Του ΓΙΑΝΝΗ ΨΑΡΡΗ
Στις 14 Μαΐου 2017 η Ορειβατική Λέσχη Καλαμπάκας πραγματοποίησε ανάβαση – Ορειβασία στην περιοχή Γκιώναλη και ειδικότερα στην κορυφή «Πλαγιά» ή «Πύργοι» 1913 μ. Γκιώναλη είναι ένα οροπέδιο, και καλό βοσκοτόπι για κοπάδια προβάτων, σε υψόμετρο 1900-1950 μέτρων. Νότιά του, προς την Κρανιά, υπάρχει μια πανέμορφη ημικυκλική οθοπλαγιά ύψους 500 περίπου μέτρων, στην κορυφή της οποίας ανεβήκαμε. Η κορυφή λέγεται και «Πύργοι» γιατί σε διάφορα σημεία της οι βοσκοί τοποθέτησαν πέτρες τη μια πάνω στην άλλη σχηματίζοντας μικρούς πύργους.
Ανατολικά της Γκιώναλης ορθώνεται η ορθοπλαγιά της Τριγγίας που είναι η ψηλότερη κορυφή της περιοχής με ύψος 2.204 μέτρα. Το ανατολικό τμήμα της Γκιώναλης όπου υπάρχει στρούγκα, τσαρδάκια για τα πρόβατα και πέτρινη καλύβα, λέγεται «Πατήρ». Πήρε το όνομα αυτό από το πέρασμα του Κοσμά του Αιτωλού τον οποίο υποδέχθηκαν με αγάπη οι κτηνοτρόφοι της Κρανιάς, προερχόμενο από τον Κλεινοβό. Μάλιστα τον κατέβασαν και στην Κρανιά, όπου μίλησε στους Κρανιώτες.
Ιερός τόπος! Μόνο μην ανοίξει η όρεξη μερικών! Καλά θα ήταν ο Πολιτιστικός Σύλλογος της Κρανιάς να τοποθετήσει ένα εικονισματάκι εκεί αφιερωμένο στον Άγιο Πατροκοσμά και οι πιστοί ν’ ανάβουν το καντηλάκι του.
Ξεκινήσαμε με Ι.Χ. αυτοκίνητα από Καλαμπάκα και αφού κάναμε την πανέμορφη διαδρομή προς Ασπροπόταμο κάναμε μια μικρή στάση στο γεφυράκι του Κουκουφλί (το μαγαζάκι έκλεισε) για να συγκεντρωθούμε όλοι. Δεύτερη μικρή στάση κάναμε στον Ιερό Ναό Υψώσεως Τιμίου Σταυρού, για να πάρουμε ευλογία και δύναμη από τον Τίμιο Σταυρό, και από εκεί ακολουθώντας τον τσιμεντοστρωμένο δρόμο φθάσαμε στα πρώτα σπίτια αριστερά, της Κρανιάς, όπου αφήσαμε τα αυτοκίνητα σε υψόμετρο 1.200 μέτρα. Τα 700 μέτρα της υψομετρικής διαφοράς απαιτούν (ορειβατικά) 2,5 ώρες πεζοπορία. Άλλο πόσο το κάναμε εμείς, γιατί θα το ξαναγράψω: «Στο βουνό πάμε να ξεσκάσουμε, όχι να σκάσουμε!».
Ξεκινώντας από την Κρανιά, μετά από 100 μέτρα μπήκαμε σε δάσος ελάτων και ακολουθήσαμε μονοπάτι με σήμανση που οι κτηνοτρόφοι της Κρανιάς παλιά χρησιμοποιούσαν για να ανέβουν στα κοπάδια τους στη Γκιώναλη, στον Μουτζέλο και την Τριγγία.
Στην περιοχή «Κοτρώνια» (υπάρχει και βρύση) που πήρε το όνομα από μικρούς βράχους ύψους 4-5 μέτρων σχηματισμένους από μικρές και μεγαλύτερες πέτρες ενωμένες, κάναμε μια παράκαμψη δεξιά προς τις «Κόκκινες Σάρες» (Όμορφη Θέα ή Πανόραμα κατά τους νεολαίους της Κρανιάς). Από εκεί φαίνεται πανοραμικά, τμήμα της Κρανιάς. Μετά περάσαμε από το Συράκο που είναι ισάδια στη βάση της ορθοπλαγιάς «Πύργοι». Βαδίζαμε πάντα μέσα σε δάσος, που τα κλαδιά θρόιζαν στο χάιδεμα του ανέμου. Πολλά πουλιά κελαϊδούσαν μελωδικά με τον κούκο να μη σταματάει καθόλου. Η βρύση στις «Κορομηλιές» μας πρόσφερε κρύο νερό. Κάτω μας είδαμε τα Κονάκια των Σαρακατσαναίων. Ήδη περπατούσαμε σε υποαλπική ζώνη. Το πράσινο χρώμα ήταν στις δόξες του. Δε θα ήταν υπερβολή αν έγραφα «οι εκατό αποχρώσεις του πράσινου». Για μικρό διάστημα ακολουθήσαμε, αναγκαστικά, το χωματόδρομο. Μετά από λίγο φθάσαμε στο χαμηλότερο σημείο της Γκιώναλης. Αγριολούλουδα διαφόρων χρωμάτων υπήρχαν παντού όπως και μωβ και κίτρινες ορχιδέες (σαλέπι). Νάνες λίγες είδαμε.
Δεν πήγαμε προς τα παλιοκόπρια που ίσως να είχε πολλές. Η ξηρασία δεν τις ευνόησε κι αυτές.
Σε λίγο φθάσαμε στην κορυφή όπου υπάρχει το τριγωνομετρικό σημείο της ΓΥΣ. Η θέα ήταν καταπληκτική. Το βοριαδάκι είχε διώξει τη σκόνη και τη θολούρα και έκανε την ατμόσφαιρα πεντακάθαρη. Κάτω είδαμε την Κρανιά, τα Δολιανά και όλη τη λεκάνη του Ασπροποτάμου και πολλές κορυφές της Νότιας Πίνδου.
Απέναντι το Χαλικόβουνο είχε χιόνια. Πιο πολλά είχε η Κακαρδίτσα, ως ψηλότερη κορυφή. Χιόνια πατήσαμε κι εμείς. Παίξαμε και χιονοπόλεμο. Τα παιδία παίζει!
Μετά από αρκετή ώρα, αφού απολαύσαμε τα όμορφα δημιουργήματα του Θεού, αφήσαμε την κορυφή, στη οποία φθάσαμε μετά 3,5 ώρες, και αρχίσαμε την κατάβαση ακολουθώντας τη δυτική κορυφογραμμή της ορθοπλαγιάς που είναι κοντινότερη ως διαδρομή. Τα τελευταία 100 μέτρα πριν μπούμε στο δάσος ήταν ελαφρώς πιο δύσκολα λόγω της κλίσης του εδάφους. Από τη βρύση στο Συράκο, που το κρύο νερό βγαίνει από τη ρίζα έλατου, πήραμε νερό καθαρό.
Διασχίζοντας το Συράκο με τα πολλά αγριολούλουδα, αντίστροφα τώρα, φθάσαμε στην Κρανιά μετά από 5,5 ώρες συνολικής πορείας, μαζί με τα χασομέρια.
Κάναμε 10 χιλιόμετρα και κάψαμε 1200 θερμίδες. Κάποιοι για να τις ανακτήσουν έκατσαν για φαγητό σε μαγαζί της κεντρικής πλατείας, όπου απόλαυσαν και πιάτα με νάνες.
Πάντα Ψηλά.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
