ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΨΑΡΡΗΣ
Το πρωί του Σαββάτου 22 Ιουνίου 2019 μερικοί από τους συμμετέχοντες στα μαθήματα του Κύκλου Μελέτης Αγίας Γραφής ανδρών της Ιεράς Μητροπόλεως Σταγών και Μετεώρων πραγματοποιήσαμε την από καιρό προγραμματισμένη προσκυνηματική εκδρομή στην Ιερά Μονή Παναγίας Σπηλιάς (Αγράφων) και στην Ιερά Μονή Αγίου Βησσαρίωνος Δουσίκου.
Ξεκινήσαμε το πρωί από την Καλαμπάκα με ακμαιότατο ηθικό, σαν μαθητούδια κάποιας ηλικίας. Μετά τα Τρίκαλα και το Μουζάκι πήραμε τις ανηφόρες με τις στροφές προς το Πευκόφυτο και το Διάσελο του Αγίου Νικολάου που βρίσκεται σε υψόμετρο 1.600 μέτρων περίπου. Η διαδρομή ήταν πανέμορφη και καταπράσινη από διαφόρων ειδών δέντρα στην πλειοψηφία τους έλατα και οξιές. Δεξιά είδαμε τις υποαλπικές κορυφές «Τύμπανος», «Καράβα» που είναι η ψηλότερη των Αγράφων (2.184 μ) αριστερά το «Βουτσικάκι» και άλλες. Από το ξωκκλήσι του Αγίου Νικολάου αρχίσαμε να κατεβαίνουμε διασχίζοντας την περιοχή της Αργιθέας. Περάσαμε από το χωριό Βλάσι αφήνοντας αριστερά το Πετρίλο (ή Πετρίλια) και ακολουθήσαμε διαδρομή παράλληλη με το Πετριλιώτικο ρέμα με τα κρύα και καθαρά νερά στα οποία ζει άγρια πέστροφα. Μετά από κάμποση ώρα αρχίσαμε να ανεβαίνουμε ώσπου κάποια στιγμή αντικρύσαμε στην κορυφή ενός πανύψηλου γκρεμού τη Μονή Σπηλιάς. Ο δρόμος τώρα είναι όλος ασφαλτοστρωμένος εκτός από ένα μικρό τμήμα στο τέλος που είναι από τσιμέντο.
Η μονή είναι κτισμένη στην άκρη ενός γκρεμού απέναντι από το χωριό Κουμπουριανά. Τα κτήρια είναι κτισμένα γύρω-γύρω αφήνοντας στο κέντρο μια πλακοστρωμένη αυλή. Εξωτερικά υπάρχει ένα στενόμακρο κτήριο, ο Ξενώνας. Μια βαριά σιδερένια πόρτα κλείνει την είσοδο της Μονής. Μέσα από την είσοδο υπάρχει προσκυνητάρι, παγκάρι, κεριά και λαμπάδες μεγάλες για τάματα. Η Μονή Σπηλιάς έχει δυο καθολικά. Το αρχικό που είναι μικρότερο εορτάζει στις 15 Αυγούστου και το πιο νέο και μεγαλύτερο που εορτάζει της Ζωοδόχου Πηγής. Τα κτίσματα βρίσκονται σε μια απότομη, κάθετη βραχώδη βουνοπλαγιά που υψώνεται πάνω από τη χαράδρα του Πετριλιώτη ποταμού στην Ανατολική Αργιθέα.
Σύμφωνα με την παράδοση η Μονή ιδρύθηκε από τους αδελφούς Ιερομονάχους Αθανάσιο και Παρθένιο οι οποίοι πηγαίνοντας προς τους Αγίου Τόπους βρήκαν τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας σε μια σπηλιά εκεί κοντά. Κατά την παράδοση επειδή δεν υπήρχε κοντά νερό για να κτιστεί η Μονή, με θαυματουργικό τρόπο ανέβλυσε πολύ νερό από παρακείμενο βράχο. Το νερό βγαίνει και σήμερα. Μοναχός της Μονής μάς είπε λίγα λόγια για την ιστορία της. Λέγεται πως ιδρύθηκε το 1604 ή 1677. Δεν υπάρχουν ακριβή επιστημονικά δεδομένα.
Στη Μονή, σύμφωνα με στοιχεία βιβλίου της Μονής, φυλάσσονται ιερά λείψανα πολλών Αγίων. Δεν είδαμε, δεν προσκυνήσαμε κανένα. Ο μοναχός μας είπε πως απαγορεύονται οι φωτογραφίες παρόλο που στη Μονή γίνονται 100 βαπτίσεις το χρόνο, όπως ο ίδιος μας είπε. Οι φωτογράφοι δε βγάζουν φωτογραφίες; Όταν είχα ξαναεπισκεφτεί τη Μονή, είχα τραβήξει αρκετές… Βέβαια έβγαλα τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας και 2-3 ακόμη εσωτερικά. Αφού προσκυνήσαμε και προσευχηθήκαμε, κεραστήκαμε λουκουμάκι στην έξοδο.
Ένα χιλιόμετρο περίπου μακριά από τη Μονή Σπηλιάς υπάρχει η φυσική λίμνη της Στεφανιάδας, μια γαλαζοπράσινη λίμνη μερικών δεκάδων στρεμμάτων. Σχηματίστηκε όταν έγινε κατολίσθηση μιας πλαγιάς στην οποία ήταν κτισμένη το χωριό Στεφανιάδα. Οι κάτοικοι είχαν προλάβει να το εγκαταλείψουν γιατί υπήρξαν προμηνύματα της καταστροφής. Τα υλικά που έπεσαν, έκλεισαν τη ροή του νερού και έτσι σχηματίστηκε η λίμνη. Σπίτια ξανακτίστηκαν σε άλλη περιοχή.
Κατά την επιστροφή ακολουθήσαμε την ίδια όμορφη διαδρομή. Το μεσημέρι κάναμε στάση για φαγητό στο «Κεραμαριό». Εκεί φάγαμε βλέποντας τα άγρια ζώα και πτηνά του καταστήματος και αγναντεύοντας απέναντι την κορυφογραμμή «Ίταμος» που στην κορυφή της, προς την πλευρά της Πύλης, υπάρχει το αρχαίο κάστρο «Αθήναιον».
Στις 3:30 μ.μ. φτάσαμε στη Μονή Αγίου Βησσαρίωνος Δουσίκου. Εκεί μας υποδέχτηκαν εγκάρδια μοναχοί της Μονής. Ο π. Βησσαρίων μας ξενάγησε στο καθολικό της Μονής, το οποίο είναι πανομοιότυπο σε μέγεθος με το καθολικό του Μεγάλου Μετεώρου, με ευρύχωρο πρόναο-νάρθηκα και ευρύχωρο ναό.
Ο π. Βησσαρίων μας ανέφερε στοιχεία για την ανέγερση της Μονής, για τις αγιογραφίες (Τζώρτζης), για τα κελλιά και φυσικά για τη ζωή του ιδρυτή της Αγίου Βησσαρίωνος. Αφού ασπαστήκαμε και την και την κάρα του Αγίου Βησσαρίωνος περιηγηθήκαμε και σε άλλα σημεία της Μονής. Σε ένα χώρο υποδοχής μας προσφέρθηκε καφές και γλυκό. Ο π. Βησσαρίων δεν έπαψε να μας ενημερώνει και να απαντάει σε ερωτήσεις μας. Να είναι καλά ο άνθρωπος… Να τονίσω πως στη Μονή αυτή απαγορεύεται η είσοδος στις γυναίκες. Για το λόγο αυτό κτίστηκε έξω από τη Μονή ναός για να λειτουργούνται και γυναίκες.
Ήταν μια ωραία, και πνευματική, εκδρομή. Έχασαν όσοι δεν ήρθαν.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
