Γράφει ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΚΕΡΕΚΟΣ
Eπανερχόμαστε σήμερα φίλοι αναγνώστες σε ένα θέμα που είχαμε θίξει και παλαιότερα, διότι παραμένει ατυχώς επίκαιρο από κτήσεως του Ελληνικού Κράτους. Στην πάγια δηλαδή τακτική των πολιτικών μας να υπόσχονται προεκλογικά στο λαό τα πάντα, που σχεδόν όμως ποτέ δεν υλοποιούνται.
Ήταν μια βραδιά με το μεγαλύτερο ολόγιομο φεγγάρι των τελευταίων χρόνων. Η προηγούμενη εμφάνισή του σ’ αυτήν του την μεγαλοπρέπεια ήταν το 1948 και η επόμενη θα είναι το 2034. Καθόμουν σε μια πολυθρόνα στη βεράντα του σπιτιού μας και το απολάμβανα που έλαμπε!
Απόλυτη ησυχία γύρω μου και ήταν τότε που η σκέψη μου άρχισε την περιοδεία της, όχι για πρώτη φορά βέβαια, σε όσα συμβαίνουν γύρω μας.
Στα προβλήματα που έχουν συσσωρευτεί στην πλάτη του άμοιρου λαού μας, που δέχεται κάθε μέρα καταιγισμό από αρνητικά για τη ζωή του νέα μέτρα, χωρίς ελπίδα για «φως στην άκρη του τούνελ».
Φως που θα φέρει μηνύματα για λύσεις και άρχισα να ονειροπολώ. Το μόνο πράγμα που είναι «τσάμπα» άλλωστε και μάλιστα χωρίς Φ.Π.Α. (προς το παρόν τουλάχιστον) είναι το ονειροπόλημα.
Και, στο ονειροπόλημά μου αυτό, βάλθηκα να συλλογίζομαι:
– Αν υλοποιούσαν οι πολιτικοί μας τις προεκλογικές τους υποσχέσεις και δημιουργούσαν τις προϋποθέσεις για εκατοντάδες χιλιάδες νέων θέσεων εργασίας, ώστε να μειωθεί ο τεράστιος αριθμός-βραχνάς των ανέργων.
– Αν γινόταν πράξη όσα εξαγγέλλονται κάθε φορά για το Εθνικό μας Σύστημα Υγείας, ώστε να εξαφανιστούν τα ράντσα και τα «φακελάκια».
– Αν η εξυγίανση της Δημόσιας Διοίκησης δεν ήταν μόνιμο προεκλογικό πυροτέχνημα και γινόταν πραγματικότητα, ώστε να βουλώσουν οι μαύρες τρύπες της ρουσφετολογίας και της «αρπαχτής» στα Δημόσια Ταμεία.
– Αν η φοροδιαφυγή είχε χτυπηθεί ΕΚΕΙ που οργιάζει, για να είναι δυνατή και η μείωση της φορολογίας των ασθενέστερων τάξεων, οι οποίες έχουν γονατίσει.
– Αν η μεταρρύθμιση στην Παιδεία δεν γινόταν «τραγέλαφος» με πάγια τακτική κάθε Υπουργού της να μεταρρυθμίζει τις …μεταρρυθμίσεις του προκάτοχού του.
– Αν έμπαινε φραγμός στις μεθοδεύσεις «αιρετικών» Υπουργών να αλλάξουν ή και να καταργήσουν θρησκευτικές από χιλιετιών παραδόσεις και δοξασίες, στις οποίες παραμένει πιστή η συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού, ξεκινώντας σκόπιμα από τα σχολεία, ώστε να μεταφερθούν και να καθιερωθούν και στις επόμενες γενεές. Σχέδιά τους στα οποία δεν αναφέρθηκαν καθόλου, ως όφειλαν, προεκλογικά όπως και στην κατάργηση των παρελάσεων και το δικαίωμα αλλαγής φύλου από την ηλικία των 15 χρόνων, για να ξέρει ο λαός τι ψηφίζει.
Αν σ’ αυτές τις μεθοδεύσεις, σκέφτομαι, απαντούσε ο απογοητευμένος και δίκαια θυμωμένος λαός, με ειρηνικές μεν αλλά και ογκώδεις κινητοποιήσεις στις οποίες να πρωτοστατεί η θρησκευτική και πνευματική μας ηγεσία.
– Αν το πρόγραμμα προστασίας των δασών, δεν έμενε στα χαρτιά (προμήθεια επαρκούς αριθμού πυροσβεστικών αεροπλάνων, διάνοιξη οδών προσπέλασης στα δάση, δημιουργία ειδικού σώματος φύλαξής τους κατά τους θερινούς μήνες, κτλ κτλ) για να πάψουμε να θρηνούμε χιλιάδες καμένων στρεμμάτων κάθε χρόνο, περιουσιών ή ακόμη και ανθρώπων.
