Επιθυμώ να απευθύνω, με τις ανάλογες αναλυτικές εισαγωγές, πέντε (5) καίρια ερωτήματα για την ελληνική φοροκαταιγίδα, πιστεύοντας ότι βοηθώ στον προβληματισμό τών πολιτών. Φυσικά, δεν περιμένω απαντήσεις από τους ανθρώπους τής Εξουσίας, διότι αυτοί έδειξαν στην πράξη ότι δεν έχουν τέτοια διάθεση και φροντίδα. Μέχρι τώρα κανείς δεν απάντησε έστω και σε ένα από τα εκατό (100) και πλέον ερωτήματά μου για διάφορα θέματα που τους αφορούν και που έχουν δημοσιευτεί στις θεσσαλικές Εφημερίδες.
1. Ερώτημα για τη βαριά φορολογία, που εκθέτει το Κράτος και καταστρέφει τη φορολογική συνείδηση των πολιτών
Οι θλιβεροί «φορομάγειροι» της Συγκυβέρνησης κοιτάνε να μαζέψουν όπως-όπως χρήματα για τους δανειστές, αδιαφορώντας για τον πανικό που σπέρνουν στους φτωχούς και στους εξαιτίας τους νεόπτωχους πολίτες με τη βαριά φορολογία των λίγων εισοδημάτων και της λαϊκής ιδιοκτησίας (ακόμη και του κύριου σπιτιού, καθώς και των κτισμάτων που δεν αποφέρουν κανένα εισόδημα).
Διερωτώμαι: Δεν έχουν άραγε οι κύριοι αυτοί τη στοιχειώδη νοημοσύνη να καταλάβουν ότι διαπράττουν ένα φοβερό εθνικό έγκλημα, καθιστώντας αναξιόπιστο και ανάλγητο το Ελληνικό
Κράτος και καταστρέφοντας τη φορολογική συνείδηση των πολιτών;
2. Ερώτημα για τον ΕΝΦΙΑ, που σκόρπισε πανικό στον λαό
Ο λεγόμενος ΕΝΦΙΑ (Ενιαίος φόρος ιδιοκτησίας ακινήτων) ως ονομασία (φόρος) αποτελεί απάτη, και ως πράξη αποτελεί ληστεία. Διότι φόρος είναι η συνταγματική εισφορά τού πολίτη στο Κράτος, σύμφωνα με τη φοροδοτική του ικανότητα, πράγμα που δεν συμβαίνει με τον ΕΝΦΙΑ, ο οποίος επιβάλλεται με βαριά μορφή και αδιακρίτως, τουτέστιν άδικα. Άρα, είναι χαράτσι, έννοια που ορίζεται ως «βαριά και συνήθως άδικη φορολογία» (Λεξικό Γεωργίου Μπαμπινιώτη, Αθήνα 1998).
Ληστεία αποτελεί ο ΕΝΦΙΑ, διότι «αφαιρεί με βία (και απειλές) ξένα περιουσιακά στοιχεία», εν προκειμένω χρήματα δίκην λύτρων για την κατοχή και μόνο ακίνητης περιουσίας (Λεξικό Τεγόπουλου-Φυτράκη, Αθήνα 1989).
Φυσικά, η σημερινή κρίση, δεν δικαιολογεί ούτε απάτες ούτε ληστείες. Αντίθετα, απαιτεί εθνική συσπείρωση, αλληλεγγύη, δίκαιη μοιρασιά της όποιας δυστυχίας, ανθρωπιά, κατανόηση των λαϊκών παθών, απόδοση ευθυνών, λιτότητα (αλλά για όλους), χρηστή διακυβέρνηση, αλήθειες (και όχι ψέματα), ανιδιοτέλεια, αξιοκρατία, εργατικότητα, δημοκρατία, ελευθερία και άλλες αρετές τού Ελληνισμού, που άκριτα απαξιώνονται σήμερα.
