«Το νερό, νεράκι…» θα πουν οι Ευρωπαίοι τα επόμενα χρόνια αν δεν προσέξουν τα αποθέματά τους. Η Ευρώπη μπορεί να διαθέτει μεγάλες λίμνες, ποτάμια και σημαντικούς υδάτινους πόρους, όμως σε παγκόσμιο επίπεδο το μερίδιό της στα αποθέματα γλυκού νερού είναι σχετικά περιορισμένα. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, η Ευρώπη αντιστοιχεί μόλις στο 4,6% των παγκόσμιων ανανεώσιμων εσωτερικών υδάτινων πόρων, την ώρα που η Λατινική Αμερική και η Καραϊβική συγκεντρώνουν σχεδόν το 1/3.
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακή σε επίπεδο χωρών. Μόλις πέντε χώρες συγκεντρώνουν το 43,2% του παγκόσμιου συνόλου, με τη Βραζιλία και τη Ρωσία να βρίσκονται στην κορυφή. Η Βραζιλία από μόνη της διαθέτει το 13,2% των παγκόσμιων ανανεώσιμων εσωτερικών υδάτινων πόρων.
Η κατάταξη αποτυπώνει τους ανανεώσιμους εσωτερικούς πόρους γλυκού νερού, δηλαδή το γλυκό νερό που δημιουργείται στο εσωτερικό μιας χώρας μέσω της ροής των ποταμών και της αναπλήρωσης των υπόγειων υδάτων.
Τα στοιχεία προέρχονται από τη βάση FAO Aquastat, μέσω της Παγκόσμιας Τράπεζας, και αφορούν το 2022, το πιο πρόσφατο διαθέσιμο έτος έως τον Αύγουστο του 2026.
Η Βραζιλία στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης
Η Βραζιλία βρίσκεται στην πρώτη θέση παγκοσμίως, με 5.661 δισ. κυβικά μέτρα ανανεώσιμων εσωτερικών υδάτινων πόρων, ποσότητα που αντιστοιχεί στο 13,2% του παγκόσμιου συνόλου.
Βασικός λόγος για τον τεράστιο υδάτινο πλούτο της χώρας είναι ο Αμαζόνιος και στο εκτεταμένο δίκτυο ποταμών, ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο.
Ωστόσο, τα τεράστια αποθέματα δεν σημαίνουν ότι το νερό είναι εύκολα διαθέσιμο σε όλους. Πόλεις της Βραζιλίας αντιμετωπίζουν συχνά σοβαρά προβλήματα υδροδότησης, λόγω παραγόντων όπως η μείωση των βροχοπτώσεων, οι ανεπαρκείς υποδομές αποχέτευσης και επεξεργασίας λυμάτων, αλλά και η μεγάλη απόσταση πολλών αστικών περιοχών από τον Αμαζόνιο.
Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Ρωσία, με 4.312 δισ. κυβικά μέτρα ανανεώσιμων εσωτερικών υδάτινων πόρων. Όπως και στη Βραζιλία, μεγάλο μέρος του πληθυσμού και της βιομηχανικής δραστηριότητας βρίσκεται μακριά από τις περιοχές όπου συγκεντρώνονται τα μεγαλύτερα αποθέματα νερού.
Οι πέντε χώρες που συγκεντρώνουν πάνω από το 40% του νερού
Η Βραζιλία, η Ρωσία, ο Καναδάς, οι ΗΠΑ και η Κίνα συγκεντρώνουν συνολικά 43,2% των παγκόσμιων ανανεώσιμων εσωτερικών υδάτινων πόρων.
Ο Καναδάς καταλαμβάνει την τρίτη θέση, με 2.850 δισ. κυβικά μέτρα, ή 6,7% του παγκόσμιου συνόλου. Ακολουθούν οι ΗΠΑ και η Κίνα, με 6,6% η καθεμία.
Η εικόνα, ωστόσο, αλλάζει σημαντικά όταν η σύγκριση γίνεται με βάση την ποσότητα ανανεώσιμου γλυκού νερού ανά κάτοικο.
Με αυτό το κριτήριο, η Βραζιλία βρίσκεται στην 24η θέση παγκοσμίως, με 26.918 κυβικά μέτρα υδάτινων πόρων ανά άτομο, ενώ η Ρωσία κατατάσσεται 21η, με 29.895 κυβικά μέτρα ανά κάτοικο.
Ο Καναδάς, λόγω και του σχετικά μικρού πληθυσμού του, βρίσκεται στην 6η θέση παγκοσμίως σε κατά κεφαλήν όρους, πολύ υψηλότερα από τη θέση που θα περίμενε κανείς μόνο με βάση τα συνολικά αποθέματα.
Η Λατινική Αμερική διαθέτει το μεγαλύτερο μερίδιο
Σε περιφερειακό επίπεδο, η Λατινική Αμερική και η Καραϊβική συγκεντρώνουν σχεδόν το 1/3 των παγκόσμιων ανανεώσιμων εσωτερικών υδάτινων πόρων, καταγράφοντας το μεγαλύτερο μερίδιο από οποιαδήποτε άλλη περιοχή.
Η περιοχή Ασίας και Ειρηνικού ακολουθεί με 29%, ενώ η Βόρεια Αμερική αντιστοιχεί στο 13%, με τον Καναδά και τις ΗΠΑ να έχουν τη μεγαλύτερη συμβολή.
Η Ευρώπη, αντίθετα, βρίσκεται αρκετά χαμηλότερα, με μόλις 4,6% του παγκόσμιου συνόλου.
Η Αφρική συγκεντρώνει 9%, ενώ η Μέση Ανατολή μόλις 1% των παγκόσμιων ανανεώσιμων εσωτερικών υδάτινων πόρων.
Η λειψυδρία δεν είναι μόνο θέμα ποσότητας
Η εικόνα της παγκόσμιας κατανομής του νερού δεν αποτυπώνεται μόνο από τα συνολικά αποθέματα. Η λειψυδρία είναι ιδιαίτερα έντονη σε περιοχές όπως η Μέση Ανατολή και η Αφρική. Επτά από τις 20 χώρες με τους μικρότερους κατά κεφαλήν υδάτινους πόρους βρίσκονται στη Μέση Ανατολή και άλλες επτά στην Αφρική.
Παράλληλα, ακόμη και χώρες με τεράστια αποθέματα μπορεί να αντιμετωπίζουν προβλήματα πρόσβασης στο νερό.
Ο πληθυσμός, η γεωγραφία, οι υποδομές και η δυνατότητα πρόσβασης στους υδάτινους πόρους καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό πόσο νερό είναι πραγματικά διαθέσιμο εκεί όπου χρειάζεται.
Με άλλα λόγια, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο πόσο νερό έχει μια χώρα ή μια περιοχή, αλλά και πού βρίσκεται, πόσο εύκολα μπορεί να αξιοποιηθεί και πόσοι άνθρωποι μπορούν να έχουν πρόσβαση σε αυτό.
imerisia.gr












































