Μία πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη παραχώρησε στα «Μ» η προπονήτρια της Ακαδημίας του ΣΚΑΜ, Γιούλη Κισκίνη.
Καλέσαμε την κ. Κισκίνη να μας μιλήσει για τις επιτυχίες των παιδιών που συνεχώς αυξάνονται, καθιερώνοντας τον τοπικό σύλλογο στον νομό Τρικάλων, αλλά και βγάζοντάς τον και πέρα από τα σύνορα του νομού με προοπτικές για την κατάκτηση ακόμη μεγαλύτερων επιτυχιών.
Όμως, δεν θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε και στο μεγάλο θέμα που έχει δημιουργηθεί με τη χρήση του δημοτικού σταδίου Καλαμπάκας, καθώς τα παιδιά καλούνται να συνυπάρχουν στην προπόνησή τους με μεγαλύτερα παιδιά-υποψηφίους των πανελληνίων εξετάσεων, αλλά και με συμπολίτες μας που επιλέγουν το ταρτάν του σταδίου για να κάνουν τον καθημερινό τους περίπατο.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Κυρία Κισκίνη, θα ήθελα για αρχή να μας πείτε πότε αναλάβατε την Ακαδημία στίβου του ΣΚΑΜ.
Ξεκίνησα τον Σεπτέμβριο του 2017 μετά από πρόταση των κ.κ. Βασίλη Σακκά και Χρήστου Κοντογούλα να αναλάβω την ακαδημία στίβου στην Καλαμπάκα. Η αρχή έγινε με 5 παιδιά, με συμπαραστάτη από την πρώτη στιγμή τον π. Ιωάννη Ζώτο, ο οποίος έχει τελειώσει Γυμναστική Ακαδημία με ειδικότητα τον κλασσικό αθλητισμό. Ξεκινήσαμε με οδηγό την αγάπη για τα παιδιά και τον αθλητισμό. Τα πρώτα χρόνια ήταν δύσκολα, καθώς τα παιδιά αθλούνταν σε πέτρες και χώματα, αλλά με τον ζήλο και την αγάπη για τον αθλητισμό που τους ενέπνευσα πιστεύω ότι τα έκανα να νιώθουν ότι αθλούνται πάνω στα πούπουλα! Οι γονείς είδαν τη δουλειά που γινόταν και μας εμπιστεύονταν όλο και περισσότεροι, και πλέον φτάσαμε σήμερα να έχουμε δεκάδες παιδιά στο δυναμικό του Συλλόγου.
Θυμόσαστε πώς ξεκίνησε η ιδέα για το ταρτάν;
Τον αγώνα για το ταρτάν τον ξεκίνησε ο Βασίλης Σακκάς, και σήμερα που υπάρχει το ταρτάν στο δημοτικό στάδιο οφείλεται σε αυτόν και στον Πρόεδρο του ΣΚΑΜ, Γιώργο Σιούτα, που το πίστεψαν και το προσπάθησαν. Μετά το run for tartan θυμάμαι τον αείμνηστο Χρήστο Σινάνη που ήρθε με τη μελέτη στο χέρι με χαρά και υποσχέθηκε ότι θα υλοποιηθεί το μεγάλο αυτό έργο. Και κράτησε την υπόσχεσή του. Δυστυχώς δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το έργο, όμως για πάντα θα του είμαστε ευγνώμονες.
Και τελικά το έργο ολοκληρώθηκε…
Ναι, ήρθε η δημοτική Αρχή του Θοδωρή Αλέκου, είδε την προσπάθεια που καταβάλλουμε, και προς τιμήν του ολοκλήρωσε το έργο για το καλό των παιδιών, του κλασσικού αθλητισμού και της πόλης. Μάλιστα, με απόφαση του Δημάρχου, που είδε τα πολλά παιδιά και την προσπάθεια του Συλλόγου μας, παραχωρήθηκε το ταρτάν για μία ώρα 3-4 και τοποθετήθηκε σχετική πινακίδα στον χώρο του σταδίου, και τον ευχαριστώ για αυτό. Όλοι χαρήκαμε με το ταρτάν και το χάρηκαν και τα παιδιά. Ο ΣΚΑΜ συνέχισε με την ίδια υπευθυνότητα και από πλευράς μας δουλέψαμε σκληρά. Ο Σύλλογος γράφτηκε στο Μητρώο του Υπουργείου Αθλητισμού και λειτουργεί με τις προδιαγραφές που πρέπει να λειτουργεί κάθε μεγάλο σωματείο. Είναι σημαντικό που Πρόεδρός μας είναι ο Γιώργος Σιούτας, ένας υπεύθυνος και σοβαρός άνθρωπος.
