Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΓΚΕΡΕΚΟΥ
Με τις αναμενόμενες ως συνήθως θριαμβολογίες, μας ανήγγειλε στις 26 Μαΐου η καλή μας Κυβέρνηση ότι έλαβε επί τέλους την πολυπόθητη αξιολόγηση, ενώ στην πραγματικότητα δεν την έχει λάβει ακόμη.
Μέχρι την ώρα που γράφεται τούτο το κείμενο, 1η Ιουνίου δηλαδή, υπάρχουν όπως μας λένε 8 σοβαρά «αγκάθια». Η επιστροφή του ΕΚΑΣ από τους χαμηλοσυνταξιούχους και η εκχώρηση στους δανειστές, υπό την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου, των κόκκινων δανείων, είναι τα δύο από τα οκτώ προαπαιτούμενα που πρέπει να υλοποιηθούν ή ν’ αντικατασταθούν με ισοδύναμα από τον «κόφτη», για να μας δώσουν την αξιολόγηση οι καλοί μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση εταίροι.
Θριαμβολογούν:
Επειδή φόρτωσαν στην πλάτη του ελληνικού λαού 48 προαπαιτούμενα που θα γονατίσουν ακόμη περισσότερο τα ελληνικά νοικοκυριά!
Θα βυθίσουν σε ακόμη μεγαλύτερη ύφεση την νεκρωμένη ήδη αγορά με αναπόφευκτη μείωση των εσόδων του Δημοσίου και των Ασφ. Ταμείων.
Θριαμβολογούν:
Για την καθιέρωση του «κόφτη» που σημαίνει αυτόματη και άμεση αντικατάσταση κάθε προαπαιτούμενου που για κάποιους λόγους δεν εκπληρώνεται, η ισχύς του οποίου -κόφτη- ετέθη ήδη σε εφαρμογή, όπως προαναφέραμε, γι’ αυτό και καθυστερεί η αξιολόγηση, που θα ανοίξει το δρόμο για την εκταμίευση των 7,5 περίπου δισ.
Θριαμβολογούν:
Για το Υπερταμείο-τέρας που συστήθηκε και κυρώθηκε από την Βουλή των Ελλήνων, με τις 152 ψήφους των βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, και θα έχει ισχύ για τα επόμενα 99 χρόνια, με αποκλειστικό σκοπό την αποκρατικοποίηση (βλέπε ξεπούλημα) της δημόσιας ακίνητης περιουσίας, υπό τον όρο μάλιστα ότι το 50% των χρημάτων που θα εισπράττει θα πηγαίνουν για την απόσβεση του χρέους μας!
Θριαμβολογούν:
Διότι ενάμιση χρόνο μετά την ανάληψη της εξουσίας από το κόμμα τους, αυξήθηκαν όλα τα αρνητικά στοιχεία διαβίωσής μας όπως η ανεργία, η ανέχεια, η ύφεση στην αγορά, η έλλειψη βασικών υλικών και οργάνων σε νοσοκομεία μας ακόμη και ασθενοφόρων τα οποία, σε περιπτώσεις σοβαρών έκτακτων περιστατικών, αναζητούνται από άλλες συνοικίες ή πόλεις, με αποτέλεσμα να μπαίνει σε άμεσο κίνδυνο η ζωή ασθενών.
Στο σημείο αυτό και επειδή …εμείς «οι κακοί δημοσιογράφοι παραποιούμε και παρερμηνεύουμε τα όσα λέγονται και γίνονται από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ», ας δούμε τι δήλωσε στον Ελεύθερο Τύπο της 24ης Μαΐου ο αριστερότερος των αριστερών και σε όλους τους Έλληνες αγαπητός Μίκης Θεοδωράκης, για την «για πρώτη φορά αριστερή Κυβέρνησή μας».
Ιδού το πλήρες κείμενο της δήλωσής του στον Ε.Τ.:
«Η διγλωσσία του Πρωθυπουργού είναι απίστευτη. Ζούμε μια προδοσία.
Ο Τσίπρας με το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων των 99 ετών ξεπουλάει την Ελλάδα. Εγώ συνεργάστηκα μαζί του. Με κορόιδεψε. Και τώρα κοροϊδεύει όλους τους Έλληνες! Εγώ πρώτα ήμουν Έλληνας και μετά κομμουνιστής. Ο Τσίπρας δεν είναι τίποτα. Έχω δώσει τη ζωή μου για τη χώρα. Δεν μπορεί να περάσει έτσι αυτή η προδοσία.
Πουλάμε την Ελλάδα για έναν αιώνα!»
Αυτά δήλωσε ο Μίκης και δεν είναι ο μόνος αριστερός που θεωρεί ότι ο κ. Τσίπρας, με το να «βαφτίσει» το κόμμα του αριστερό, έχει προκαλέσει μεγάλη ζημία στην εικόνα της παραδοσιακής αριστεράς!
Απόδειξη οι συνεχείς και οργίλες εναντίον του δηλώσεις του κ. Κουτσούμπα του Κ.Κ.Ε., των κυρίων Λαφαζάνη, Βαρουφάκη και της κυρίας Ζωής Κωνσταντοπούλου, που τον στήριξαν στα πρώτα του πολιτικά βήματα για να γίνει Πρωθυπουργός και οι οποίοι τώρα πνέουν μένεα εναντίον του, για όσα λέγει και όσα πράττει.
Πέραν όλων αυτών όμως, ανησυχίες και προβληματισμό προκαλούν στην κοινή γνώμη οι αλληλοκατηγορίες και οι βαρύτατοι χαρακτηρισμοί και οι ύβρεις που εκτοξεύουν στη Βουλή (στον κατά τα άλλα Ναό της Δημοκρατίας…) οι βουλευτές εναντίον αλλήλων, με πρωταγωνιστές τους κυβερνητικούς, χωρίς να λείπουν σε κάποιες περιπτώσεις και απειλές Υπουργών, που ανταγωνίζονται σε «νταϊλίκια» και ύβρεις.
Οι χαρακτηρισμοί: ψεύτες, κλέφτες, προδότες, γερμανοτσολιάδες, θεομπαίχτες, ξεφτίλες και πόσα άλλα «κοσμητικά» επίθετα είναι στην ημερήσια διάταξη, δημιουργώντας εικόνα πεζοδρομίου στην αίθουσα του Κοινοβουλίου και κλίμα φανατικού διχασμού. Δοξάστε τους…!
Αφήνουμε εκτός σχολιασμού κάποιες ακραίες δηλώσεις, όπως: «Θα τον έβαζα (τον κακό δημοσιογράφο εννοούσε) 3 μέτρα κάτω από τη γη»…!
Και όλα αυτά, τα απαράδεκτα και διχαστικά, την ώρα που η χώρα έχει ανάγκη και ο λαός απαιτεί να επιδείξουν οι πολιτικοί μας, όλων των παρατάξεων, αίσθημα ευθύνης. Να δώσουν επί τέλους τα χέρια και να ενώσουν τις προσπάθειές τους για να βγει η χώρα και ο λαός της από τη μιζέρια, στην οποία δικά τους λάθη μας έχουν ρίξει!
Στην μαύρη Κατοχή, ακόμη και αντίπαλες ένοπλες ομάδες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ που είχαν συγκροτηθεί για να πολεμήσουν τον κατακτητή, έβαλαν στην άκρη την ιδεολογική άβυσσο που τις χώριζε και ενωμένες, με σύνθημα «η ισχύς εν τη ενώσει», έδωσαν τα χέρια!
Στη συνέχεια, με τη βοήθεια και Άγγλων «σαμποτέρ», που είχαν πέσει τη νύχτα στην περιοχή με αλεξίπτωτα, τίναξαν με εκρηκτικά στον σέρα, στις 26 Νοεμβρίου 1942, τη γέφυρα του Γοργοπόταμου στη Φθιώτιδα!
Μια επιχείρηση που, όπως ομολόγησαν μετά τον πόλεμο οι Γερμανοί, προκάλεσε πλήρη ανατροπή των γερμανικών σχεδίων για την επίθεσή τους στο ρωσικό μέτωπο, που αναβλήθηκε επ’ αόριστον! Και τούτο διότι, η καταστροφή της γέφυρας αυτής, κατέστησε αδύνατη πλέον την μεταφορά των 2000 πανίσχυρων σε δύναμη πυρός για την εποχή εκείνη γερμανικών αρμάτων μάχης «πάντσερ», που είχαν στα σχέδιά τους να μεταφέρουν οι Γερμανοί από τα μέτωπα της Λιβύης που είχαν ανοίξει στο Τομπρούκ, στο Ελ Αλαμέιν και στη Μάρσα Ματρούχ.
Μια επίθεση που έγινε τελικά με καθυστέρηση 3 χρόνων και κατέληξε σε νίκη των συμμάχων και ταπεινωτική ήττα και κατάρρευση του «άξονα», ο οποίος και αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει άνευ όρων.
