Με την Άλωση της Πόλης στις 29 Μαΐου του 1453 από τον Μωάμεθ Β’ τον Πορθητή Οθωμανό Σουλτάνο η υπερχιλιετής Βυζαντινή Αυτοκρατορία έπαψε να υπάρχει με τελευταίο αυτοκράτορα τον Κωνσταντίνο ΙΑ τον Παλαιολόγο έκτοτε κάθε χρόνο για μεν τον ορθόδοξο χριστιανικό κόσμο είναι η αποφράδα ημέρα για δε τους Οθωμανούς η ημέρα νίκης των μουσουλμάνων.
Η Κωνσταντινούπολη έγινε πρωτεύουσα της Μωαμεθανικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που ονομάστηκε από τους Τούρκους Ισταμπούλ (από την φράση εις την Πόλη) και παρέμεινε έδρα του κράτους ως την οριστική κατάλυσή του το 1922.
Η Βυζαντινή αυτοκρατορία ταυτίσθηκε με τον ελληνισμό και τον χριστιανισμό. Ο ευσεβής πόθος όλων των ορθόδοξων χριστιανών είναι η απελευθέρωση της Πόλης.
«Πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικιά μας θα ‘ναι» την Αγιά Σοφιά την μετέτρεψε σε τζαμί ο σουλτάνος Φατιχ Μεχμέτ (Μωάμεθ Β’ ο πορθητής), λέγεται μάλιστα ότι πριν πεθάνει βαπτίστηκε χριστιανός, θάφτηκε κάτω από τα ερείπια της κατεδαφισμένης από τους Οθωμανούς εκκλησίας των Αγίων Αποστόλων όπου βρίσκονται θαμμένοι πολλοί βυζαντινοί βασιλείς. Η επικρατούσα τουρκική άποψη για την μητέρα του Μωάμεθ ήταν ότι δεν ήταν Μουσουλμάνα αλλά χριστιανή. Τι απόγιναν οι χριστιανοί βυζαντινοί κάτοικοι της Μικράς Ασίας μεγάλο μέρος των οποίων ήταν καθαρά ελληνικής καταγωγής; Προφανώς τουρκοποιήθηκαν ένα ερώτημα που παρόλη την εμφανιζόμενη αφέλεια είναι συγκλονιστικό και ταλανίζει σήμερα σχεδόν κάθε Τούρκο. Μήπως είμαστε ελληνογενείς; Μήπως είμαστε Βυζαντινοί;
Ο ιδρυτής της τουρκικής δημοκρατίας ΚΕΜΑΛ ΑΤΑΤΟΥΡΚ έκανε πρωτεύουσα του τουρκικού κράτους την Άγκυρα. Απαγόρευσε τις εκδηλώσεις για την άλωση της Πόλης για να μην προκαλεί τους ορθόδοξους χριστιανούς και έκανε την Αγιά Σοφιά Μουσείο. Γνώριζε ο ΚΕΜΑΛ πολύ καλά την ιστορία του βατράχου (φανταστείτε μια κατσαρόλα γεμάτη νερό, μέσα στην οποία κολυμπά ανέμελα ένας βάτραχος. Κάτω από την κατσαρόλα ανάβεται μια μικρή φωτιά και το νερό αρχίζει να ζεσταίνεται πολύ σιγά. Το νερό σιγά σιγά γίνεται χλιαρό και ο βάτραχος βρίσκοντάς το μάλλον ευχάριστο συνεχίζει να κολυμπά χαρούμενος. Η θερμοκρασία του νερού συνεχίζει να ανεβαίνει, τώρα το νερό είναι πιο ζεστό, από ότι ο βάτραχος θα θεωρούσε ευχάριστο, αισθάνεται λίγο κουρασμένος αλλά παρόλα αυτά δεν αισθάνεται κανένα φόβο. Τώρα το νερό είναι πραγματικά ζεστό και ο βάτραχος αρχίζει να αισθάνεται δυσάρεστα αλλά είναι εξουθενωμένος. Για τον λόγο αυτό υπομένει και δεν αντιδρά. Η θερμοκρασία συνεχίζει να ανεβαίνει έως ότου ο βάτραχος καταλήξει να βράσει και ως εκ τούτου να πεθάνει. Εάν ρίξεις τον ίδιο βάτραχο κατ’ ευθείαν στο βραστό νερό με μια εκτίναξη των ποδιών του θα έχει πηδήξει αμέσως έξω από την κατσαρόλα).
Βλέπουμε τις μέρες αυτές μια προσπάθεια να μετατραπεί η Αγιά Σοφιά σε τζαμί. Στην επέτειο της αλώσεως έγινε συγκέντρωση μουσουλμάνων έξω από την Αγιά Σοφιά για προσευχή. Νομίζω ότι είναι το ζεματιστό νερό για να κάνει ο βάτραχος το σάλτο για να βγει έξω από την κατσαρόλα, είναι η ευκαιρία. Η ορθοδοξία να ανακηρύξει την Κωνσταντινούπολη ανεξάρτητο κράτος και το κέντρο της ορθοδοξίας όπως έγινε με το Βατικανό.
Από το 1922 και στη συνέχεια μέχρι σήμερα προσέξτε τι κάνουμε γαργάρα. Εκεί που υπάρχει ο τάφος του Κεμάλ Ατατούρκ στην Άγκυρα, υπάρχει μια αίθουσα όπου συναντά κανείς στιγμές του προσωπικού βίου του Κεμάλ όπως και προσωπικά του αντικείμενα. Σε μια άλλη αίθουσα και παράλληλα προς όλα αυτά γύρω γύρω στις αίθουσες υπάρχει η αναπαράσταση της Μικρασιατικής εκστρατείας, σε ένα τοίχο υπάρχει ένας τεράστιος πίνακας ο οποίος φυλάσσεται δεξιά και αριστερά από ανθρώπους της ασφάλειας που εργάζονται στο συγκρότημα και αναπαριστά έναν έλληνα στρατιώτη να λογχίζει μια τουρκάλα έγκυο, πίσω ίσταται ένας ιερέας με προτεταμένο το ιερό σύμβολο που είναι ο τίμιος σταυρός και από πίσω να κυματίζει η ελληνική σημαία. Στον ίδιο χώρο υπάρχει και η σημαία του Ν. Τρικούπη διοικητή του Α’ σώματος στρατού, το δε ξίφος του βρίσκεται στο πολεμικό μουσείο της Άγκυρας. Τρικούπης και Διγενής διοικητές, ο πρώτος του Α’ και ο δεύτερος του Β’ σώματος στρατού είναι οι πρώτοι έλληνες αξιωματικοί στην ιστορία του ελληνικού στρατού οι οποίοι θα παραδοθούν στον εχθρό. Κατά την παράδοση του Τρικούπη ο αντ/ρχος Αθ. Σακέτας από την Σπάρτη βρίζοντάς τον όρμησε έφιππος προς τις γραμμές των τούρκων και πέρασε στην αθανασία. Καθώς το κορμί του έπεφτε διάτρητο από τις σφαίρες του εχθρού με την ανταλλαγή αιχμαλώτων ο Τρικούπης ήλθε στην Ελλάδα και δεν εκλήθηκε ποτέ σε απολογία το 1927 παρά τις ευθύνες για την καταστροφή του Μικρασιατικού Μετώπου ανακλήθηκε με το βαθμό του αντιστράτηγου επί Βενιζέλου 1928-1930 διορίστηκε Νομάρχης Αττικοβοιωτίας.
6η και 7η Σεπτεμβρίου 10955 οι Έλληνες της Πόλης έζησαν ανθελληνικό πογκρόμ που έχει μείνει στην ιστορία. Η νύκτα των κρυστάλλων του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης. Μια από τις άγνωστες σελίδες των εθνικών εκκαθαρίσεων που πραγματοποίησε ο τουρκικός εθνικισμός κατά των χριστιανικών μειονοτήτων ήταν οι απελάσεις από την Κωνσταντινούπολη το 1964 και συγκεκριμένα αυτοί που διέθεταν ελληνική υπηκοότητα με πρόσχημα την όξυνση του Κυπριακού. Εισβολή και τραγωδία της Κύπρου το 1974. Και από το 1974 μέχρι σήμερα συνεχείς προκλήσεις σε θαλάσσιο και εναέριο χώρο. Αποκορύφωμα η πρόκληση Τζαμί η Αγιά Σοφιά. Φτάνει πιά.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
