Μια θαυμάσια ημερήσια εκδρομή σε περιοχές του Ασπροποτάμου

Την Τετάρτη 2 Νοεμβρίου μια παρέα τεσσάρων φίλων (Ηλίας Ζαλαβράς, Νίκος Κατοίκος, Χρήστος Κυρίτσης και Γιάννης Ψαρρής) ξεκινήσαμε χαρούμενοι και ευδιάθετοι για μια ολοήμερη βόλτα στην Κρανιά και σε άλλα μέρη του Ασπροποτάμου. Οδηγός του αυτοκινήτου ήταν ο Ηλίας. (Μεταξύ μας, του βάζω αρκετά καλό βαθμό!).

Πρώτη στάση κάναμε στη «Βρύση Σίδερο», στις οξιές λίγο πριν από την «Κιάτρα Μπράστα» (Ορθή Πέτρα). Μια δυσδιάκριτη από μακριά στενόμακρη λαμαρίνα, κάτι σαν πινακίδα, με μισοσβησμένα γράμματα, καρφωμένη σε κορμό οξιάς, δείχνει το μονοπάτι που οδηγεί στη βρύση με το «παγωμένο – κρουσταλλένιο» νερό. Απέχει 50 περίπου μέτρα από τον δρόμο. Μα και ο χώρος της βρύσης δείχνει την εγκατάλειψή της. Ποτέ κανείς από αυτούς που, σώνει και καλά, θέλουν να μας σώσουν, δεν ενδιαφέρθηκε γι’ αυτό το δώρο της φύσης.

Ακούει, διαβάζει κανείς τοπικός ή κεντρικός άρχοντας;

Αφήνοντας τις πηγές του Πηνειού μπήκαμε σε πηγές του Ασπροποτάμου (Αχελώου). Ο Ηλίας ως δασολόγος συχνά μας έκανε δασοπονική ενημέρωση. Δεξιά και αριστερά του δρόμου ήταν κορμοί – κούτσουρα ελάτης, του μεγαλυτέρου δάσους της χώρας μας.

Δεύτερη στάση κάναμε στο Κουκουφλί, που κάποτε έσφυζε από ζωή και τώρα είναι να το κλαις. Στο εκκλησάκι του Σωτήρος ανάψαμε ένα κεράκι. Εφέτος, στις 6 Αυγούστου που εόρταζε, δεν λειτούργησε! Σημεία των καιρών!

Αφού περπατήσαμε πάνω στο ξύλινο γεφυράκι, με εμφανείς τις πολλές φθορές που άφησε ο χρόνος πάνω του, ακολουθήσαμε τον δρόμο αριστερά προς Δολιανά. Από τον χώρο πίσω από τον ναό της Παναγίας είδαμε την (πραγματική) κορυφή της Τριγγίας (2.204 μ.), την Γκιόναλη, το Δίκορφο, το Μπουρλόκο, την Λεκάνη του Ασπροποτάμου και μερικά σπίτια των Δολιανών.

Επιστρέψαμε στον κεντρικό δρόμο και μετά από λίγο ακολουθήσαμε τον αριστερό δρόμο προς τον ναό του Τιμίου Σταυρού (παλαιά Μονή), τον Χριστιανικό Παρθενώνα του Ασπροποτάμου. Εκεί, με τους 13 τρούλους, γίνεται πραγματικός χορός τρούλων!

Συναντήσαμε μοναχές της Ιεράς Μονής Αγίου Στεφάνου Μετεώρων. Εγώ ανέβηκα στη σκεπή του ναού, όπου συνεργείο, υπό τις οδηγίες του Κρανιώτη Μηχανικού Γεωργίου Ζιώγα, κάνει εργασίες αποκατάστασης βλαβών.

Συνεχίσαμε για Κρανιά, της οποίας τα πρώτα σπίτια απέχουν από το ναό Τιμίου Σταυρού 600 περίπου μέτρα. Στα «Ψαρραίϊκα» κάναμε μια στάση, για να βγάλουμε φωτογραφίες και να αγναντέψουμε την πανέμορφη Κρανιά, που είναι πνιγμένη στο πράσινο και κτισμένη αμφιθεατρικά σε υψόμετρο 1.200 μ.

Στο κατάστημα του Στέφανου Ζούκη, που είναι στο «Γκοργκάτσι», στην μικρή πλατεία με την πανοραμική θέα, ήπιαμε καφέ ακούγοντας, ή μάλλον απολαμβάνοντας τον ήχο των νερών του κρανιώτικου ρέματος που κυλούσαν πιο κάτω.

Μικρή στάση κάναμε στον μεγαλοπρεπή ναό της Αγίας Παρασκευής, που ήταν κλειστός. Κλειστό ήταν και το Λαογραφικό Μουσείο της Κρανιάς (παλαιό Σχολείο) του οποίου η μεσαία αίθουσα φέρει το όνομα του διάσημου Κρανιώτη στιχουργού Κώστα Βίρβου.

Κοντά στην πέτρινη τοξωτή γέφυρα είδαμε το ωραίο κτήριο της Εστίας Παράδοσης και Πολιτισμού. Μια αίθουσά του είναι αφιερωμένη στον Κρανιώτη φιλόλογο και συγγραφέα Γεώργιο Ζούκη «πιστεύω τω φίλω. Πιστόν φίλον εν κινδύνοις γιγνώσκεις…» και μια άλλη στον άριστο οργανοπαίχτη (κλαρίνο) Νίκο Καρακώστα, ο οποίος είχε γεννηθεί στην Κρανιά. Για να τα βρει όλα τα παραπάνω ανοιχτά κάποιος, πρέπει να επισκεφτεί την κρανιά το Καλοκαίρι.

Η επόμενη στάση έγινε στην κεντρική πλατεία «στο Μεσοχώρι». Α, είδαμε και τη γέφυρα που έγειρε, που πήρε κλίση και για πάνω από δέκα χρόνια κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να κάμει κάτι. Ακόμη περιμένει βοήθεια η έρμη…

Η Κρανιά, όπως δυστυχώς και άλλα χωριά του Ασπροποτάμου, μόνο το Καλοκαίρι έχει κόσμο. Βλέπετε, δεν είναι Αράχωβα ή Ελάτη-Περτούλι…. Αν και δεν έχει να ζηλέψει σε φυσική ομορφιά τίποτε από αυτά.

Στην Τασία φάγαμε νοστιμότατη φασολάδα που έλιωνε στο στόμα. Επειδή είχαμε χρόνο, πήραμε μια γεύση και από το ψηλότερο χωριό του Νομού μας (1.380 μ. υψόμετρο), το Στεφάνι (Σκληνιάσα) και τον ανακαινισμένο ναό της Αγίας Παρασκευής.

Αυτή η διαδρομή είναι από τις καλύτερες της χώρας μας όλες τις εποχές του χρόνου. Για όσους θέλουν εναλλαγές πολλών χρωμάτων, η καλύτερη περίοδος είναι το Φθινόπωρο, και ειδικότερα γύρω στις 10-25 Οκτωβρίου.

Πάντα ψηλά.

Γιάννης Ψαρρής

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΧΟΛΙΑ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