Μόνο που, αυτή η ομοψυχία και συνεργασία για το γενναίο εγχείρημα του Γοργοπόταμου, που είχε ανυπολόγιστη αξία για την μετέπειτα εξέλιξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, δεν κράτησε δυστυχώς για πολύ.
Οι δύο αντιμαχόμενες πλευρές ακολούθησαν ξανά τους χωριστούς τους δρόμους για να φτάσουμε στα «Δεκεμβριανά» του 1944, που ήταν δυστυχώς η αρχή της πιο σκοτεινής σελίδας της νεότερης ιστορίας μας. Μιας σελίδας που έχει καταγράψει ως «εμφύλιο» έναν παράλογο, αδελφοκτόνο πόλεμο που δίχασε το λαό και ταλαιπώρησε τούτη τη χώρα μέχρι το 1949.
Και, για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι, θυμίζουμε:
Δεκεμβριανά:
Με την ονομασία αυτή έμεινε στη νεότερη ιστορία μας η μεγάλη, η τεράστια σε όγκο διαδήλωση που πραγματοποίησε, στις 3 Δεκεμβρίου του 1944 στη πλατεία Συντάγματος και όλους τους γύρω δρόμους η «αριστερά», με αίτημα την ανάθεση της εξουσίας της χώρας, μετά την αποχώρηση των κατακτητών και από την Αθήνα, στον ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, με Πρωθυπουργό τον ηγέτη του στρατηγό Στέφανο Σαράφη.
Την μεγάλη συγκέντρωση ακολούθησε σύρραξη με αντιφρονούντες υποστηριζόμενους και από Άγγλους στρατιώτες, που είχαν έλθει στην Ελλάδα, υπό τον στρατηγό Σκόμπι, για να επιβλέψουν την μετάβαση της χώρας στην ομαλή ζωή, μετά την πενταετή Κατοχή.
Από τους πυροβολισμούς που αντηλλάγησαν μεταξύ των δύο πλευρών 30 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, γεγονός που εξόργισε τους πάντες και η κατάσταση βρέθηκε ουσιαστικά, για μερικές ημέρες, εκτός ελέγχου.
Με την έντονη παρέμβαση προσωπικοτήτων από όλους τους χώρους αλλά και των συμμάχων, τα πνεύματα ηρέμησαν και οι εκπρόσωποι των δύο πλευρών κλήθηκαν σε σύσκεψη, που πραγματοποιήθηκε στις 12 Φεβρουαρίου 1945 στη Βάρκιζα των Αθηνών και καταγράφτηκε σαν «Συμφωνία της Βάρκιζας», παρά το γεγονός ότι συμφωνία δεν υπήρξε!
Και δεν υπήρξε συμφωνία διότι, εκτός από την δέσμευση ότι δεν θα επαναληφθούν συγκεντρώσεις σαν τα «Δεκεμβριανά» την οποία δέχτηκαν να τηρήσουν όλοι προς αποφυγή νέων θυμάτων, οι Στέφανος Σαράφης και Άρης Βελουχιώτης (το πραγματικό του όνομα ήταν Αθανάσιος Κλάρας) δεν δέχτηκαν τον αφοπλισμό των ομάδων τους και αποχώρησαν για να συνεχίσουν, όπως και έγινε, τον εμφύλιο εναντίον αντιφρονούντων και της νεοσυσταθείσας τότε εθνοφυλακής.
Και ο μεν Σαράφης τον συνέχισε μέχρι το 1949 ο δε Βελουχιώτης για 4 μόνο μήνες, διότι τον Ιούνιο του 1945 σε συμπλοκή της ένοπλης ομάδας του με εθνοφύλακες και Άγγλους στρατιώτες, για να μην συλληφθεί αιχμάλωτος, αυτοπυροβολήθηκε και αυτοκτόνησε, ενώ ο Ναπολέων Ζέρβας είχε ήδη καταθέσει τα όπλα και είχε διαλύσει τον ΕΔΕΣ.
Αυτά για την ταραχώδη νεότερη ιστορία μας. Και επειδή η ιστορία πρέπει να διδάσκει, ας μην ξεχνάμε ότι ο διχασμός είναι κατάρα που αφήνει πίσω της πληγές και βαρύτατο κόστος. Γι’ αυτό είναι επίσης βαριά η ευθύνη και το ανάθεμα σε όσους καλλιεργούν κλίμα διχασμού, έστω και χωρίς να το αντιλαμβάνονται…!