Ερωτώ τους Κυβερνώντες: Σκεφθήκατε άραγε τί μπορεί να συμβεί, αν ο λαός «κλωτσήσει», ύστερα από τον πανικό που σκορπίσατε ανάμεσά του με τον ΕΝΦΙΑ;
3. Ερώτημα για την αυξημένη φορολογία της ιδιοκτησίας ακινήτων
Στο Συνέδριο που είχε οργανώσει τον Δεκέμβριο του 2011 η Τράπεζα της Ελλάδος με θέμα: «Η αγορά ακινήτων στην πρόσφατη χρηματοποικονομική κρίση», ο Καθηγητής κ. Γκίκας Χαρδούβελης (Υπουργός Οικονομικών τώρα), είχε προβεί και στις εξής επισμάνσεις (Εφημ. «Εστία», 8-8-2014): «Η συνεχής μεταβολή του φορολογικού περιβάλλοντος αποτελεί ήδη μεγάλη τροχοπέδη στην αγορά κατοικίας, Το ελληνικό νοικοκυριό θεωρούσε πάντοτε την επένδυση στην ιδιοκατοικούμενη κατοικία του ως τον ασφαλέστερο τρόπο αποταμίευσης. Η σχέση αυτή φαίνεται να έχει διαταραχθεί πρόσφατα, με επιβολή αυξημένη φορολογίας στην ιδιοκτησία ακινήτων, η οποία είναι μεν προσωρινή, αλλά ουδείς γνωρίζει την διάρκειά της».
Ερωτώ: Τώρα που ο κ. Χαρδούβελης έγινε υπεύθυνος Υπουργός
Οικονομικών, θα δεχθεί την «επιβολή αυξημένης φορολογίας στην διοκτησία ακινήτων» μέσω τού ΕΝΦΙΑ, και θα μας πει αν «γνωρίζει τη διάρκειά της» μετά παρέλευση τριών ετών, μέσα στην οποία η αξία των ακινήτων έχει καταρρεύσει, η κτηματαγορά έχει παραλύσει και ο οικοδομικός Κλάδος έχει πληγεί ανεπανόρθωτα;
4. Ερώτημα για τις δυσθεράπευτες φορολογικές αδικίες
Ο φορολογικός νομοθέτης δεν είναι ανεξέλεγκτους. Οι νόμοι του κρίνονται από το Συμβούλιο της Επικρατείας και από τα Διοικητικά Δικαστήρια, στα οποία μπορεί να προσφύγει ο πολίτης, όταν αδικείται. Ο πρόσφατος φορολογικός νόμος, ο ΕΝΦΙΑ, πέρα από τη γενική αγριότητά του, βρίθει αδικιών και λαθών.
– Πώς όμως να προσφύγει στα Δικαστήρια ο αδικημένος πολίτης, όταν η φορολογική βαρβαρότητα παρακωλύει την ίδια την προσφυγή, υποχρεώνοντας τον πολίτη να καταβάλει στο Δημόσιο Ταμείο το 50% του αμφισβητούμενου φόρου για τη
συζήτηση της προσφυγής του; Διπλός φορολογικός παραλογισμός!
5. Ερώτημα για τους «ατζαμήδες φορομαγείρους» τού ΕΝΦΙΑ
Διάβασα στο κύριο άρθρο της «Εστίας» (8-8-2014) ότι «η φορολόγηση των ακινήτων βάσει τών αντικειμενικών αξιών του 2007 είναι παράνομη», διότι «αυτές πρέπει να αναπροσαρμόζονται το βραδύτερο ανά διετία», σύμφωνα με τον νόμο «περί αντικειμενικών αξιών».
Δηλαδή, ο ΕΝΦΙΑ, πέρα από το ότι είναι αντισυνταγματικός (διότι αποτελεί μια μορφή δήμευσης της ακίνητης περιουσίας), είναι συνάμα και παράνομος (διότι ανά διετία τουλάχιστον έπρεπε μέχρι σήμερα να είχαν αναπροσαρμοστεί οι αντικειμενικές αξίες, για να αντιστοιχούν στις εμπορικές, οπότε δεν θα είχαμε τώρα δυσβάσταχτους φόρους).
– Ούτως εχόντων των πραγμάτων, τί σκέφτονται άραγε να κάμουν οι «ατζαμήδες φορομάγειοι» του ΕΝΦΙΑ, τώρα που το ακατάλληλο «φαγητό» τους δεν γλωσσιάζεται;
Με τιμή
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΤΟΙΚΟΣ
Καθηγής Φιλολογίας
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
