Του Σεβ. Μητροπολίτου κ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΜΟΥΣΤΑΚΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΒ΄ ΛΟΥΚΑ (10 ΛΕΠΡΩΝ)
Κολ. 3, 4-11
«Ἀπεκδυσάμενοι τόν παλαιόν ἄνθρωπον σύν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ, καί ἐνδυσάμενοι τόν νέον τόν ἀνακαινούμενον εἰς ἐπίγνωσιν κατ’ εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν» (Κολ. 3, 9-10).
«Ὅσοι εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε, Χριστόν ἐνεδύσασθε» εἶναι ἕνας ὑπέροχος βαπτισματικός ὕμνος τῆς πρωτοχριστιανικῆς καί ὄχι μόνο Ἐκκλησίας, πού εἶναι παρμένος ἀπό τήν πρός Γαλάτας ἐπιστολή τοῦ ἀποστόλου Παύλου καί συνδέεται ἄμεσα μέ τή σημερινή προτροπή του, νά ἀποβάλλει ὁ καθένας τόν παλαιό ἄνθρωπο τῆς ἁμαρτίας, ἀφοῦ, μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ, ἔχει ἐνδυθεῖ τό νέο «ἐν Χριστῷ».
Ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἀποβάλλει τόν παλαιό ἄνθρωπο μέ τό βάπτισμά του, ἀλλά, ὅταν, ὅμως, μετά τό βάπτισμα ἁμαρτάνει καί ἁμαρτάνει, πιά, ὡς υἱός τοῦ Θεοῦ, τότε, μέ τή μετάνοια-ἐξομολόγηση, γίνεται καί πάλι καθαρός. Τό πάθος στήν πνευματική ζωή εἶναι μιά φλεγμονή, ἕνα ἀπόστημα πού πρέπει νά ἀνοίξει. Πνευματικό νυστέρι εἶναι ἡ ἐξομολόγηση.
Στή σημερινή ἀποστολική περικοπή ὁ ἀπόστολος Παῦλος παρουσιάζει, ἀκριβῶς, τήν κατάσταση τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου: «Ἀπονεκρώστε, λοιπόν, ὅ,τι σᾶς συνδέει μέ τό ἁμαρτωλό παρελθόν• τήν πορνείαν, τήν ἠθική ἀκαθαρσία, τό πάθος, τήν κακή ἐπιθυμία καί τήν πλεονεξία, πού εἶναι εἰδωλολατρία». Συνεχίζοντας τί ὑπογραμμίζει ὁ μέγας Ἀπόστολος; «Τώρα ὅμως πετάξτέ τα ὅλα αὐτά ἀπό πάνω σας: τήν ὀργή, τό θυμό, τήν πονηρία, τήν κακολογία καί τήν αἰσχρολογία. Μή λέτε ψέματα ὁ ἕνας στόν ἄλλον». Αὐτός εἶναι ὁ παλαιός ἄνθρωπος.
Πρώτη προτροπή καί σύσταση τοῦ ἀποστόλου Παύλου εἶναι ἡ νέκρωση τῶν μελῶν τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος. Ποιά μέλη; Ἀπονεκρώστε, λέει, τά μέλη πού ἐπιθυμοῦν τίς σαρκικές ἀπολαύσεις καί ἡδονές. Αὐτή ἡ κακή ἐπιθυμία εἶναι ἡ πηγή κάθε ἁμαρτίας.
«Καθένας μπαίνει σέ πειρασμό ἀπό τή δική του ἐπιθυμία. Αὐτή τόν παρασύρει καί τόν ἐξαπατάει» (Ἰακ. 1, 14-15). Ὅταν αὐτή ἡ ἐπιθυμία δέν προληφθεῖ, γίνεται πάθος• «ἔπειτα ἡ ἐπιθυμία αὐτή συλλαμβάνει τό κακό καί γεννάει τήν ἁμαρτία» (Ἰακ. 1, 15). Τότε ὁ ἄνθρωπος, μεθυσμένος ἀπό τό πάθος καί τή δίψα γιά τήν ἱκανοποίηση τῆς κακῆς ἐπιθυμίας, εἶναι ἕτοιμος νά καταπατήσει τήν τιμή, τίς ἀξίες, ἀλλά καί τή λογική του ἀκόμη. Αὐτή εἶναι ἡ κατάσταση τοῦ πάθους. Γι’ αὐτό ὁ ἀπόστολος Παῦλος διαρκῶς ὑπογραμμίζει: «Ἀπονεκρώστε, λοιπόν, ὅτι σᾶς συνδέει μέ τό ἁμαρτωλό παρελθόν».
Φιληδονία, φιλαργυρία, φιλοδοξία: Αὐτές οἱ τρεῖς λέξεις συνοψίζουν τά πάθη τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου• ἐφόσον ἡ ἁμαρτία, «ὁλοκληρωθεῖ, φέρνει τό θάνατο» (Ἰακ. 1, 15). Μέχρι ἐδῶ εἶναι τό πρῶτο μέρος τοῦ ἀγώνα τῆς ἀποβολῆς τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου. Ἐφόσον ὁ ἄνθρωπος ἀποβάλλει κάτι παλιό, πρέπει νά ντυθεῖ κάτι καινούργιο. Τό νέο ἄνθρωπο τόν ντυθήκαμε μέ τό βάπτισμα• ἀπαιτεῖται, ὅμως, ὁ χιτώνας αὐτός νά παραμένει, ἐσαεί, λευκός. Γι’ αὐτό στήν πτώση, μετά τό βάπτισμα, τό ρύπο τόν ξεπλένει τό μυστήριο τῆς μετάνοιας καί τῆς ἐξομολόγησης.
Ὁ Χριστός μέ τό αἷμα του μᾶς χάρισε ἔνδυμα πού εἶναι ὑφασμένο μέ τά νήματα ὅλων τῶν ἀρετῶν. Ὁ ἄνθρωπος ντυμένος τήν ἀρετή δοξάζει τόν Κύριό του καί ἔτσι θά ἀντιδοξασθεῖ «ὅταν ὁ Χριστός φανερωθεῖ, πού εἶναι ἡ ἀληθινή ζωή μας».
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