Όσοι ζήσαμε αυτόν τον διχασμό, βροντοφωνάζουμε: Ποτέ πια διχασμός! Ενότητα και μόνον ενότητα! Το ίδιο φωνάζει και όλος ο πολύπαθος ελληνικός λαός!
Ας μην παίζουν επομένως κάποιοι με τη φωτιά, καλλιεργώντας κλίμα έντασης και μισαλλοδοξίας για μικροκομματικούς σκοπούς.
Κάνοντας μια αναδρομή στο παλιό μας πολιτικό τοπίο, από το οποίο δεν έλλειπαν βέβαια και τότε διαφωνίες και εντάσεις αλλά, σε γενικές γραμμές υπήρχε κλίμα ήπιο, αλληλοσεβασμός και δεν ήταν «αμάρτημα» ούτε πολιτικό «ολίσθημα» το να έχει ένας πολιτικός φιλικές σχέσεις ή ακόμη και συνεργασίες με πολιτικούς αντίθετων ιδεολογιών, θυμίζουμε ότι:
Ο Γεώργιος Παπανδρέου εκλέχτηκε βουλευτής Αχαΐας το 1952 με το ψηφοδέλτιο του Εθνικού Συναγερμού του Αλέξ. Παπάγου, χωρίς αυτό να γίνει θέμα αρνητικών σχολίων από τα αντίπαλα κόμματα.
Ο σοβαρός και μετριοπαθής τ. Πρωθυπουργός κ. Κώστας Σημίτης διέτρεξε την πολιτική του πορεία, πιστός στις κεντροδημοκρατικές του πεποιθήσεις, χωρίς να επηρεαστεί από το γεγονός ότι η οικογένειά του διατηρούσε φιλικές σχέσεις με το «παλάτι» και έχει βαπτιστεί από τον πρίγκιπα Νικόλαο, γιο του βασιλέα Γεωργίου του Α΄.
Ο Χαρίλαος Φλωράκης, χάρη και στο πηγαίο του χιούμορ, ήταν αγαπητός σε όλες τις πτέρυγες του Κοινοβουλίου (όπως, για τον ίδιο λόγο ήταν και ο Θανάσης Κανελλόπουλος, με τον οποίο ήταν το αγαπητό δίδυμο που χάριζε ευχάριστη ατμόσφαιρα στο Κοινοβούλιο) γι’ αυτό και, μετά τον θάνατό του, τιμήθηκε από τη Βουλή ομόφωνα ως έντιμος πολιτικός και αγαπητός συνάδελφος.
Φιλία και αλληλοεκτίμηση συνέδεαν τον Κωνσταντίνο Καραμανλή με τον Λεωνίδα Κύρκο, για τον οποίο ο Καραμανλής όταν ανέβαινε στο βήμα της Βουλής, άρχιζε την ομιλία του λέγοντας, πάντα χαμογελαστός: «Ο αγαπητός μου, πλην των ιδεών του, Λεωνίδας…»
Δείγματα ευπρέπειας και πολιτικού πολιτισμού ανεκτίμητα, που είναι δυστυχώς δυσεύρετα στην εποχή μας.
Υ.Γ. Α’
Βλέπω συχνά στην τηλεόραση τη Βουλή μας να συνεδριάζει προ κενών εδράνων και σκέφτομαι τι εγκυρότητα μπορούν να έχουν όσα λέγονται και αποφασίζονται από μια Βουλή χωρίς …βουλευτές;
Στη συνέχεια όμως διερωτώμαι και πάλι τι είναι άραγε καλύτερο; Να συνεδριάζει η Βουλή σε μια άδεια αίθουσα ή σε μια αίθουσα γεμάτη άδειους;
Υ.Γ. Β’
Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κυρία Άννα Βαγενά, αντί να προσπαθήσει να διορθώσει την «κοτσάνα» της ότι: «Δεν μας τρομάζουν τα 99 χρόνια του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων. Εδώ η Ελλάδα ήταν υπό τουρκική σκλαβιά για 400 χρόνια και άντεξε», σε νέα εμφάνισή της στα Μ.Μ.Ε. είπε το αμίμητο ότι: η δήλωσή της απευθυνόταν σε ευφυείς ανθρώπους και όχι σε φαρμακερά φίδια. Και εγώ, ως ταπεινός απλός πολίτης, της απαντώ: Αν ευφυείς είναι όσοι κατάλαβαν και συμφωνούν με τα όσα εκείνη μας είπε την πρώτη φορά, έεεε… τότε… χαίρομαι που είμαι βλάκας…!
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ “ΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ”
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
