Το «φαύλος κύκλος και από κακόν κόρακα κακόν ωών» είναι φράση ιστορική, που έχει γίνει παροιμιώδης και την μεταχειρίζονται πολλοί, είτε γνωρίζουν τις ρίζες της είτε όχι.
Το ιστορικό της ξεκινά από την αρχαία εποχή, που ο νομομαθής Κόρακας διατηρούσε σχολή διδασκαλίας της νομικής επιστήμης και παρέπεμψε τον μαθητή του Τίσια στη δικαιοσύνη, διότι δεν φαινόταν πρόθυμος να εκπληρώσει τον συμφωνηθέντα όρο εξοφλήσεως των διδάκτρων.
Το γεγονός αναφέρεται στις «μεγάλες δίκες της ανθρωπότητας» που οι δικαστές στάθηκαν αδύναμοι να βγάλουν καταδικαστική ή απαλλακτική απόφαση, γιατί με τα αυτά τα στοιχειά, τα αυτά επιχειρήματα και το αυτό σκεπτικό, ο ενάγων γινόταν κατηγορούμενος, ο κατηγορούμενος ενάγων και ταυτόχρονα καταδικάζονταν και αθωώνονταν αμφότεροι.
Επειδή στη σημερινή εποχή η ζωή έχει γίνει ένας συνεχής «φαύλος κύκλος» και οι «κακοί κόρακες» που γεννούν «κακά ωα», βρίσκονται σε όλους τους χώρους της πολιτικής, πνευματικής, κοινωνικής και οικονομικής ζωής του τόπου μας, το φιλοσοφικό ανέκδοτο αυτό βρίσκει σήμερα την απόλυτη έκφρασή του.
Ο νομομαθής κόρακας κατά την αρχαιότητα διατηρούσε σχολή διδασκαλίας της νομικής επιστήμης, όπου τον επισκέφτηκε ένας υποψήφιος μαθητής, ονομαζόμενος Τίσιας, και τον ρώτησε με ποια αμοιβή θα του μάθαινε τη νομική επιστήμη.
Ο Κόρακας, αφού του έκανε ορισμένες ερωτήσεις και διαπίστωσε την οξύνοιά του, του είπε:
«Επειδή φαίνεσαι έξυπνος, θα σου διδάξω τη νομική επιστήμη, μέχρι την πλήρη κατάρτισή σου με τον όρο, μόλις πάρεις το πτυχίο, να αρπάξεις την πρώτη δίκη που θα σου παρουσιαστεί και αν την κερδίσεις, θα μου δίνεις εφ’ όρου ζωής το τρίτον των εισπράξεών σου. Αν όμως την χάσεις, δεν θα μου δώσεις καμιά αμοιβή και θα είσαι ελεύθερος να εξασκήσεις το επάγγελμα του δικηγόρου».
Ο Τίσιας, αφού σκέφτηκε για λίγο, του απαντά πως δέχεται ανεπιφύλακτα τη συμφωνία. Έτσι, υπέγραψαν το συμφωνητικό και ο Τίσιας άρχισε τη φοίτησή του στην σχολή του κόρακα.
Όταν ο Κόρακας κατάλαβε πως ο Τίσιας είχε πάρει την κατάρτιση, για να εξελιχθεί σε έναν από τους καλυτέρους δικηγόρους της εποχής του, του δίνει το πτυχίο και του υπενθυμίζει την εκπλήρωση των συμφωνηθέντων.
Ο Τίσιας όμως άφηνε τον καιρό να περνά, χωρίς να αναλαμβάνει καμιά δίκη, γιατί, αν την κέρδιζε, θα πλήρωνε εφ’ όρου ζωής σκληρό χαράτσι, αν την έχανε θα απαλλασσόταν από την πληρωμή, θα εισέπραττε όμως τη φήμη του κακού δικηγόρου και άφηνε την πρωτοβουλία στον κόρακα.
Πραγματικά, ο Κόρακας αναγκάστηκε να προσφύγει στη δικαιοσύνη και με αποδεικτικό στοιχείο το συμφωνητικό που είχε υπογράψει με τον Τίσια, ζητούσε από το δικαστήριο να τον υποχρεώσει στην ενεργοποίηση του συμφωνητικού.
Ο Πρόεδρος του δικαστηρίου ρώτησε τον Τίσια αν παραδέχεται το περιεχόμενο του συμφωνητικού και σε καταφατική απάντηση, έδωσε τον λόγο στον κόρακα.
Ο Κόρακας, αφού αναφέρθηκε στο ιστορικό και στη δίκαιη απαίτησή του, τόνισε με έμφαση:
«Κύριοι δικαστές οποιαδήποτε απόφαση και αν βγάλετε εσείς, ο Τίσιας θα είναι υποχρεωμένος να μου δώσει τη συμφωνηθείσα αμοιβή».
Ο Πρόεδρος: «Πώς θα υποχρεωθεί, κ. Κόρακα, να σας πληρώσει την αμοιβή, αν εμείς βγάλουμε απόφαση αρνητική, δηλαδή να μην πληρώσει;»
Ο Κόρακας: «Μα τότε, κ. Πρόεδρε, ο Τίσιας κερδίζει την πρώτη δίκη, και με την εφαρμογή των όρων της συμφωνίας μας οφείλει να με πληρώνει».
Ο πρόεδρος: «Και αν εμείς βγάλουμε απόφαση πως πρέπει να τηρήσει τα συμφωνηθέντα, που σημαίνει πως χάνει τη δίκη;»
Ο Κόρακας: «Τότε, κ. Πρόεδρε, χάνει την πρώτη δίκη, και δεν υποχρεούται στην εφαρμογή των όρων του συμφωνητικού, υποχρεούται όμως από την απόφασή σας να τηρήσει τα συμφωνηθέντα».
Οι δικαστές κοιταχτήκαν μεταξύ τους και ο πρόεδρος αποτεινόμενος στον Τίσια τον ρώτησε: «Τι έχεις να μας πεις στα όσα είπε ο κόρακας και γιατί άφησες την υπόθεση να έρθει στο δικαστήριο;»
Ο Τίσιας: «Με τα λόγια του κόρακα, κ. Πρόεδρε, θα αρχίσω την υπεράσπισή μου. Οποιαδήποτε απόφαση κι αν βγάλετε, εγώ θα απαλλαγώ από το ισόβιο χαράτσι που ο κόρακας, εκμεταλλευόμενος τη μεγάλη μου επιθυμία να διδαχτώ τη νομική επιστήμη, μου επέβαλε να πληρώσω».
Ο πρόεδρος: «Και πώς θα απαλλαγείτε, κ. Τίσια, αν εμείς βγάλουμε απόφαση πως πρέπει να πληρώσετε;»
Ο Τίσιας: «Μα τότε, κ. Πρόεδρε, είναι απλό. Αν εσείς με δικάσετε να πληρώσω, προσωπικά χάνω την πρώτη δίκη, και βάση του συμφωνητικού μας απαλλάσσομαι της καταβολής διδάκτρων».
Ο πρόεδρος: «Κι αν εμείς βγάλουμε θετική απόφαση, δηλαδή να μην πληρώσεις, πράγμα που σημαίνει πως κερδίζεις την πρώτη δίκη και πρέπει να τηρήσεις τα συμφωνηθέντα;»
Ο Τίσιας: «Τότε, κ. Πρόεδρε, κερδίζω την πρώτη δίκη και υποχρεώνομαι στην τήρηση του συμφωνητικού, απαλλάσσομαι όμως από τη δίκη σας απόφαση».
Οι δικαστές άφωνοι κοιταχτήκαν μεταξύ τους και ο πρόεδρος χαράσσοντας ένα μεγάλο κύκλο αναφώνησε:
«Φαύλος κύκλος, από κακόν κόρακα, κακόν ωον».
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
