Ζήτω!

Ζήτω εγώ ζήτω εσύ … ζήτω το χοντρό πετσί
το ψέμα κι η αγγαρεία … ζήτω η κουτσή Μαρία.

Ζήτω η μίζα κι η προμήθεια … ζήτω και τα παραμύθια
ζήτω και το χαρακίρι … και της Άρτας το γεφύρι
ζήτω και η κοροϊδία … και τα μωβ τα καφενεία
ζήτω η ντόπια η μαφία … και τα υπόγεια γραφεία
και τα διαπλεκόμενα … ζήτω και η γκόμενα.

Ζήτω κι η ευαισθησία … ζήτω κι η δωροδοκία
ζήτω η ανθρωπιά λιγάκι … ζήτω και το φακελάκι
ζήτω οι άνθρωποι με ψυχή … ζήτω η μαύρη η ζωή
ζήτω τα όπλα κι οι σφαίρες … και εκείνοι που μετράνε μέρες
ζήτω το μαύρο το χακί … και το κρητικό ρακί.

Ζήτω το μεγάλο τζάκι … ζήτω και η φτώχια στη Θράκη
ζήτω οι ηρωίδες μανάδες … ζήτω οι τρελές αγελάδες
ζήτω τα αιώνια συντρίμμια … και οι βραχονησίδες Ίμια
ζήτω και οι φυλακές … και της ψυχής ο λεκές
ζήτω το λάδωμα και το λάδι … ζήτω ο έρωτας το βράδυ.

Ζήτω το αθώο φιλί … που δεν κάνει προκοπή
ζήτω οι ευγενικοί ληστές … με μεγάλες αγκαλιές
ζήτω βέβαια τα λεφτά … που τα φάγανε κι αυτά
ζήτω η μεγάλη σαπίλα … ζήτω και η ανατριχίλα
ζήτω όποιος τρώει μόνος … ζήτω ο ανθρώπινος πόνος.

Ζήτω και οι υποκριτές … και το γλείψιμο αν θες
και το μίσος κι η κακία … ζήτω η έξυπνη βλακεία
και το πολιτικό ψέμα … που πουλιέται ανά στρέμμα
ζήτω ο κύριος υπουργός … ζήτω ο ηθικός αυτουργός
ζήτω επίσης ο κλητήρας … κι όλα τα κακά της μοίρας.

Ζήτω και η Αμερική … που χτυπά εδώ κι εκεί
ζήτω η χώρα των θαυμάτων … κι η νέα τάξη πραγμάτων
ζήτω κι ο όποιος θ’ αντέξει … ζήτω το έξι-έξι-έξι
ζήτω η σύγχρονη δουλεία … της νέας τάξης η λεία
ζήτω κι ο άνθρωπος-ζώον … που θα δώσει το παρόν
κάτσε-κάτσε, σήκω-σήκω … πιστός στον Λευκό Οίκο.

Ζήτω το θαυμάσιο αγόρι … του μπιγκ-μπράδερ και φέιμ-στόρι
και ο πολιτισμός μαντάρα … με τραγούδια – σαχλαμάρα
ζήτω η δόξα πού ‘χει λάβει … το “το νινί σέρνει καράβι”
ζήτω οι χαμένες αξίες … ζήτω και οι ταραξίες
ζήτω τα χαμένα παιδιά … και η ανύπαρκτη σοδιά
και η γρίπη των πτηνών … και η σιωπή των αμνών.

Ζήτω κι ο κανιβαλισμός … κι ο καπιταλ-σοσιαλισμός
και ο κυρίαρχος λαός … που πουθενά δεν βλέπει φως
ζήτω όλα τα καλά … ζήτω και τα τραλαλά
ζήτω τα χάλια μας όλα … ζήτω και η αρπακόλα
ζήτω η καρδιά περβόλι … ζήτω τα πάντα, ζήτω όλοι!

(ΑΡΧΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ “ΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ”)