Βγήκαν τα αποτελέσματα των Πανελληνίων προχτές. Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά για την προσπάθεια, όσα μόρια κι αν συγκέντρωσαν.
Εγώ θέλω να σταθώ στα παιδιά που δεν έγραψαν όπως ήθελαν και σήμερα μπορεί να νιώθουν ότι απέτυχαν. Σε αυτά τα παιδιά θέλω να πω πως τα μόρια δεν ορίζουν ούτε την αξία μας, ούτε τις δυνατότητες μας, ούτε το μέλλον μας και προφανώς ούτε τι άνθρωποι θέλουμε να γίνουμε.
Μια φίλη μου έδωσε τρεις φορές για να μπει στη σχολή που ήθελε και ένας άλλος φίλος μου έφυγε στο εξωτερικό από τα 18 του και πλέον ζει το όνειρό του. Ένας τρίτος πέρασε σε μια σχολή που δεν ήθελε, την τελείωσε, και σήμερα κάνει κάτι που τον γεμίζει. Εγώ, ενώ πέρασα στη σχολή που ήθελα, δεν με ικανοποιούσε, όταν είδα τι ακριβώς ισχύει.
Δώδεκα χρόνια μετά τις δικές μου Πανελλήνιες, και τώρα που κάθε παιδί καλείται να δώσει ίσως την πρώτη του απάντηση για το τι θα κάνει, καταλαβαίνω πως η πιο σημαντική ερώτηση δεν είναι «πόσο έγραψες;» ή «πού θα δηλώσεις;», αλλά «γιατί το θέλεις;». Για να βοηθήσω τον συνάνθρωπό μου; Για να είμαι ανεξάρτητη; Για να ασχοληθώ με κάτι που αγαπώ; Ή μήπως γιατί αλλιώς δεν αξίζω;
Ο στόχος μπορεί να είναι «η Σχολή» ή «η Πόλη» ή «τα Χ μόρια» επειδή ίσως το είπε και ο μπαμπάς, η μαμά ή η κοινωνία. Το σημαντικό όμως είναι να υπάρχει ένας σκοπός. Κάτι που πραγματικά το πονάς και σε κινητοποιεί.
Έτσι, ακόμη και αν δεν έγραψες καλά, δεν σημαίνει ότι χάθηκε αυτό που αγαπάς και θέλεις να κάνεις, παρόλο που δεν φαίνεται έτσι τη στιγμή που πονάμε, απογοητευόμαστε και συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους.
Αυτό που κρατάω προσωπικά είναι οι άνθρωποι, οι φιλίες και το τι εμπειρίες κερδίζουμε από την προσπάθεια που κάνουμε για τον σκοπό μας.
Έτσι, ακόμη κι αν κάτι σήμερα μοιάζει με βουνό, αύριο μπορεί να μοιάζει με κοιλάδα αν το δούμε ψηλώνοντας από εμπειρίες. Αρκεί να συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε και να παλεύουμε για τον σκοπό μας.
Η οροσειρά της Πίνδου από ψηλά. (Πηγή: Από Αερολέσχη Ερμής)
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