Για όλα αυτά τα φλέγοντα ζητήματα πάγια τακτική ΟΛΩΝ των κομμάτων ανέκαθεν ήταν να «παραμυθιάζουν» το λαό προεκλογικά με τα «ΘΑ» τους και μόνον για ένα δεν είχε ποτέ και κανένας τους το θάρρος και τη λεβεντιά να μιλήσει. Για τη μείωση των 300 τους σε 100 (και πολλοί θα ήταν) για να ξαλαφρύνουν τα δημόσια έξοδα!
Μία από τα ίδια και χειρότερα έπραξαν και οι υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ, της πρώτης για την Ελλάδα αριστερής Κυβέρνησης οι οποίοι, προκειμένου να κερδίσουν την ψήφο τους, υποσχέθηκαν στους πάντες τα πάντα!
Εκτός από τους παλληκαρισμούς για σκίσιμο του Μνημονίου, διώξιμο της τρόικας, καθιέρωση βασικού μισθού στα 751 ευρώ, επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης «δώρων» στους συνταξιούχους, υποσχέθηκαν επίσης:
– Αφορολόγητο στις 12000 ευρώ, προστασία της πρώτης κατοικίας, τόνωση της αγοράς με ξένες επενδύσεις-φαντάσματα που δεν ήρθαν ποτέ. Την ίδια ώρα που κλείνουν και φεύγουν εκτός συνόρων ακόμη και δικές μας επιχειρήσεις κατά χιλιάδες, μεταναστεύοντας προς γειτονικές μας χώρες, με ό,τι και όσα αυτό συνεπάγεται για τη δική μας αγορά. Μια αγορά που μαραζώνει, με αποτέλεσμα τη δραματική εκτόξευση της ανεργίας σε πρωτοφανή ύψη και την κατρακύλα των δημόσιων εσόδων. Μαζί τους και η αισθητή μείωση των ασφαλιστικών εισφορών, γεγονός που έχει φέρει σε πλήρη αδυναμία τα Ασφαλιστικά Ταμεία να πληρώνουν τις συντάξεις και την υγειονομική περίθαλψη των ασφαλισμένων τους.
Αυτά γυρόφερνα στο νου μου, για τα ατέλειωτα όσο και απατηλά «ΘΑ» των πολιτικών μας εκείνο το βράδυ με τη μαγική αστροφεγγιά. Και εκεί ήταν που ήρθε στη μνήμη μου ένα ποίημα του αξέχαστου φίλου Χρήστου Πύρπασου, γλαφυρού σατυρικού ποιητή και παρουσιαστή-κονφερανσιέ, που είχε γράψει πριν χρόνια ένα χαριτωμένο ποίημα, με τίτλο «ΘΑ».
Σας το παραθέτω φίλοι αναγνώστες σαν «αποζημίωση» για τη μελαγχολική διάθεση που σας δημιούργησα με τα παραπάνω…
Τίτλος του ποιήματος ήταν «Μα θα ’ρθω κάποια μέρα…»
Και τηλεφώνησα να ’ρθεί
μια φίλη αγαπημένη,
συνάδελφος ποιήτρια.
Μ’ απάντησε θλιμμένη,
να μη θαρρείς πως σε ξεχνώ
και πως σε κάνω πέρα.
Είμαι λιγάκι άρρωστη,
μα θα ’ρθω κάποια μέρα!
Πέρασαν μήνες και άλλοι τρεις,
τη φίλη μου την έχασα.
Της τηλεφώνησα ξανά,
μην πει ότι την ξέχασα.
Πήγα ταξίδι μου ’πε αυτή,
ν’ αλλάξω τον αέρα
κι είπε το ίδιο το ρεφρέν,
μα θα ’ρθω κάποια μέρα!
Πέρασαν τα Χριστούγεννα,
Άγιος Βασίλης πέρασε
και μου ’στειλε λίγα γλυκά.
Από μακριά με κέρασε!
Μα πάλι με θυμήθηκε
την Καθαρή Δευτέρα!
Μου ’πε Καλή Σαρακοστή.
Και… θα ’ρθω κάποια μέρα!
Φαίνεται πως τελειώσανε
τα τόσα μου τα βάσανα!
Την είδα κι αναστήθηκα!
Την είδα και ανάσανα!
Είχε καθίσει τρυφερά,
μ’ αγάπη στο πλευρό μου!
Ήρθ’ επί τέλους μια φορά!
Μα ήρθε… ΣΤ’ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ!
Κάπως έτσι μάλλον θα δούμε κι εμείς να υλοποιούνται τα «ΘΑ» των πολιτικών μας. Κάπως έτσι… Στο όνειρό μας!…
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
