Το χθεσινό βίντεο από την Βουλή μας συγκλόνισε όλους. Δεν υπάρχει αμφιβολία. Μας συγκλόνισε όλους γιατί φανερώθηκε μια μεγάλη αλήθεια: οτι αυτό που λέμε Βουλή δεν είναι τίποτα άλλο από ένα μεγάλο πανηγύρι. Ή καλύτερα είναι για τα πανηγύρια! Η πλήρης κατάρρευση ενός πολιτεύματος στην ίδια Αθήνα που το γέννησε. Μεγάλη η ειρωνεία!
Ελπίζω οι ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής να είναι ικανοποιημένοι, διότι ο στόχος τους επιτεύχθηκε. Συνεχώς ακούω γύρω μου σχόλια του τύπο «να μπει επιτέλους εκεί μέσα κάποιος να τους τρίξει τα δόντια» ή «τους χρειάζεται όλους ένα χέρι ξύλο». Ξύλο μεν αλλά πάντα δια αντιπροσώπου. Μην σηκωνόμαστε κι από τον καναπέ. Προσωπικά δεν νιώθω κανένα δέος για το Άνδρο της δημοκρατίας. Όπως πιστεύω οτι ένα κακό ιερατείο σχετίζεται άμεσα με την θρησκεία έτσι και ένα μάτσο κακών πολιτικών σχετίζεται άμεσα με το πολίτευμα.
Φυσικά και θα μου πει κάποιος ότι παντού υπάρχουν οι καλοί και οι κακοί αλλά θα πρέπει κάποια στιγμή επιτέλους να αρχίσει να μας νοιάζει και το προς τα που γέρνει η ζυγαριά. Όταν οι καλοί είναι λαμπρές εξαιρέσεις σε ένα κανόνα τότε κάπου χωλαίνει κι ο κανόνας. Όσοι πιστεύουν ακόμη σε θεσμούς όπως είναι η δικαιοσύνη καλό θα ήταν να σταματήσουν. Ο πρωθυπουργός της χώρας, δια στόματος Μπαλτάκου είναι ούτε λίγο ούτε πολύ ένας υποχθόνιος τύπος που επεμβαίνει στην δικαστική λειτουργία. Οι νέοι δήμαρχοι των λιμανιών μας προέρχονται από τον κόσμο της νύχτας. Η Χρυσή Αυγή είναι οι μπράβοι της νύχτας. Το κράτος αυτό οδηγείται σταδιακά σε κράτος μαφίας. Οποιαδήποτε ομοιότητα με χώρες του ανατολικού μπλοκ ισχύει. Κι ας μην τρέφουμε αυταπάτες ότι είμαστε δα και τίποτα κοσμοπολίτες ευρωπαίοι επειδή έχουμε δυο εισιτήρια της Easyjet για Βαρκελώνη στην τσέπη. Η χθεσινή Βουλή είμαστε. Είμαστε αυτοί που βάλαμε τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Το ότι ο λύκος θα φάει τα πρόβατα είναι δεδομένο. Αυτή είναι η φύση του. Για μας όμως ποια είναι η δικαιολογία;
Όταν οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής μπαίνανε με χειροπέδες στη φυλακή κάποιοι ένιωσαν ικανοποίηση. Εγώ έτρεμα βλέποντας τη δημοκρατία και τη δικαιοσύνη να παίζουν σαν αρχάριες τα τελευταία τους χαρτιά σε μια παρτίδα που κρίνονταν τα πάντα. Και έγινε αυτό που φοβόμουν. Το τέρας γιγαντώθηκε. Και το χειρότερο; Με τα δίκια του!!! Όταν πυροβολείς ένα λιοντάρι που ετοιμάζεται να σε φάει καλό θα είναι να το πετύχεις γιατί αν αστοχήσεις τότε είναι βέβαιο ότι θα σε φάει. Πόσο μάλλον αν το έχεις τσαντίσει κιόλας τραυματίζοντάς το. Ο Μιχαλολιάκος τα είπε όλα σωστά. Κι έβγαλε στη φόρα μπόλικη βρώμα. Ποιος θα τον σταματούσε; Ποιος είχε καθαρή τη φωλιά του για να μπει στη μέση και να μην τον πάρουν τα βόλια; Κι ο Μαρκογιαννάκης , που λόγο της θέσης του στο προεδρείο και μόνο, κάτι τόλμησε να ψελλίσει την πήρε την απάντησή του από τον Παππά.
Την ίδια στιγμή ένιωσα σχεδόν την ανάγκη να πω στον Μιχαλολιάκο: Έχεις δίκιο άνθρωπέ μου! Καλά τα λες!!! Το ίδιο ένιωσα κι όταν ο Κασιδιάρης έβγαλε το βίντεο Μπαλτάκου στη φόρα και τα ΜΜΕ εστίαζαν στο παράνομο των υποκλοπών και στο ποιόν του υποκλοπέα αντί για την ουσία που έλεγε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι ο πρωθυπουργός της χώρας είναι ένας μαφιόζος. Ταυτίστηκα με την απόγνωσή του. Το παράλογο που ζω σήμερα είναι ότι νιώθω ώρες ώρες την ανάγκη να υπερασπιστώ σχεδόν το δίκιο των πιο ανέντιμων ανθρώπων απέναντι στους όμοιούς τους. Πολλές φορές επίσης χρειάστηκε να απαντήσω στο παρακάτω ερώτημα που ήταν πάντα και το κυριότερο επιχείρημα των απανταχού χρυσαυγιτών. Ποιος είναι δηλαδή ο πιο ανήθικος; Ποιος είναι ο εγκληματίας; Αυτός που μαχαιρώνει τον δύστυχο μετανάστη στον δρόμο ή ο άλλος που οδηγεί τον τίμιο μεροκαματιάρη να φουντάρει από το μπαλκόνι;
Ταλαιπωρήθηκα πολύ να βρω μία απάντηση γιατί το μέσα μου ήθελε με κάποιον τρόπο να υπερασπιστεί το παλιό κατεστημένο που μου φαινόταν αν μην τι άλλο πιο ευγενές βρε αδερφέ έναντι του τραμπουκισμού των άλλων. Προς μεγάλη μου ανακούφιση όμως κατέληξα ότι δεν χρειάζεται εξ’ αρχής να διαλέξω. Ουφ!!! Η απάντηση είναι μία και πολύ απλή. Όλοι τους είναι το ίδιο κατακριτέοι και υπεύθυνοι για τα εγκλήματά τους!!! Το θέμα δεν είναι να υπερασπιζεται κανείς τα αίσχη του καταθέτοντας τα αίσχη του διπλανού. Η διαδικασία του να χρησιμοποιείς το χείριστο ως επιχείρημα για να αυτοδικαιολογήσε δεν προάγει κανέναν και τίποτα. Ανακυκλώνει μόνο ένα σάπιο σύστημα που λίγο πολύ το γνωρίζαμε. Δεν λες δα και καμιά μεγάλη αλήθεια. Δεν είναι σοφία, δεν είναι φιλοσοφία, δεν είναι τέχνη, δεν είναι μουσική. Δεν είναι τίποτα παρά το κατακάθι ενός βούρκου.
Για πόσο ακόμη θα ανεχόμαστε να είμαστε θεατές ενός πολέμου συμμοριών; Γιατί αυτό που είδαμε χθες στη Βουλή διάμεσο TV αυτό ακριβώς ήταν. Το θέμα λοιπόν είναι σε τι κοινωνία θέλει κανείς να ζει; Σε μια κοινωνία υπόδικων ή εν δυνάμει υποδίκων που ρουφιανεύει εναλλάξ ο ένας τον άλλον ανάλογα την στιγμή και τα συμφέροντα του ή σε μια αλληλέγγυα ανθρωποκεντρική κοινωνία με στόχο την ανέλιξη του ανθρώπου σε υψηλότερα επίπεδα σκέψης και έκφρασης; Εκεί δηλαδή όπου ανήκει.
ΥΓ. Αν με ρωτήσει τώρα κανείς η Αριστερά τι κάνει μέσα σε όλα αυτά θα του πω, δεν ξέρω. Για την ώρα μπορεί να διατηρεί το άλλοθι του πρότερου έντιμου βίου. Δεν έχει βρώμικο παρελθόν γιατί το βάζο με το μέλι ήταν πολύ ψηλά στο ράφι για να το φτάσει. Δεν θα την υπερασπιστώ. Θα περιμένω με περιέργεια να δω τι θα κάνει τώρα που έχει πιάσει το βάζο αλλά ακόμη δεν έχει βουτήξει το δάχτυλο μέσα.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
