Γράφει ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΑΝΟΥΛΗΣ
Κάποιοι που δουλεύουν για κόμματα, δημάρχους, ολιγάρχες έχουν την εντύπωση ότι αφ’ ενός έχουν προσωπική γνώμη και αφ’ ετέρου θέλουν να τους παίρνουν και στα σοβαρά.
Ένας πετυχημένος πολιτικός και ένας εν δυνάμει επιχειρηματίας πρέπει να γνωρίζουν τα παρακάτω κατά σειρά:
Τον Μάρτιο του 44 π.Χ. οι συνωμότες εκτελούσαν μέσα στη σύγκλητο τον Ιούλιο Καίσαρα, τον μέγα στρατηγό, τον χαρισματικό πολιτικό ηγέτη και αξιοπρόσεκτο συγγραφέα, τον άνθρωπο που με τη δράση του συνέβαλε στη δημιουργία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η δολοφονία του Καίσαρα θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, αν ο ίδιος δεν είχε φανεί ολίγωρος. (Ολιγωρία θηλυκό, κρίσιμη έλλειψη ενδιαφέροντος και προσοχής).
Ενώ βάδιζε εν δόξη προς τη σύγκλητο μέσα από το πλήθος γύρω του, που τον επευφημούσε ξεπρόβαλε ο σοφιστής Αρτεμίδωρος από την Κνίδο, για να του δώσει ένα σημείωμα με την προτροπή να το διαβάσει αμέσως. Ο Αρτεμίδωρος είχε σχέση με τους συνωμότες και ήξερε, ως εκ τούτου το αποτρόπαιο σχέδιό τους. Ο Καίσαρας όμως παρασυρμένος από τις θερμές εκδηλώσεις του πλήθους ολιγώρησε. Κι αντί να μπει στον πειρασμό να δει τι έλεγε το σημείωμα, μπήκε στη σύγκλητο κρατώντας το στο χέρι αδιάβαστο ανυποψίαστος για το κακό που θα ακολουθούσε.
Ο Διονύσιος Πύρρος (1774-1853), πατριώτης μου από την Καστανιά Καλαμπάκας (το πατρικό όνομα Πούρος ή Μπούρος), σε ηλικία πέντε ετών ορφανεύει από πατέρα. Τα πρώτα γράμματα τα μαθαίνει στην Καστανιά. Εκτός των άλλων σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Παταυΐου (1807) Ιατρική Χημεία, Βοτανική, Φυσική και τη χαρτοποιεία, αυξάνοντας τις γνώσεις του ποσοτικά και ποιοτικά, με απώτερο στόχο να τις μεταλαμπαδεύσει στο δύστυχο Γένος.
Μεγάλη προσωπικότητα και με τεράστιο έργο. Στο παρόν κείμενο θα αναφερθώ σε κάτι συγκεκριμένο που πιθανόν να αντιχήσει παράξενα στα αυτιά σας.
Ο πατριώτης μου αυτός Ιατροφιλόσοφος Αρχιμανδρίτης Διονύσιος Πύρρος ίδρυσε και λειτούργησε το πρώτο χαρτοποιείο στην Ελλάδα. Η πρώτη επιχείρηση έγινε στον Μυστρά και κατασκεύασε χίλια φύλλα χαρτιού περίπου, μέχρι που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την προσπάθεια υπό την απειλή του Ιμπραήμ Πασά στη Λακωνία.
Ωστόσο, δεν αποθαρρύνθηκε από αυτήν την αποτυχία. Αποφάσισε όντας δραστήριο και ανήσυχο πνεύμα να συμπράξει με τον στρατηγό Νικηταρά και με κοινή καταβολή των 3.000 γροσίων ίδρυσε νέο χαρτοποιείο σ’ ένα μύλο του ερασίνου ποταμού στο Κεφαλάρι Άργους.
Τότε μάλιστα ανακοίνωσε και την αγγελία για την αναζήτηση κουρελιών. Μετά από άκαρπες προσπάθειες ανεύρεσης κεφαλαίων, ο Πύρρος και ο Νικηταράς αναγκάστηκαν να ζητήσουν την αρωγή του Καποδίστρια. Αν και ο Πύρρος δεν ήταν θετικά διακείμενος με τον Καποδίστρια, διατηρούσε ο πατριώτης μου μια ελπίδα ότι στο άκουσμα του ονόματος Νικηταρά ο Καποδίστριας θα ανταποκρινόταν στην έκκληση των δύο για τη χρηματοδότηση του Χαρτοποιείου. Ο Κυβερνήτης αρνήθηκε να απαντήσει.
