Μια ιδιαίτερα ζωντανή και δημιουργική εμπειρία είχαν την ευκαιρία να ζήσουν τη Δευτέρα 27 Απριλίου οι μαθητές της Β’ και της Ε’ Δημοτικού του 1ου Δημοτικού σχολείου Καλαμπάκας στο πλαίσιο δράσης φιλαναγνωσίας με προσκεκλημένη τη συγγραφέα Μαρία Δουρίδα-Μηταράκη.
Η συγγραφέας με ένα γλυκό και πλατύ χαμόγελο επισκέφθηκε το σχολείο και παρουσίασε τα βιβλία της «Το όνομά του ήταν Ρόκο και δεν ήταν μια συνηθισμένη βόλτα» και το «Η Φελίσια και οι λαμπυρίδες του βυθού», προσαρμόζοντας την αφήγησή της στην ηλικία και στα ενδιαφέροντα των παιδιών.
Οι μικρότεροι μαθητές της Β’ Δημοτικού συμμετείχαν ενεργά μέσα από τη ζωγραφική, αποτυπώνοντας με χρώματα και φαντασία τις εικόνες και τα συναισθήματα που τους γέννησε η ιστορία. Αντίστοιχα, οι μαθητές της Ε’ Δημοτικού είχαν την ευκαιρία να εκφραστούν μέσα από δραστηριότητες δημιουργικής γραφής, συνεχίζοντας ή εμπλουτίζοντας την αφήγηση με τις δικές τους ιδέες. Η συμμετοχή τους ήταν ενθουσιώδης, αποδεικνύοντας ότι όταν το βιβλίο συνδέεται με τη δημιουργικότητα, μπορεί να γίνει ένα ζωντανό εργαλείο έκφρασης.
Καθοριστική υπήρξε η συμβολή της Βιβλιοθηκονόμου Έφης Δούλη, η οποία είχε την ευθύνη για τον συντονισμό και την οργάνωση της δράσης, ενώ είναι και εκείνη που επιμελήθηκε την οργάνωση της βιβλιοθήκης του σχολείου, ενισχύοντας σταθερά τη φιλαναγνωσία στην καθημερινότητα των μαθητών.
Η δράση εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο πρωτοβουλιών του σχολείου για την ενίσχυση της φιλαναγνωσίας, ιδιαίτερα κατά τον μήνα Απρίλιο, που είναι αφιερωμένος στο βιβλίο. Μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες, οι μαθητές έρχονται σε άμεση επαφή με τους δημιουργούς, ανακαλύπτουν τη χαρά της ανάγνωσης και καλλιεργούν τη φαντασία και την κριτική τους σκέψη.
Η παρουσία της συγγραφέως στο σχολείο άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Τα παιδιά συμμετείχαν με ενθουσιασμό, ενώ η δράση τους πρόσφερε όχι μόνο μια όμορφη εμπειρία, αλλά κι ένα ακόμη κίνητρο να αγαπήσουν το διάβασμα.
«Το διάβασμα παύει να είναι υποχρέωση…»
Στο περιθώριο της εκδήλωσης, η κ. Δουρίδα-Μηταράκη απάντησε σε ερωτήσεις σχετικά με την εμπειρία της από τη συνάντηση με τα παιδιά, τη σημασία της φιλαναγνωσίας, αλλά και τη θέση που κατέχει σήμερα το βιβλίο στη ζωή των μαθητών.
«Η ανταπόκριση των παιδιών ήταν εντυπωσιακή. Αυτό που ξεχώρισα ήταν ο αυθορμητισμός και ο ενθουσιασμός τους. Συμμετείχαν ενεργά, έκαναν ερωτήσεις, εξέφραζαν τις σκέψεις τους χωρίς δισταγμό και έδειχναν να απολαμβάνουν τη δράση όσο κι εγώ! Θα ήθελα να επισημάνω τη συμβολή του διευθυντή, κ. Κωνσταντίνου Γαβρίτσα, και των εκπαιδευτικών του σχολείου, και συγκεκριμένα της κ. Στέλλας Ψαρρή (Β΄ τάξη) και του κ. Θανάση Δωρούση (Ε΄ τάξη), οι οποίοι με τη στάση και την υποστήριξή τους δημιούργησαν ένα θετικό και ανοιχτό περιβάλλον για τα παιδιά, κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα στη συμμετοχή τους, και τους ευχαριστώ. Μια από τις πιο δυνατές στιγμές ήταν, στη β΄ τάξη, όταν με αποφασιστικότητα και καθαρή σκέψη τα παιδιά ζωγράφισαν τα «ονειροκούμπια» που νιώθουν πως έχουν κατακτήσει, παίρνοντας έμπνευση από το ονειροκούμπι του Ρόκο, από το βιβλίο της αφήγησης ‘‘Το όνομά του ήταν Ρόκο και δεν ήταν μια συνηθισμένη βόλτα’’. Οι μαθητές συνέδεσαν τα ‘‘μετάλλια’’ αυτά με ποιότητες της ζωής, όπως η αγάπη και η φιλία, κάτι που με άγγιξε ιδιαίτερα. Επιπλέον, στην Ε΄ τάξη, οι μαθητές έγιναν ‘‘συγγραφείς’’ και δημιούργησαν τις δικές τους ιστορίες, συνδυάζοντας λέξεις, με αφορμή την αφήγηση του βιβλίου ‘‘Η Φελίσια και οι λαμπυρίδες του βυθού’’. Εκεί, φάνηκε πόσο δημιουργικά μπορούν να είναι τα παιδιά, όταν τους δοθεί ο απαραίτητος χώρος και τα κατάλληλα ερεθίσματα», σημείωσε αρχικά η κ. Δουρίδα-Μηταράκη.
Αναφορικά με το πόσο σημαντικές είναι τέτοιες δράσεις φιλαναγνωσίας μέσα στο σχολείο, η συγγραφέας τόνισε ότι είναι πολύ σημαντικές και πρόσθεσε: «Το σχολείο δεν περιορίζεται μόνο στη μετάδοση γνώσεων, αλλά καλλιεργεί και τη σχέση των παιδιών με τον εαυτό τους και τους γύρω τους. Μέσα από τέτοιες δράσεις, το διάβασμα παύει να είναι υποχρέωση και γίνεται εμπειρία. Έτσι, τα παιδιά έχουν περισσότερες πιθανότητες να το αγαπήσουν πραγματικά. Ζούμε σε μια εποχή γεμάτη ψηφιακά ερεθίσματα, κάτι που επηρεάζει τη σχέση όλων μας με το βιβλίο. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι το βιβλίο έχει χάσει τη θέση του. Αντίθετα, όταν παρουσιαστεί με τον κατάλληλο τρόπο, μπορεί να γίνει πιο προσιτό και ελκυστικό. Είναι σημαντικό να ανακαλύψουμε τι μας αρέσει να διαβάζουμε, τότε το βιβλίο ‘‘κάνει’’ τη μαγεία του και μας κερδίζει. Κλείνοντας, θα ήθελα να κάνω ιδιαίτερη αναφορά στη Bιβλιοθηκονόμο κ. Έφη Δούλη, η οποία συμβάλλει συστηματικά στον συντονισμό της επικοινωνίας μεταξύ του εκδοτικού οίκου Once Upon a Book και της εκπαιδευτικής κοινότητας, με έναν ζεστό και ουσιαστικό τρόπο, διευκολύνοντας την υλοποίηση δράσεων φιλαναγνωσίας, όπως η σημερινή. Ο ρόλος της δεν σταμάτησε μόνο στην οργάνωση της βιβλιοθήκης του σχολείου, αλλά συνεχίζει να στηρίζει τέτοιες δράσεις, καθώς πιστεύει ότι μια βιβλιοθήκη αποτελεί έναν ζωντανό πυρήνα μάθησης και πολιτισμού μέσα στο σχολείο -και όχι μόνο- όπως και βασικό εργαλείο για την ενίσχυση της αναγνωστικής κουλτούρας των μαθητών».
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
