Μία ξεχωριστή basket-ική εμπειρία απήλαυσαν το Σάββατο 20 Ιούνη 2026, οι αθλητές [junior/pro-junior έως 10 ετών, mini: 11-12 ετ. και U14 παμπαίδες: 13-14 ετ. ], της Ακαδημίας του Α.Ο. Καλαμπάκας.
Του Χρήστου Α. Πίσσα
Ο καταξιωμένος προπονητής John Lattimore βρέθηκε στο Μέτσοβο, προσκαλεσμένος του Νίκου Ντoύγια.
Ο Αμερικανός coach μετέδωσε υψηλά επίπεδα ενέργειας, έντασης και ανταγωνιστικότητας, βοηθώντας τους αθλητές να ξεπεράσουν τα όριά τους.
Τα drills (ασκήσεις) ήταν σχεδιασμένα για να ενισχύσουν την εκρηκτικότητα, την ταχύτητα και την αντοχή, προσομοιάζοντας τις συνθήκες των ΗΠΑ.
Έλαβαν επίσης μέρος και μεγαλύτερα σε ηλικία παιδιά (U16 –κατηγορία Παίδες), από Γιάννενα, Μέτσοβο, Λάρισα & Τρίκαλα, Για αυτούς τους αθλητές, το φετινό ημερήσιο καλοκαιρινό event, πρόσφερε μία ακόμη πρώτης τάξεως ευκαιρία, ώστε να κατανοήσουν τις απαιτήσεις που υπάρχουν για όσους ονειρεύονται να σπουδάσουν ή να αγωνιστούν στο εξωτερικό!..
Το εν λόγω Camp δεν ήταν μόνο (το) μπάσκετ.
Συνδύασε πολλά πράγματα, προσαρμοσμένα για παιδιά…
Oι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να προπονηθούν με σύγχρονες μεθόδους ανάπτυξης, να βελτιώσουν τις τεχνικές και αγωνιστικές τους δεξιότητες, να γνωρίσουν τη φιλοσοφία του αμερικανικού μπάσκετ και τις προπονητικές μεθόδους του NCAA.
Επιπλέον στόχος ήταν να βοηθήσει τα παιδιά να αναπτύξουν αυτοπεποίθηση, πειθαρχία, ομαδικό πνεύμα, αθλητική νοοτροπία και αξίες που θα τα συνοδεύουν τόσο μέσα όσο και έξω από το γήπεδο.
NBA Camp (και) στην Καλαμπάκα;
To ΄΄βουνό΄΄ Ν. Ντούγιας καλοβλέπει ην περίπτωση να διοργανωθεί στην πόλη μας, Camp με αμερικανικό NBA άρωμα! Θα βολιδοσκοπήσει μάλιστα την (ενδεχόμενη) περίπτωση, να πραγματοποιηθεί το φθινόπωρο…
Ποιος είναι ο Νίκος Ντούγιας
Το κουβάρι της ζωής του, ξετύλιξε σε συνέντευξη (08/2021) στον ΄΄Ηπειρωτικό Αγών΄΄ και στο Βαγγέλη Γυφτόπουλο ο «γίγαντας των Ιωαννίνων» Νίκος Ντούγιας, προπονητής μπάσκετ, αλλά και παλιός διεθνής καλαθοσφαιριστής με πολλές διακρίσεις και ύψος 2.12 μ. Δεν ξέρουμε αν υπάρχει πιο ψηλός άνθρωπος στην πόλη.
Η ζωή είναι σαν παραμύθι. Γεννήθηκε στη Γερμανία, 19 Σεπτέμβρη 1980, μεγάλωσε σε χωριό των Ιωαννίνων, δεν του άρεσε για κάποιους δικούς του λόγους να παίζει μπάσκετ στα Γιάννινα και μόλις τελείωσε το Λύκειο στα Γιάννινα, μπήκε στο δίλημμα: Ή μένει στην πόλη και κόβει το μπάσκετ ή φεύγει για να συνεχίσει την καριέρα του στα παρκέ με την πορτοκαλί θεά. Με ένα δισάκι στον ώμο, προς τα τέλη της δεκαετίας του ’90, φεύγει από τα Γιάννινα για την Αμερική. Χωρίς πρόσκληση, χωρίς γνωριμίες, χωρίς ξένη γλώσσα. Όπως λέει ο ίδιος, οδηγός του το ένστικτο και η μεγάλη αγάπη του για το μπάσκετ. Τα κατάφερε καλά. Κατέκτησε τίτλο στο κολεγιακό πρωτάθλημα Αμερικής και είναι ο πρώτος Έλληνας που έχει δαχτυλίδι.
Το πρωτάθλημα αυτό, γνωστό ως NCAA είναι το πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης της Αμερικής ανάμεσα στα πανεπιστήμια της χώρας. Συνήθως οι παίκτες των πανεπιστημίων τροφοδοτούν τα ρόστερ των ομάδων του NBA μετά το πέρας ενός έως τεσσάρων χρόνων παίζοντας για το πανεπιστήμιο τους. Οι ομάδες χωρίζονται σε 32 περιφέρειες όπου ο αριθμός των ομάδων διαφέρει. Τον Μάρτιο διεξάγονται τα play-off του πρωταθλήματος με τη συμμετοχή 64 ομάδων. Ο Νίκος Ντούγιας με την δίψα να παίξει γρήγορα επαγγελματικό μπάσκετ, μετά από 2,5 χρόνια έφυγε από την Αμερική για Ρωσία και σε άλλες χώρες. Τώρα που μιλά στον “Η.Α” δείχνει να το μετανιώνει. Αν έμενε, μπορεί να έπαιζε και στο NBA. Από τη Ρωσία, πήγε (το 2002) στην Τουρκία, δλδ. πριν αγωνιστούν εκεί, οι Ευθύμης Ρεντζιάς και Μιχάλης Κακιούζης, ως ο πρώτος Έλληνας μπασκετμπολίστας που με την ομάδα της Σμύρνης Γκεζτεπέ (Göztepe S.K.) αγωνίστηκε στο επαγγελματικό πρωτάθλημα της γειτονικής χώρας. Η περιπέτεια είχε και συνέχεια, αφού αγωνίστηκε σε ομάδες της Ισπανίας, Γερμανίας και Ιρλανδίας. Σταμάτησε το μπάσκετ στα 28 του χρόνια, λόγω τραυματισμού. Επέστρεψε στα Γιάννινα, όπου δημιούργησε ένα δικό του Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ), γνωστό ως «στέκι του γίγαντα», ίδρυσε την ακαδημία μπάσκετ «Ntougias Basketball Academy», τον σύλλογο Θρύλος Ιωαννίνων. Πρόσφατα εξέδωσε και το βιβλίο με τίτλο «Η ομορφιά της ψυχής ενός γίγαντα» που είναι ένα παραμύθι, αλλά περνά σημαντικά μηνύματα στα παιδιά, όπως για την αγάπη, την διαφορετικότητα, την προσπάθεια, την αναγνώριση των λαθών. Ήταν πιτσιρικάς όταν ο Γκάλης, ο Γιαννάκης και τα άλλα παιδιά στο ΣΕΦ κατέκτησαν το πρωτάθλημα Ευρώπης. Θαύμαζε τον Φάνη Χριστοδούλου, αλλά θεωρεί ότι ο Νίκος Γκάλης ήταν αυτός που άλλαξε τον μπασκετικό χάρτη στην Ελλάδα. «Όσοι ασχολούμαστε με το μπάσκετ, τρώμε ακόμη ψωμί από τον Γκάλη» λέει χαρακτηριστικά.
-Νίκο να το πάρουμε από την αρχή, να ξετυλίξουμε μαζί το κουβάρι της καριέρας σου. Που γεννήθηκες;
Γεννήθηκα στην Κολονία της Γερμανίας, όπου δούλευαν ως μετανάστες οι γονείς μου. Ο πατέρας μου είναι από τα Γιάννινα, η καταγωγή της μητέρας μου από τη Θεσπρωτία. Εκεί γεννήθηκα και στη συνέχεια μεγάλωσα στα Γιάννινα, στο χωριό Λαψίστα.
-Στην Αμερική πότε πήγες;
Μόλις τελείωσα το Λύκειο πήγα στην Αμερική. Δεν μπορούσα να μείνω άλλο στα Γιάννινα. Αν δεν έφευγα στο εξωτερικό, θα έκοβα το μπάσκετ.
-Δηλαδή, τι έγινε;
Δεν θέλω να πω περισσότερα. Επειδή αγαπούσα το μπάσκετ και δεν ήθελα να το κόψω αποφάσισα να φύγω στο εξωτερικό. Εδώ, δεν είχα καμία τύχη. Υπήρχαν κάποια θέματα, δεν σε άφηναν εύκολα να φύγεις. Να το σταματήσω εδώ.
-Εντάξει, σεβαστή η επιθυμία σου. Σε τι ηλικία ξεκίνησες το μπάσκετ;
Στα 13 μου χρόνια άρχισα να παίζω. Λόγω ύψους ήταν το άθλημα που ταίριαζε σε μένα περισσότερο. Ήμουν σε κάποια ομάδα των Ιωαννίνων, δεν έχει σημασία ποια, και στη συνέχεια έφυγα για Αμερική.
-Μου το λες έτσι απλά, σαν να πήγες στην γειτονική…Άρτα για καφέ. Για Αμερική μιλάμε και για ένα παιδί μόλις 18 ετών που πήρε τη βαλίτσα και έφυγε από το σπίτι. Είναι εύκολο να φύγεις έτσι τόσο μακριά;
Δεν υπήρξε καμία πρόταση, εγώ το αποφάσισα μόνος μου και πήγα με την προοπτική να βρω κάπου να πιαστώ. Δεν ήξερα ούτε τη γλώσσα. Όταν θέλεις κάτι τόσο πολύ, κάνεις τα πάντα για να το πετύχεις. Έμαθα σε ένα εξάμηνο γλώσσα, όχι μόνο για να συνεννοούμαι, αλλά να κάνω και τις σπουδές μου. Ήταν μια τρέλα […]
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