Με την παρότρυνση του Κολιόπουλου και του Νικηταρά πλησίασε τον τότε υπουργό οικονομικών Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο και ζήτησε τη συνδρομή του. Αφού πέρασαν τρεις μήνες, προσκάλεσε τον Πύρρο και τον ρώτησε ποια δαπάνη απαιτούνταν για τη λειτουργία του χαρτοποιείου και ποια τα πιθανά έξοδα. Ο Πύρρος απάντησε αμέσως ότι 30.000 δραχμές είναι το απαιτούμενο ποσό, για να ιδρυθεί το κατάστημα, για τις μηχανές, για την αγορά ενός έτους υλικού και για μισθοδοσία 40 εργατών. Οι εισπράξεις θα ανέρχονταν σε 500.000 δρχ. Ίσως και περισσότερα.
Η απάντηση του υπουργού δυστυχώς περιοριζόταν στο γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν διαθέτει την πολυτέλεια να χορηγήσει κεφάλαια σε βιομηχανίες.
Στο μεταξύ, την αρνητική ατμόσφαιρα ήρθε να παροξύνει και η εξέγερση εμπόρων χαρτιού του Ναυπλίου και του Άργους, οι οποίοι ισχυρίζονταν ότι η επικείμενη βιομηχανία έβλαπτε τα συμφέροντά τους.
«Και αν η Κυβέρνηση δεν μπορεί να στηρίξει τέτοια ωφέλιμα ιδρύματα πώς αξιώνει να ανελιχθεί οικονομικά το κράτος και μάλιστα στον κλάδο της οικονομίας; Αν η κυβέρνηση ίδρυε τέτοια καταστήματα με πιστούς ανθρώπους, θα επωφελούνταν οι φτωχοί Έλληνες, χάθηκαν όμως ήδη πολλά εκατομμύρια δραχμές και τίποτα ουσιαστικό δεν δημιουργήθηκε στην Ελλάδα. Ανόητοι Έλληνες, εξαπατημένοι από τους φθονερούς υπουργούς και τους εμπόρους της Ελλάδας που δεν επιζητούσαν την πρόοδο και τη βελτίωση της ζωής τους».
Και συνεχίζει ο πατριώτης μου Διονύσιος Πύρρος για τον Όθωνα: «Οι βασιλιάδες του κόσμου δεν επιτρέπουν ούτως ή άλλως τη δραστηριοποίηση των αδύνατων».
Μετά από πενήντα περίπου χρόνια έγινε η πρώτη (στην ουσία δεύτερη) χαρτοβιομηχανία στο Φάληρο, μια και η ζήτηση ήταν μεγάλη και οι έμποροι δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν με τις εισαγωγές. Στόχος των παράκεντρων της εξουσίας είναι να διατηρείται το στάτους, να μην αλλάζει δηλαδή τίποτα.
Η αθλιότητα του στομαχιού είναι η πείνα. Η αθλιότητα του πνεύματος η άγνοια. Η αθλιότητα της καρδιάς το μίσος. Αυτό το τριπλό τέρας πρέπει να σωριαστεί κάτω. Εξυπηρετεί όμως πάντα την εκάστοτε εξουσία, για να διατηρεί τα προνόμια των ολίγων.
Κάνοντας λοιπόν κάποιος μια επιχείρηση στην Ελλάδα, πρέπει να γνωρίζει ότι εάν το προϊόν αυτό έρχεται από την Κίνα θα έχει απέναντι τον έμπορο και τον εφοπλιστή, διότι χάνουν την δουλειά, άρα και την κυβέρνηση που τη στηρίζουν π.χ. Διονύσιος Πύρρος ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ;
Ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να το ξεχνά, αλλά έχει τον φίλο του Νίκο Καρανίκα να του τα θυμίζει.
ΥΓ. Πρέπει να είσαι πολύ βλάκας, για να πιστεύεις ότι κυβερνά ο Τσίπρας. Ένας επιστάτης είναι σε μια αποικία χρέους, και από κάτι άλλους είναι ο καλύτερος. Επομένως, στις εκλογές ψηφίζουμε επιστάτη κι όχι κυβερνήτη. Μας έπεισε ότι μπορούσε να γίνει κυβερνήτης, αλλά…
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
