Έχοντας ζήσει έως τώρα τρεις σχετικές μεταρρυθμίσεις (Καποδίστριας, Καλλικράτης, Κλεισθένης) και άλλες τόσες μικρότερες τροποποιήσεις, που συνήθως αφορούσαν στον τρόπο εκλογής των οργάνων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, θα ήθελα να τοποθετηθώ σε δύο ζητήματα που πραγματεύεται το Νομοσχέδιο, το οποίο βρίσκεται σε δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση μέχρι 4 Ιουνίου 2026 και αφορά στον Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που όπως βλέπω από τη μέχρι σήμερα διαβούλευση ο πολύς κόσμος το έχει πάρει πολύ χαλαρά, μιας και οι πιο πολλοί ενδιαφέρονται μόνο για τις αποσπάσεις των αιρετών.
Το πρώτο αφορά στην εκλογή των Δημοτικών Συμβούλων του Δημοτικού Συμβουλίου (άρθρα 47-63), όπου ο Νομοθέτης δεν λαμβάνει υπόψη την υποδιαίρεση του Δήμου σε Δημοτικές Ενότητες (Καποδιστριακοί Δήμοι) με αποτέλεσμα να μην εξασφαλίζεται η ελάχιστη εκπροσώπησή τους στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου. Να θυμίσω ότι σήμερα στον Δήμο Μετεώρων οι παλαιοί Καποδιστριακοί Δήμοι διαθέτουν την ελάχιστη δυνατή εκπροσώπηση με ένα Δημοτικό Σύμβουλο από τους μικρότερους πρώην Δήμους που είναι οι πρώην Δήμοι Καστανιάς, Μαλακασίου, Τυμφαίων και η Διευρυμένη Κοινότητα Ασπροποτάμου. Πολλοί βέβαια θα υποστηρίζουν από την πλευρά τους ότι έχουν παρέλθει πολλά χρόνια, οι κοινωνίες έχουν ενσωματωθεί η μία στην άλλη, δεν υπάρχουν διαφορές που παλαιότερα επέβαλλαν διαφορετική εκπροσώπηση, και στην καθημερινότητα θα μπορούσαν να πουν… «τι διαφορά έχει ο Δήμος Καστανιάς με τον κεντρικό Δήμο και γιατί πρέπει να έχει ιδιαίτερη εκπροσώπηση»;
Ενδεχομένως και να συμφωνούσα μαζί τους, αν δεν είχα την περιέργεια να «ψαχθώ» στα λοιπά άρθρα του υπό διαβούλευση Νομοσχεδίου, όπου διαπίστωσα ότι υπάρχει η πρόβλεψη (άρθρο 635) για την εγγραφή ξεχωριστών πιστώσεων στον προϋπολογισμό ανά δύο Δημοτικές Ενότητες (πρώην Δήμοι), αλλά και η εκτέλεση Δημοτικών έργων και σύνταξη μελετών ανά μία Δημοτική Ενότητα (άρθρο 636). Κι ενώ λαμβάνεται υπόψη η προηγούμενη Διοικητική διαίρεση των Δήμων -με αναφορά στις Δημοτικές Ενότητες- για να διευκολύνει τις διαδικασίες εκτέλεσης των εργασιών με ΚΑΤΑΤΜΗΣΗ και ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟ ανά Δημοτική Ενότητα, δεν υπάρχει δυστυχώς η αντίστοιχη πρόβλεψη για την εκλογή των Δημοτικών Συμβούλων από αυτές τις Δημοτικές Ενότητες.
Το δεύτερο αφορά σ’ ένα θέμα που ιδιαίτερα οι Πρόεδροι των Δημοτικών Κοινοτήτων το έχουν σηκώσει ψηλά τα τελευταία χρόνια, αλλά δυστυχώς για αυτούς το υπό διαβούλευση Νομοσχέδιο τους έχει «αγνοημένους» (το γράφω κομψά). Αφορά στον τρόπο εκλογής των Προέδρων των Δημοτικών Κοινοτήτων, οι οποίοι και μέσα από τα συλλογικά τους όργανα ζητούσαν την εκλογή τους με τον τρόπο που έγινε στις εκλογές του 2019, τότε που σε οποιοδήποτε χωριό θα μπορούσε ο καθένας να είναι υποψήφιος, χωρίς απαραίτητα να συμμετέχει στο ψηφοδέλτιο κάποιου υποψηφίου Δημάρχου. Με απλά λόγια, αν κάποιος επιθυμεί να είναι υποψήφιος σε ένα χωριό, ακόμη και αν αριθμεί μερικές δεκάδες άτομα, πρέπει να αποτελεί ΕΠΙΛΟΓΗ του υποψηφίου Δημάρχου, μιας και δεν επιτρέπονται ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ υποψηφιότητες στη μικρότερη διοικητική υποδιαίρεση της χώρας που θα μπορούσε να είναι ένα μικρό, απομονωμένο, δυσπρόσιτο και γεμάτο ανάγκες χωριό της Ελλάδας.
Θα μπορούσα να γράψω πολλά περισσότερα για τη ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ που επιχειρείται με το Νέο Σχέδιο Νόμου για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, θα σταθώ όμως στο γεγονός ότι με τα ανωτέρω πλήττεται το δικαίωμα των πολιτών στην αυτοδιάθεση και το συνταγματικά κατοχυρωμένο ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΕΚΛΕΓΕΣΘΑΙ. Στην πρώτη περίπτωση, αφού δεν λαμβάνεται υπόψη η διοικητική διαίρεση για την εκλογή του (έστω αναλογικά όπως γινόταν μέχρι σήμερα), ενώ λαμβάνεται υπόψη προκειμένου να γίνεται ΚΑΤΑΤΜΗΣΗ σε έργα για απλούστευση των διαδικασιών στη λειτουργία των Δήμων, αλλά και στη δεύτερη περίπτωση, όπου, όποιος επιθυμεί να ασχοληθεί με τα κοινά στο πιο απομακρυσμένο, δυσπρόσιτο, «προβληματικό», ορεινό, νησιωτικό, χωριό της Ελλάδας, πρέπει υποχρεωτικά να ταυτίζεται με τα «πιστεύω» του Υποψηφίου Δημάρχου.
Το γεγονός ότι ο Νομοθέτης δεν δίνει τη δυνατότητα της εκπροσώπησης όλων των Δημοτικών Ενοτήτων του Δήμου, και γνωρίζοντας τον τρόπο που λειτουργεί η Αυτοδιοίκηση, πιστεύω ότι είναι βέβαιο ότι με την εφαρμογή του νέου Κώδικα θα αναδειχθούν ζητήματα που αφορούν στην ισονομία και στη δίκαιη κατανομή και στην ανταποδοτικότητα των πόρων. Με πρακτικές που επιχειρούν να μετατρέψουν τους Δήμους σε μακρύ χέρι του κράτους, φορτώνοντας τους με αρμοδιότητες χωρίς να εξασφαλίζεται η απαιτούμενη χρηματοδότηση, και με λογικές χειραγώγησης, παρεμβατισμού και ελέγχου, όχι μόνο του τρόπου εκλογής, αλλά και της λειτουργίας των Δήμων, είναι βέβαιο ότι μια ακόμη προσπάθεια που επιχειρείται δεν θα στεφθεί με επιτυχία και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ως ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ.
ΚΩΣΤΑΣ ΘΕΜ. ΤΟΛΗΣ
Αρχ. Μηχανικός

























































