Ο… Μινώταυρος ήταν εδώ!

Και την Καλαμπάκα επέλεξε ο …Μινώταυρος για να πάρει τις …ανάσες του, λίγες μέρες πριν ολοκληρώσει το μεγάλο ταξίδι του στη Γηραιά ήπειρο!

Βεβαίως και δεν ‘ζωντάνεψε’ το γνωστό πλάσμα της αρχαίας ελληνικής Μυθολογίας. Πρόκειται για ένα βεσπάκι(!) που έτσι το ’χει βαφτίσει το αφεντικό του, μιας και φέρει στο έμπροσθεν μέρος πάνω στον προφυλακτήρα του, σε μορφή αγαλματιδίου, την κεφαλή του θρυλικού αυτού ζώου.

Αναβάτες του Μινώταυρου, ο Κυριάκος Τσιηφτές από τη Λευκωσία και η συνοδός του Oksana Kozmova με διπλές ρίζες από Ουκρανία και Πολωνία.

Στην πόλη (μας) μέτρησαν την 58η μέρα αυτής της ευρωπαϊκής πορείας /τουριστικής περιήγησης.

Ξεκίνησαν από τη Μεγαλόνησο της ανατολικής Μεσογείου με εφόδια την όρεξη, το κέφι και τη δίψα για να γνωρίσουν την Ευρώπη όλη(!) ταξιδεύοντας πάνω σε δυο ρόδες.

Ήδη βρίσκονται σε ‘τροχιά’ επιστροφής.

Χριστούγεννα έκαναν στην Πάτρα (ερχόμενοι από Ιταλία) και η αλλαγή του έτους θα τους βρει, βάσει του σχεδιασμού, στα Λουτρά Υπάτης Φθιώτιδας όπου για λίγες ώρες θα αλλάξουν ευχές με τα μέλη του εκεί Vespa Club .

Αν ο προγραμματισμός τους επαληθευτεί, τότε στις 4 Ιανουαρίου 2018, θα βρεθούν πίσω στην Κύπρο.

Τα …αποδεικτικά του ταξιδιού, στα πλευρά της βέσπας

Η Καλαμπάκα δεν ήταν σταθμός τους, ούτε καν πέρασμα. Δελεάστηκαν όμως, όταν διάβασαν για την ύπαρξη των Μετεώρων, που αγνοούσαν όπως μου γνωστοποίησαν, κι έτσι κατέληξαν το βράδυ της 28ης Δεκεμβρίου για διανυκτέρευση στο Καστράκι.

Το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής, τους αντιλήφθηκα να διασχίζουν εποχούμενοι την (οδό) Τρικάλων. Και στάθηκα περισσότερο τυχερός, λίγο αργότερα, όταν τους εντόπισα σε καφετέρια. Δεν δίστασα να τους πλησιάσω, να συστηθώ και να ζητήσω ευγενικά να με δεχθούν στο τραπέζι τους.

Μερικά, από τα όσα λέχθηκαν μεταξύ μας, (σας) τα ανέφερα ήδη πιο πάνω. Ως παραλειπόμενα από τα λεγόμενά τους, κατέγραψα την εικόνα που εισέπραξαν οι επισκέπτες μας από δύο (τοπικές) αίθουσες café (μπήκαν και εξήλθαν σε δευτερόλεπτα, λόγω πνιγερής ατμόσφαιρας), πριν τελικά στην τρίτη -και τυχερή- αναζήτηση, βρουν μια ήρεμη και καθαρή γωνιά, που τους κέρδισε.

Από την άλλη, δήλωσαν γοητευμένοι από το φυσικό υπερθέαμα, όπως το χαρακτήρισαν, των βράχων και των μοναστηριών (λόγω έλλειψης χρόνου, περιορίστηκαν μόνο σε επίσκεψη στην Ιερά Μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος ή όπως έχει επικρατήσει Μεγάλο Μετέωρο).
χάρτης διαδρομής.

Κρατώ ως ανάμνηση, απ’ αυτήν τη σύντομη γνωριμία, ένα ταπεινό αυτοκόλλητο που μου δόθηκε με χαραγμένη πάνω τη διαδρομή που ακολουθήθηκε (με μοναδική απόκλιση, το γεγονός ότι παρακάμφθηκε η Σαρδηνία, λόγω άσχημων καιρικών συνθηκών) αλλά και το κέρασμα που δέχτηκα-πράξη που με συγκίνησε, για αυτό και το αναφέρω- παρότι εγώ είχα αποσυρθεί για ένα ζεστό ρόφημα, σε παρακείμενο χώρο του καταστήματος.

Μισή ώρα μετά, τους αποχαιρέτισα στον πηγαιμό προς Βέροια.