Τελευταία έγινε πολλή συζήτηση για τη χρήση των αθλητικών εγκαταστάσεων και του ταρτάν, και η ήρθε η απόφαση που σας επιβάλλει να μοιράζεστε το ταρτάν με μεγαλύτερα παιδιά και ακόμη και με μεσήλικες ή γηραιότερους συμπολίτες μας. Πώς βιώσατε και πώς βιώνετε αυτή την κατάσταση;
Δυστυχώς αυτό το θέμα ήρθε σε μία περίοδο που τα παιδιά απολάμβαναν τις επιτυχίες που έρχονταν η μία μετά την άλλη. Τα παιδιά με τη σκληρή δουλειά στον δικό τους χώρο άρχισαν να βγάζουν το ταλέντο τους, και ήρθαν οι επιτυχίες σε επίσημους αγώνες και τα παιδιά μας κέρδισαν πολλά μετάλλια, κάνοντας υπερήφανους εμάς, τους γονείς τους και την πόλη μας. Όμως, τα παιδιά πρέπει να έχουν ηρεμία στην προπόνηση, διότι χρειάζονται τον χώρο τους και την αυτοσυγκέντρωση, για να αναμετρώνται με τον εαυτό τους, να πέφτουν, να σηκώνονται, να προσπαθούν. Όσο θα υπάρχω στον στίβο θα παλέψω για τα παιδιά και θα θυσιαστώ για αυτά, για να πορεύονται στη ζωή τους με παρρησία, αγάπη αλήθεια και φως. Για να σέβονται τους άλλους και τον εαυτό τους και να μην κάνουν ό,τι κακό κάνουν σε εμάς, να είναι σωστοί πολίτες στην κοινωνία. Όποιος μεγαλώνει μέσα στον αθλητισμό μεγαλώνει με αξίες, διότι πάνω από τη γνώση υπάρχει η ηθική και οι αξίες. Έτσι θα είναι σωστοί πολίτες. Σύμφωνα με τον νόμο τα αναγνωρισμένα από το Υπουργείο σωματεία δεν μπαίνουν στην ίδια μοίρα με τα υπόλοιπα, όπως έγινε και στην πόλη μας για τις ομάδες μπάσκετ και βόλεϊ. Αυτό δεν ίσχυσε για εμάς, χωρίς να υπάρχει καμία λογική εξήγηση. Ήταν εχθρικοί απέναντί μας, λες και ήθελαν να καταστρέψουν τον στίβο. Υπάρχουν τόσες ώρες κενές στο στάδιο, αλλά όλοι ήθελαν 3-4 το μεσημέρι! Κάτι άλλο συμβαίνει! Είμαστε ο μοναδικός σύλλογος κλασσικού αθλητισμού και δυστυχώς ο ΣΚΑΜ δεν προστατεύεται. Αυτό είναι το «ευχαριστώ» της δημοτικής Αρχής και της Καλαμπάκας σε έναν σύλλογο που έβγαλε την πόλη πρώτη στον νομό Τρικάλων; Να κόβει τα φτερά των παιδιών που έχουν ταλέντο; Θα έπρεπε να υπάρχει άλλη αντιμετώπιση από τον Δήμο Μετεώρων. Θα έπρεπε να τιμήσει τον Σύλλογο και ιδίως να τιμήσει τον Βασίλη Σακκά που πάλεψε και έκανε τα πάντα για να έχει η πόλη και το δημοτικό στάδιο το ταρτάν. Αν ζούσε ο Χρήστος Σινάνης δεν θα επέτρεπε να γίνουν όλα αυτά! Κάθε σοβαρό δημόσιο πρόσωπο όταν γίνεται ένα τόσο μεγάλο έργο σπεύδει προς βοήθεια. Αντίθετα, εμάς μας έκαναν δύσκολη τη ζωή και την προπόνηση των παιδιών. Είναι ντροπή! Ευτυχώς μέσα στην αναστάτωση και στον πόλεμο που δεχόμαστε ο Λευτέρης Αβραμόπουλος μας έστειλε μία ακτίνα φωτός, ζητώντας συγγνώμη από τους γονείς και τα παιδιά, καθώς δεσμεύτηκε ότι θα είναι δίπλα μας και τον ευχαριστώ για αυτό.
Πώς αντιμετωπίζετε το πρόβλημα; Πώς νιώθουν τα παιδιά;
Δημιουργείται καθημερινά μεγάλο πρόβλημα. Κάθε μέρα προσπαθώ να αντέξω και να προστατεύσω τα παιδιά, διότι έχουμε ευθύνη για τα παιδιά αυτά. Το ταρτάν είναι εργαλείο για τον στίβο, για τον κλασσικό αθλητισμό. Θα παλέψουμε για τα παιδιά και για να υπάρχει ο κλασσικός αθλητισμός στην Καλαμπάκα. Είμαστε ενωμένοι και θα διεκδικήσουμε το καλύτερο για τα παιδιά. Κάνω έκκληση σε όλον τον κόσμο, διότι πιστεύω ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να παρασύρονται από το σκοτάδι, αλλά να προχωρούν προς το φως, διότι αυτό κάνει τον άνθρωπο καλύτερο. Να σεβαστούν τα παιδιά και να μην χρησιμοποιούν το ταρτάν αυτή τη μία ώρα. Κάνω έκκληση στο φιλότιμο των συμπολιτών μας. Όπως θυσιάστηκα εγώ και όλοι μας για τα παιδιά, να κάνουν και αυτοί μια μικρή «θυσία». Κλείνοντας, θέλω να ευχαριστήσω τον Βασίλη Σακκά, τον Γιώργο Σιούτα, τον Συμεών Μαντζαβέλα, αλλά κυρίως τον σύζυγό μου, Μανώλη Κισκίνη, που είναι πάντα δίπλα μου, διότι χωρίς εκείνον δεν θα μπορούσα να καταφέρω ό,τι κατάφερα. Όλους τους μοναχούς που πάντα ήταν και είναι δίπλα στα παιδιά με την ευλογία τους. Ευχαριστώ τα παιδιά και τους γονείς που είμαστε ένα. Είμαστε η ομάδα του φωτός που θα λάμψει. Και ευχαριστώ κι εσάς, Γιώργο και Νίκο, που έχετε την τόλμη, το θάρρος, την ελεύθερη πένα και την ελεύθερη φωνή και παλεύεται για το δίκαιο. Κλείνω με μια φράση που έλεγε η μακαριστή γερόντισσα Φιλοθέη, η οποία ήταν από την αρχή δίπλα στην Ακαδημία και γνώρισε και από κοντά τα παιδιά, και που μου έμαθε για να τη μεταφέρω στα παιδιά και τη μεταφέρω μέσω της εφημερίδας σας σε όλους με πολλή αγάπη: «Θέλουμε, μπορούμε και προχωρούμε».
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
