Τοῦ Σεβ/του Μητροπολίτου Αὐλῶνος ΧΡΙΣΤΟΥΔΟΥΛΟΥ
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ)
Ἰωάν. 4, 5-42
Τό νερό εἶναι εὐλογία τοῦ Θεοῦ στόν ἄνθρωπο, πηγή καί δύναμη στή ζωή του. Χωρίς τό νερό ἡ γῆ θά ἦταν μιά ἄνυδρη ἔρημος χωρίς ζωή. Τό νερό εἶναι ἡ δύναμη πού ζωογονεῖ καί πού φέρνει τήν εὐφορία στή φύση! Δροσίζει καί καθαρίζει τόν ἄνθρωπο• ποτίζει καί αὐξάνει τόν κόπο του. Δικαιώνει τό μόχθο του στή γῆ. Χαρά καί ζωή, δύναμη καί εὐλογία ἀκόμη καί τό νερό τοῦ οὐρανοῦ, ἡ βροχή ὅταν ἔρχεται στήν ὥρα της καί δέν εἶναι, βέβεια, καταστρεπτική. Τό νερό εἶναι εὐλογία, πλοῦτος καί ζωή! Ὑπάρχει ὅμως κι ἕνα ἄλλο, τό πνευματικό ὕδωρ, ὁ Ἰησοῦς Χριστός! Πού εἶναι:
Ὁ νέος Μωϋσῆς
Ὁ παλαιός Ἰσραήλ, καθώς προχωροῦσε πρός τή γῆ τῆς Ἐπαγγελίας, στήν ἔρημο δίψασε• κι ὁ Μωϋσῆς χτύπησε μέ τό ραβδί του ἕνα βράχο, ἀπ’ τόν ὁποῖο μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ ἀνέβρυσε ἄφθονο καί γάργαρο νερό. Ἤπιε ὁ λαός καί ξεδίψασε. Σάν τό Μωϋσῆ καί ὁ Ἰησοῦς Χριστός εἶναι ὁ ἀρχηγός τοῦ νέου Ἰσραήλ, τοῦ λαοῦ τῆς χάριτος τῆς Ἐκκλησίας.
Δέ χτύπησε, βέβαια, κανένα βράχο, γιά νά ἀναβλήσει νερό, ἀλλ’ ἔγινε ὁ Ἴδιος βράχος, πού, ὅταν χτυπήθηκε ἀπό τή λόγχη τοῦ στρατιώτη, ἀμέσως ἔρρευσε ἀπ’ τήν πληγή Του αἷμα καί νερό (Ἰωάν. 19, 34). Αὐτό τό αἷμα κι αὐτό τό νερό πού ξεδιψάει τήν Ἐκκλησία στήν πορεία της πρός τή Βασιλεία τῶν οὐρανῶν εἶναι τό ἴδιο μέ τό θεόσταλτο νερό τῆς ἐρήμου πού ἤπιε ὁ παλαιός Ἰσραήλ.
Ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἦταν καί εἶναι τό ἀληθινό ὕδωρ (Α΄ Κορ. 10, 14), ἀλλά καί τό μάννα, ἡ τροφή τῆς ἐρήμου, σύμβολο μυστικό τοῦ ἄρτου καί τοῦ οἴνου τῆς θείας Εὐχαριστίας.
Ὁ Ἰησοῦς Χριστός εἶναι ὄχι μόνο ὁ βράχος, ἀλλά καί ὁ ναός ἀπ’ τόν ὁποῖο ξεχύνεται ἕνα ποτάμι πού δροσίζει καί ἀναζωογονεῖ πνευματικά τήν Ἐκκλησία Του, τόν ἐπίγειο Παράδεισό Του. Μέσα ἀπό τόν ἄνθρωπο πού θά πιστέψει στόν Ἰησοῦ Χριστό καί θά γίνει γνήσιος μαθητής Του, ποτάμια μέ ζωντανό νερό θά τρέξουν (Ἰωάν. 7, 38).
Ἐκεῖνος πού διψάει τρέχει στήν πηγή τῆς Ζωῆς καί τοῦ ζωντανοῦ νεροῦ (Ἰωάν. 7, 37), στόν Ἰησοῦ Χριστό. Κι Ἐκεῖνος τούς δροσίζει μέ τό γνησιότερο νερό: Τό Ἅγιο Πνεῦμα. Τό Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι τό νερό• τό νερό πού δροσίζει τά φλογισμένα πνευματικά χείλη τοῦ ἀνθρώπου• νερό πού καθαρίζει, παρασέρνοντας ὅ,τι ἄχρηστο• νερό πού ἀνανεώνει τό πρόσωπο τῆς γῆς (Ἰωάν. 7, 39).
Τό ζωντανό νερό
Στή σημερινή περικοπή τό νερό συμβολίζει τή διδασκαλία καί τό λόγο τοῦ Κυρίου μας στούς ἀνθρώπους• κι αὐτός ὁ λόγος εἶναι γεμάτος ἀπό τή δύναμη καί τή σοφία τοῦ Θεοῦ. Ξεδιψάει τόν ἄνθρωπο καί τόν ὁδηγεῖ μέσῳ τῶν μυστηρίων στή σωτηρία, στόν ἁγιασμό. Στήν Ἀποκάλυψη τοῦ Ἰωάννη ὑπάρχει μιά ὡραία εἰκόνα: Ἀπό τό θρόνο τοῦ Ἀρνίου (Ἰησοῦ Χριστοῦ) ἀναβλύζει ἕνα ποτάμι μέ ζωογόνο νερό, λαμπερό σάν τό κρύσταλλο (Ἀποκ. 22, 1) καί ὁ Δοξασμένος Χριστός προσκαλεῖ τόν καθένα: «Ὅποιος διψάει ἄς ἔρθει, ὅποιος θέλει ἄς πάρει δωρεάν τό νερό τῆς ζωῆς» (Ἀποκ. 22, 17).
Στίς ὄχθες αὐτοῦ τοῦ ποταμοῦ, εἰκονογραφημένου στό νάρθηκα κάποιας Ἱερᾶς Μονῆς, ὡς χρυσίζοντος καί ὄχι ὡς πύρινου ποταμοῦ, βρίσκονται πολλοί ἄνθρωποι μέ κύπελα στό χέρι• ὅσοι ἀντλοῦν καί πίνουν εἶναι μέ τό Χριστό καί ὁ Χριστός εἶναι ὁ Παράδεισός τους. Ὅσοι δέν ἀντλοῦν, δέν εἶναι τοῦ Χριστοῦ καί ὁ Χριστός εἶναι ἡ κόλασή τους. Δηλαδή προσωπικά τήν ἐπιλέγουν.
Εἴθε, κι ἐμεῖς νά ἀντλοῦμε ἀπ’ αὐτό τό πνευματικό νερό. Γιατί τότε ὁ Ἰησοῦς Χριστός θά εἶναι ὁ Παράδεισός μας καί τό Πανάγιο Πνεῦμα ἡ αἰώνια μας ἀνάπαυση καί ἀνάψυξη.
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
