείες, να αγοράζουν ακίνητα στο 20% της αξίας τους και να τα πουλάνε στους πλειστηριασμούς στο 40%, μετά την πρόσφατη ψήφιση του νόμου για την πώληση ακινήτων, που είχαν δοθεί ως υποθήκη και εκπλειστηριάζονται λόγω αδυναμίας των ιδιοκτητών τους να εξοφλήσουν τα «κόκκινα» στεγαστικά ή επαγγελματικά δάνεια που είχαν πάρει…!
Και σαν να μην έφταναν όλ’ αυτά, οι καλοί μας εταίροι στην Ε.Ε. μας φορτώνουν, τούτες τις πολύ δύσκολες για τον ελληνικό λαό ώρες, και το μεγαλύτερο βάρος όλων, την αντιμετώπιση του «προσφυγικού»!
Η Τουρκία αφήνει να μπαίνουν καθημερινά οι πρόσφυγες κατά χιλιάδες στο έδαφός της από την Συρία και στη συνέχεια τους κατευθύνει στα απέναντι από τα νησιά μας παράλια της όπου οι δουλέμποροι, αφού τους λεηλατήσουν οικονομικά, τους στοιβάζουν τον ένα επάνω στον άλλο σε φουσκωτά και σαπιοκάϊκα και τους στέλνουν «πεσκέσι» κατά χιλιάδες σ’ εμάς, δημιουργώντας τεράστια προβλήματα στους νησιώτες μας, στον τουρισμό μας, στο Λιμενικό και τους ψαράδες μας, που δεν προλαβαίνουν να σώζουν ψυχές αλλά και να ανασύρουν πτώματα αδικοχαμένων στα νερά του Αιγαίου…
Όσοι επιζήσουν φτάνουν στον Πειραιά με σκοπό να προωθηθούν προς τα σύνορά μας με τα Σκόπια στην Ειδομένη, και προορισμό τις βόρειες χώρες της Ευρώπης. Και επειδή οι Σκοπιανοί δεν επιτρέπουν σε όλους να περάσουν στη χώρα τους, οι περισσότεροι εγκλωβίζονται στα δικά μας σύνορα και, αφού λεηλατήσουν και καταστρέψουν εκεί τα πάντα στην προσπάθειά τους να βρουν τροφή και κάλυψη από την βαρυχειμωνιά που μαστίζει την περιοχή, επιστρέφουν τελικά με πούλμαν που τους διαθέτει το ελληνικό κράτος στην Αθήνα, ενώ οι καλοπερασάκηδες εταίροι μας στην Ε.Ε., από την άνετη πολυθρόνα του σαλονιού τους, μας αποδίδουν και ευθύνες για τις συνθήκες φιλοξενίας των ορδών που μας έχουν κατακλύσει, κι έχουν το θράσος να μας απειλούν και με ΕΧΙΤ από τα κράτη της ΣΕΝΓΚΕΝ, αντί να υποχρεώσουν την Τουρκία, στην οποία έδωσαν και 3 δισεκατομμύρια ευρώ για την αντιμετώπιση του προσφυγικού, να συλλάβει τους δουλέμπορους που δρουν και θησαυρίζουν με το προσφυγικό στα παράλια της, για να πληρώνει τα σπασμένα η χώρα μας.
Αυτή ΔΕΝ είναι η Ευρώπη της κατανόησης και της αλληλεγγύης που ονειρεύτηκαν οι λαοί της. Είναι μια Ευρώπη της άγριας τοκογλυφίας, της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης και της οικονομικής εξαθλίωσης των αδυνάτων της εκ μέρους των οικονομικά ισχυρών της, με σκοπό να απορροφήσουν ακόμη και την εθνική τους κυριαρχία, μετά από μια παρατεταμένη περίοδο φτώχειας και δυστυχίας!
Και επειδή το καταχθόνιο αυτό σχέδιο έχει γίνει αντιληπτό από τα κράτη του ευρωπαϊκού νότου και όχι μόνον, το μέλλον της Ε.Ε. άρχισε ήδη να ξεφτίζει. Στην Αγγλία, που έχει διατηρήσει τη λίρα της, φουντώνει το κίνημα «έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση». Στη Γαλλία αυξάνεται το ποσοστό των νοσταλγών του γαλλικού φράγκου που ζητάνε την επαναφορά του στη θέση του ευρώ.
Όλα δείχνουν πως, αν οι «μεγάλοι» της Ευρώπης δεν αλλάξουν ριζικά τακτική και δεν πλησιάσουν τα ιδανικά που ονειρεύτηκαν οι δημιουργοί και εμπνευστές της, τότε η Ε.Ε σε λίγα, σε πολύ λίγα χρόνια, θα διασπαστεί και θα διαλυθεί «εις τα εξ ων συνετέθη»!
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
