Μέσα στις ποικιλώνυμες πορείες των σημερινών ανθρώπων που γίνονται για την ειρήνη, για τις φυλετικές διακρίσεις, για τα ίσα δικαιώματα, για τις διάφορες «ελευθερίες» κ.ά. o υμνογράφος της εκκλησίας μας, προσκαλεί αυτές τις μέρες τον ορθόδοξο κόσμο σε μια καινούργια πορεία: στη μυστική πορεία που μας φέρνει σ’ ένα σκοτεινό και άσημο σπήλαιο της Βηθλεέμ.
Κι ακούγεται ο ψάλτης μέσα στα χαράματα του όρθρου να ψέλνει το «Χριστός γεννάται»!!
-Γιατί όμως, «γεννάται» κι όχι «εγεννήθη»;
Γιατί αυτό το «γεννάται» για κάθε Χριστιανό που το ακούει, το διαβάζει ή το ψάλλει, δηλώνει μια καινούργια γέννηση του Χριστού μέσα του: τώρα, αυτή τη στιγμή «γεννάται» ο Χριστός ετοίμασε το σπήλαιο σου-λέγει στον καθένα μας.
Τρέξε να τον προϋπαντήσεις. Υψώσου από τη γη και τα γήινα, για να δώσεις την αγάπη σου, σ’ εκείνον, που κατεβαίνει τώρα στη γη για σένα.
Ορόσημο λοιπόν αποτελεί για την ανθρώπινη ιστορία η ενανθρώπιση του Λόγου του Θεού ή απλά η Γέννηση του Χριστού.
Τότε αυτό αποτελούσε ένα γεγονός.
Η ανθρωπότητα ήταν απροετοίμαστη. Χριστουγεννιάτικα δέντρα δεν είχαν στηθεί, φωτάκια πολύχρωμα δεν αναβόσβηναν, χορωδίες ανθρώπων δεν προετοιμάζονταν για τις συναυλίες τους.
Κανένας δεν ξαγρυπνούσε περιμένοντας τη γέννηση του Χριστού. Απ’ την άλλη μεριά, υπήρχε ένα αίσθημα προσδοκίας διάχυτο στην ατμόσφαιρα, παντού. Οι βοσκοί «αγραυλούσαν» στη Βηθλεέμ, σε λίγο κάτι θα συνέβαινε.
Κάποιος θα ερχόταν.
Τώρα το σκηνικό είναι τελείως διαφορετικό. Πάρα πολλά στολίδια, συναυλίες, χορωδίες, πολύχρωμα φωτάκια, ρεβεγιόν, πολλά χριστουγεννιάτικα τηλεοπτικά προγράμματα.
Το πιο παράδοξο δε, είναι ότι τις μέρες αυτές γινόμαστε όλο και πιο φιλόχριστοι, πιο φιλέορτοι-εξωτερικά τις περισσότερες φορές.
Θυμόμαστε τα παιδικά μας χρόνια και αποφασίζουμε ν’ αφήσουμε τις καθημερινές μέριμνες για να «γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα».
Σ’ αυτό θα μας βοηθήσουν πολλοί παράγοντες και με αρκετή κοσμικότητα.
Παντού ακούς τη συνηθισμένη και τυποποιημένη έκφραση: «Ήρθαν τα Χριστούγεννα» ή «φτάνουν τα Χριστούγεννα».
-Ο χρόνος φέρνει τα Χριστούγεννα;
Αυτά πρέπει να μας κτυπούν την πόρτα κι εμείς ξαφνιασμένοι ν’ αναρωτιόμαστε:
– «Μπα! Πως πέρασε κι όλας ο χρόνος!
-Πότε ήρθαν πάλι Χριστούγεννα;
Έτσι σπεύδουμε, τρέχουμε, βιαζόμαστε να φτάσουμε, πηγαίνουμε όλοι, πλούσιοι και φτωχοί σε αναζήτηση των Χριστουγέννων με αποτέλεσμα να χάνουμε το αληθινό μήνυμα των Χριστουγέννων μέσα στα λαμπερά φωτάκια των Χριστουγεννιάτικων δέντρων και στα γιορτινά ψώνια των διαφόρων υποχρεώσεων.
Ποιό είναι όμως το πνευματικό και ουσιαστικό νόημα των Χριστουγέννων;
Πόσο όμορφα το λέει ο Ευαγγελιστής Λουκάς: «Ουκ ήν τόπος δι’ αυτούς εν τω καταλύματι» (Λουκ. 2,7).
Τί γίνεται; άραγε που είναι ο Χριστός;
Δε σας κάνει εντύπωση πως τα πάντα και οι πάντες χωρούν στα Χριστούγεννα, εκτός από τον Ιησού. Χριστό;
Στο κάτω-κάτω της γραφής, αυτή η γιορτή του ανήκει απόλυτα.
Και δυστυχώς είναι ο μεγάλος απών.
Δίνουμε ευχές ο ένας στον άλλο χωρίς να έχουν σχέση με το Χριστό και τη γέννησή του, δώρα άσχετα με το νόημα της γιορτής των Χριστουγέννων, χωρίς το μεγάλο δώρο που μας προσφέρει ο Χριστός: το Σώμα και το Αίμα Του που μας σώζουν, που μας λυτρώνουν που μας κάνουν ανθρώπους με Α κεφαλαίο και όχι βατράχους να κοάζουμε στα λασπόνερα των κλαμπ, του ποτού, της τράπουλας…
Έτσι, περνούν τα Χριστούγεννα και δεν αγγίζουν σε βάθος τις καρδιές σχεδόν ποτέ ενώ πετυχαίνουν άλλους σκοπούς.
Αληθινά Χριστούγεννα δεν είναι αυτά πυο έρχονται να μας βρουν ξαφνιασμένους, απροετοίμαστος ή και αδιάφορους, αλλά εκείνα που εμείς, πάνε να συναντήσουμε.
-Τ’ αναζητούμε τα Χριστούγεννα;
-Τα προσμένουμε;
-Τότε θα έρθουν! Θα τα χαρούμε!
Θα έρθουν και για μας!
Και τότε όπως όλοι οι Χριστιανοί του κόσμου, θα μαζευτούμε στις εκκλησιές ντυμένοι στα γιορτινά μας, για να υποδεχτούμε και να ευχαριστήσουμε ΕΚΕΙΝΟΝ που καταδέχτηκε να κατέβει στη γη, να σαρκωθεί και να ζήσει ως άνθρωπος ανάμεσα σε ανθρώπους, να δείξει τον δρόμο για τη λύτρωση και να δεχτεί το ΣΤΑΥΡΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ.
Η Γέννηση του Χριστού σημαίνει ότι για πρώτη φορά στην ιστορία ενώθηκε ο Θεός και ο άνθρωπος.
Ο Υιός του Θεού ενανθρώπησε, προσέλαβε την ανθρώπινη φύση έγινε η αιτία να γεφυρωθεί το χάσμα ανάμεσα στο Θεό και στον άνθρωπο που ανυψώνεται και θεώνται.
Αυτή όμως την ένωση με το Θεό, είναι ανάγκη ο άνθρωπος να την ψηλαφίσει. Να αποκτήσει προσωπική επαφή και σχέση.
Δίχως αυτή την κοινωνία του Μυστηρίου, η Γέννηση του Χριστού είναι ένα γεγονός, που περνά έξω από την ψυχή μας, ένα γεγονός αδιάφορο.
Αν ο Χριστός δεν γεννηθεί μυστικά μέσα μας και δεν κοινωνήσουμε προσωπικά την ενανθρώπισή του, η σκοτεινή σπηλιά της καρδιάς μας ποτέ δεν πρόκειται να γίνει ουρανός, όπως έγινε τότε, πριν δύο χιλιάδες χρόνια, όταν «ο αχώρητος παντί, εν τη γαστρί της Παρθένου εχωρήθη» και γεννήθηκε στο ταπεινό σπήλαιο.
Γιατί αυτό το θείο βρέφος που έρχεται από αγάπη και φιλανθρωπία να γεννηθεί μέσα μας, μεγαλώνει και διαπλάθεται μόνο από την αύξηση των αρετών μας.
Δίχως αρετές ούτε γεννιέται μέσα μας-όσα Χριστούγεννα κι αν γιορτάσουμε-ούτε μεγαλώνει.
Και όπως έλεγε ο μακαριστός γέροντας π. Παΐσιος ο Αγιορείτης: να πανηγυρίζουμε πνευματικά τις μεγάλες γιορτές. Νά ‘χουμε το νου μας στις άγιες μέρες κι όχι στις δουλειές.
Να μελετάμε τα γεγονότα της κάθε γιορτής, να συμμετέχουμε στις ακολουθίες και να παρακολουθούμε τα τροπάρια που ψάλλονται με ευλάβεια.
Ο νους μας να ζει τα θεία νοήματα καινα αλλοιώνεται!
Να πηγαίνει στον ουρανό!
Αυτό ας είναι και για σας και για όλους μας το μήνυμα της ταπεινής φάτνης.
Ίσως είναι ευκαιρία τα φετινά Χριστούγεννα, αφού «Παιδίον εγεννήθη υμίν», να φτιάξουμε μιαν άλλη καλύτερη σχέση, με το Χριστό μας.
Μια ευκαιρία να βρει κι εκείνος ανοικτή και καθαρή την πόρτα της καρδιάς μας!
Για να μπει μέσα στη ζωή μας και να μη φύγει ποτέ πια…
«Καλά Χριστούγεννα!!»
Aπό εργασία μαθητών της Α’ τάξης του ΕΠΑΛ Καλαμπάκας που συμμετέχουν στη δημιουργία της εργασίας, με θέμα «Tο αληθινό φως των Χριστουγέννων».
Οι μαθητές είναι οι παρακάτω:
α) Αλμπάνης Βασίλειος
β) Ζιάκα Φωτεινή
γ) Κακκάβα Μαρία
δ) Καρακώστα Βαλεντίνα
ε) Μαντζαβέλας Συμεών
ζ) Μπριάζα Ευανθία
η) Μπριάζα Θωμαΐ
θ) Ντάγκαλα Μορφία
ι) Παιδής Νικόλαος
κ) Χουλιάρας Γεώργιος
Βασισμένοι στο μάθημα των θρησκευτικών: ενοτ. 8, Χριστούγεννα, η γιορτή των ενανθρώπισης του Θεού.
Επιμέλεια: Τσουρλή Κατερίνα-Θεολόγος
* Από το αρχείο τής εφημερίδας “Τα Μετέωρα” (2007).
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
