Πριν από λίγο καιρό ήρθε στα χέρια μου ένα βιβλίο που έχει τίτλο: ΚΡΑΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΞΥΛΟΥ ΔΑΣΑΡΧΕΙΟΥ ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ (ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ-ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΥ).
Του ΓΙΑΝΝΗ ΨΑΡΡΗ
Το βιβλίο αυτό, μια έκθεση-μελέτη εκατό περίπου σελίδων μεγάλου σχήματος (Α4), συνέταξε ο Δασολόγος Κωνσταντίνος Καραθάνος σε συνεργασία με τον Ηλία Ζαλαβρά (Δασάρχης) και τον Δασολόγο Δημ. Ζαραλή. Βοήθησαν οι Τεχνολόγοι Δασοπονίας Δημ. Παππάς και Χρ. Καραγιώργος καθώς και ο Ηλεκτρολόγος Σεραφείμ Πανταζής.
Στην εισαγωγή αναφέρεται: «Η παρούσα (μελέτη-έκθεση) συντάσσεται σε εκτέλεση προφορικής εντολής της Γενικής Γραμματείας Δασών και Φ.Π. του Υπουργείου Γεωργίας και της Διεύθυνσης Δασών της Περιφέρειας Θεσσαλίας, ύστερα από την επίσκεψη του Υφυπουργού Γεωργίας κ.φ. Χατζημιχάλη στην πόλη της Καλαμπάκας και στην Κρατική Βιομηχανία Ξύλου, στις 5-7-2000, προκειμένου να καταστεί δυνατή η πλήρης και εμπεριστατωμένη ενημέρωση όλων των αρμοδίων παραγόντων, αναφορικά με τα προβλήματα και τις επιθυμητές λύσεις εύρυθμης λειτουργίας της υπόψη Βιομηχανίας».
Εδώ ανοίγω μια παρένθεση: Και πριν από το 2000 και μετά ήρθαν να ενημερωθούν για την Κρατική Βιομηχανία Ξύλου Καλαμπάκας, πολλά Μεγάλα Κεφάλια διαφόρων κομμάτων. Όμως, όχι μόνο ήλθαν, είδαν (άκουσαν) και απήλθαν, αλλά, κρίνοντας εκ των αποτελεσμάτων, μάλλον έριξαν και μαύρη πέτρα πίσω, και στο εργοστάσιο και στην Καλαμπάκα και τους πολίτες της περιοχής μας. Δεν εξηγείται αλλιώς αυτή η παντελής αδιαφορία όλων. Κλείνει η παρένθεση.
Ιστορικά και άλλα στοιχεία
Το Κρατικό Εργοστάσιο Ξυλείας του Δασαρχείου Καλαμπάκας αποτελούνταν από: α) Πριονιστήριο ξυλείας β) Μονάδα εμποτισμού ξυλείας γ) Μονάδα κατασκευής λυόμενων οικημάτων δ) Μονάδα κατασκευής επίπλων οργάνωσης υπαίθριων χώρων δασικής αναψυχής ε) Βοηθητικές μονάδες. (Τα μηχανήματα ήταν Πολωνικά).
Η ιδέα ίδρυσης και λειτουργίας κρατικών δασικών βιομηχανιών πάρθηκε και υλοποιήθηκε από τη Δασική Υπηρεσία στα μέσα της δεκαετίας του 1930 σαν αδήριτη ανάγκη διαχείρισης και εκμετάλλευσης τότε των δασών της χώρας. Το 1938 ιδρύθηκε στη Σκοτίνα Πιερίας το πρώτο εργοστάσιο και το 1939 τρία Πριονιστήρια: στην Αρτεμησία Μεσσηνίας, τη Χρυσοβίτσα Βυτίνας και τη Μακρακώμη Φθιώτιδας, κατά το πρότυπο του έτους 1937 ιδρυθέν πρώτο Πριονιστήριο στο Περτούλι Τρικάλων από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Το έτος 1946/47 λειτούργησε από τον αείμνηστο Δασολόγο-Δασάρχη Δημ. Γκίκα η πρώτη μονάδα Πριονιστηρίου στην Καλαμπάκα. Είχε εγκατασταθεί στο χώρο όπου σήμερα κτίστηκαν το Α’ και Β’ Γυμνάσιο Καλαμπάκας.
Το 1954 ιδρύθηκε το πρώτο σύγχρονο Πριονιστήριο στο Φουρνά Ευρυτανίας και το 1957 το νέο όμοιό του στην Καλαμπάκα. Το 1958 συμπληρώθηκε με μονάδα τεχνητής ξήρανσης ξυλείας και το 1959 με δυο μονάδες εμποτισμού ξυλείας. Οι μονάδες αυτές λειτούργησαν με μεγάλη επιτυχία μέχρι το 1986/87.
Το 1964 πάρθηκε απόφαση για ίδρυση Εργοστασίου Μοριοσανίδων με μηχανολογικό εξοπλισμό από την Ουγγαρία. Λειτούργησε το 1970 και το 1984 διέκοψε τη λειτουργία του με απόφαση του Υπουργείου Γεωργίας.
Στη μονάδα λυομένων οικημάτων κατασκευάζονταν οικίες διαφόρων τύπων. Στη μονάδα κατασκευής επίπλων (ξυλοκατασκευών) κατασκευάζονταν: Πάγκοι, τραπέζια, κιόσκια, πλήρεις παιδικές χαρές, καλάθια απορριμμάτων, πινακίδες ανακοινώσεων, ζαρτινιέρες, ταΐστρες ζώων, φωλιές πτηνών, υπαίθρια αποχωρητήρια κ.λπ. Να αναφέρω εδώ ότι όταν επί Δημαρχίας Μπουτίνα είπα σε Αντιδήμαρχο να κατασκευαστούν μερικές πινακίδες για τα μονοπάτια, μου απάντησε: «Στοιχίζουν 150.000 δρχ. η μία». Το Δασαρχείο τις έκανε δωρεάν του είπα!
Αντί να εκσυγχρονιστεί, τη στιγμή που υπήρχε άφθονη ύλη ξυλείας (ελάτης, πεύκης, οξιάς, βελανιδιάς και άλλων δέντρων), με νέα σύγχρονα μηχανήματα και κατάλληλο προσωπικό αυτή η τοπική Βιομηχανία Ξύλου, όταν υπήρχαν λεφτά να φαν και οι κότες, οι διάφοροι ανευθυθνοϋπεύθηνοι την κλειδαμπάρωσαν και τώρα σκουριάζει και μέσα κατοικοεδρεύουν νυχτερίδες κι αράχνες! Ας τους δοξάσουμε όλους! (Δεξιούς, Αριστερούς, Σοσιαλιστές). Η τοπική κοινωνία που τόσο πολύ ευνοήθηκε από τη λειτουργία του, και οι άρχοντές της αντέδρασαν τότε;
Υστερόγραφο: Πριν τον πόλεμο του 1940, στην Κρανιά Ασπροποτάμου, η οικογένεια Μαλαβάκη είχε Πριόνι (νεροπρίονο) για επεξεργασία ξύλων ελάτης στην περιοχή Βάλια Μάρε (Ρέμα Μεγάλο). Μετά ίδρυσε και δεύτερο, πριν το Κουκουφλί στο δρόμο προς Στεφάνι, για την επεξεργασία ξύλων οξιάς. Μέσα στο χωριό είχε Πριόνι η οικογένεια Φιλίππου. Μετά ήρθε ο πόλεμος…
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
