Ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης, όπου το νερό, τα τρόφιμα, η γη, οι δασικές εκτάσεις αποτελούν εμπορεύματα, έχει ως αποτέλεσμα, 900 εκατομμύρια άνθρωποι (τα 400 εκ. παιδιά) να μην έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό, το 39% του παγκόσμιου πληθυσμού να στερείται βασικών εγκαταστάσεων υγιεινής, το 43% να μην έχει ευχερή πρόσβαση σε δίκτυο ύδρευσης, 3.575.000 άνθρωποι σε όλο τον κόσμο να πεθαίνουν το χρόνο (τα 1.577.000 παιδιά) από ασθένειες που σχετίζονται με το νερό.
Η στρατηγική επιλογή της ΕΕ για ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης των υδάτινων πόρων, του πόσιμου νερού, έχει συνδιαμορφωθεί με όλες τις αστικές κυβερνήσεις -και τη σημερινή δικομματική συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ- με την άμεση ή έμμεση στήριξη όλων των κομμάτων του ευρωμονόδρομου και των παρατάξεων τους στην Τοπική Διοίκηση, μαζί και του ΣΥΡΙΖΑ.
Η πολιτική της ΕΕ επιβάλει νέα αντιλαϊκή πολιτική τιμολόγησης του νερού και ένα νέο σχέδιο προστασίας των ευρωπαϊκών υδάτων. Η κοινοτική οδηγία – πλαίσιο αξιοποιεί το μανδύα της προστασίας του υδάτινου περιβάλλοντος και της καλής κατάστασης των υδάτινων σωμάτων, για να προωθήσει την αύξηση της τιμολόγησης του νερού, ιδιαίτερα στον αγροτικό τομέα και στη λαϊκή κατανάλωση στις πόλεις.
Η κοινοτική οδηγία 2000/60 της ΕΕ με την οποία συμφωνεί. και ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τη μετατροπή του νερού από φυσικό αγαθό σε εμπόρευμα και ανοίγει το δρόμο για την είσοδο των ιδιωτών επιχειρηματιών στη διαχείριση των υδάτων και των ΔΕΥΑ. Είναι η οδηγία βάσει της οποίας πληρώνουν χαράτσι οι αγρότες για τη δήθεν νομιμοποίηση των γεωτρήσεών τους που στόχο έχει με την τοποθέτηση υδρομετρητών στις γεωτρήσεις με συνέπεια να πληρώνουν διπλά το νερό άρδευσης. Αυξημένη τιμή των τιμολογίων της ΔΕΗ και παράλληλα την ποσότητα του νερού που καταναλώνουν μέσω των υδρομετρητών.
Η επίκληση της προστασίας του περιβάλλοντος είναι υποκριτική, αφού υπάρχουν τεχνολογίες και τεχνικές λύσεις που επιτρέπουν την εξοικονόμηση της κατανάλωσης νερού χωρίς αλλαγή της τιμολογιακής πολιτικής και επιβάρυνσης των λαϊκών στρωμάτων.
Με οδηγό αυτή την πολιτική οι κυβερνήσεις στη χώρα μας προωθούν , με αφορμή και την δημοσιονομική διαχείριση, των δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης – αποχέτευσης, σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, με απολύσεις και νέα χαράτσια σε βάρος της λαϊκής οικογένειας.
Ταυτόχρονα, οι επιχειρηματικοί όμιλοι, παράγοντας με γνώμονα την κερδοφορία τους, εξακολουθούν να δηλητηριάζουν τα επιφανειακά και υπόγεια νερά, μαζί και το πόσιμο νερό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο Πηνειός και μια σειρά ακόμη υδάτινων αποδεκτών και υδροφορέων .
Επίσης, ευρωενωσιακά και ντόπια «περιβαντολογικά» συμφέροντα, αλλά και πολιτικές δυνάμεις , πολεμούν την εκτροπή του άνω ρου του Αχελώου. Αποκρύπτουν το γεγονός ότι αν δεν ολοκληρωθεί η εκτροπή τότε περίπου 550.000 στρέμματα αρδεύσιμης γης στο θεσσαλικό κάμπο θα σταματήσουν να αρδεύονται, θα γίνει ερημοποίηση της Θεσσαλίας με ανυπολόγιστες περιβαλλοντικές επιπτώσεις στον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα της περιοχής, στις καλλιέργειες αλλά και στον κίνδυνο που υπάρχει τα αμέσως επόμενα χρόνια να λείψει και αυτό ακόμη το νερό ύδρευσης από πόλεις και χωριά της περιοχής.
Είναι συμφέροντα που δεν θέλουν το έργο, επειδή προωθούν μια αγροτική ανάπτυξη στη χώρα μας που θα εξυπηρετεί τα κερδοσκοπικά σχέδια του μεγάλου κεφαλαίου και όχι προς όφελος του λαού και του τόπου. Για να ξεκληρίσουν, μια ώρα αρχύτερα, στους μικρομεσαίους αγρότες και να μονοπωλήσουν την αγροτική παραγωγή και το φυσικό αγαθό , το νερό.
Επιστημονικές έρευνες, αλλά και η εμπειρία των αγροτών και των άλλων κατοίκων της Θεσσαλίας, αποδεικνύουν ότι η μόνη ουσιαστική και μακροπρόθεσμα βιώσιμη λύση του υδατικού προβλήματος της περιοχής μας είναι η εκτροπή του Αχελώου. Ένα έργο ζωτικής σημασίας, άκρως αναγκαίο και πολλαπλώς ωφέλιμο, αφού θα λύσει προβλήματα που σχετίζονται με την ύδρευση και την άρδευση, αλλά και με την ενέργεια και την περιβαλλοντική αναβάθμιση.
Αυτή η πολιτική της ιδιωτικοποίησης του νερού δεν είναι τυχαία. Αποτελεί τμήμα της γενικότερης πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων, που εφαρμόζονται σε όλους τους τομείς και κλάδους της οικονομίας, σε ολόκληρη την ΕΕ, και έχουν ως στόχο την διασφάλιση της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων απελευθερώνοντας νέα πεδία κερδοφορίας για τα υπερσυσσωρευμένα κεφάλαια τους. Για το λόγο αυτό κωδικοποιούνται σε όλες τις σχετικές οδηγίες της ΕΕ, αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της πολιτικής της.
Στον αντίποδα αυτής της πολιτικής το ΚΚΕ προβάλλει τη θέση, ότι το νερό είναι κοινωνικό αγαθό και η διαχείρισή του προς όφελος του λαού προϋποθέτει ένα ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, με κοινωνικοποιημένα τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας και εργατικό έλεγχο. Σ’ αυτό το πλαίσιο ο Ενιαίος Κρατικός Φορέας Διαχείρισης του νερού θα σχεδιάζει, θα υλοποιεί και θα ελέγχει τη διαχείριση του νερού, με γνώμονα το σύνολο των κοινωνικών αναγκών.
Για να ανοίξει ο δρόμος προς αυτή τη μόνη ελπιδοφόρα διέξοδο της εργατικής εξουσίας, οι σημερινοί αγώνες ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις των ΔΕΥΑ. , οι αγώνες για φθηνό ποιοτικό νερό για όλους τους εργαζόμενους, για πλήρη σταθερή εργασία των εργαζόμενων στον κλάδο με διασφάλιση των δικαιωμάτων τους, πρέπει να στοχεύουν στη συνολική ανατροπή της κοινοτικής πολιτικής εμπορευματοποίησης του νερού.
Για να έχει ο αγώνας συνέχεια διάρκεια και νικηφόρα προοπτική πρέπει να προτάξει την απαίτηση να ικανοποιηθεί το σύνολο των λαϊκών αναγκών και όχι να επιλέξει το δήθεν «λιγότερο επώδυνο μοντέλο» εμπορευματοποίησης του νερού, να συγκεντρώνει δυνάμεις προς τον μονόδρομο ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών, το δρόμο της αποδέσμευσης απ’ την ΕΕ και μονομερούς διαγραφής του χρέους με εργατική – λαϊκή εξουσία
ΤΡΙΚΑΛΑ 22/3/2014
ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ Κ.Ο. ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΤΟΥ ΚΚΕ
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
