Το 2007 το τότε ΥΠΕΧΩΔΕ αποφάσισε να χωρίσει στα δύο τη δεύτερη γενιά κτηματογράφησης (107 αστικές περιοχές, 6,7 εκατ. δικαιώματα και 3,1 εκατ. στρέμματα), με δύο σκοπούς: να επιτύχει και πάλι κοινοτική χρηματοδότηση για το έργο (μετά την ταπεινωτική επιστροφή 100 εκατ. ευρώ μερικά χρόνια νωρίτερα) και να συγκεντρώσει πόρους για την αυτοχρηματοδότηση του έργου, από την καταβολή του «κτηματόσημου».
Ο διαχωρισμός της διαδικασίας κτηματογράφησης ήταν ένα εγχείρημα υψηλού ρίσκου (και γι’ αυτό δεν επαναλήφθηκε έκτοτε). Δυστυχώς, τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα σχεδίαζε το ΥΠΕΧΩΔΕ. Ο έλεγχος και η υπογραφή των συμβάσεων καθυστέρησαν πολύ – χαρακτηριστικό είναι ότι οι πρώτες συμβάσεις ξεκίνησαν να υπογράφονται τον Νοέμβριο του 2011 και η Αθήνα δεν ήταν μέσα σε αυτές.
Η αιτία; Οι δύο εταιρείες που διεκδικούσαν το έργο προσέφυγαν δικαστικά η μία εναντίον της άλλης και πέτυχαν… να αποκλειστούν και οι δύο. Κάτι ανάλογο συνέβη και με τις μελέτες κτηματογράφησης ακόμα τριών πόλεων: του Βόλου, της Λαμίας και της Λιβαδειάς.
Οι διαγωνισμοί επαναπροκηρύχθηκαν το 2014 και κατέληξαν σε ανάδοχο το 2016.
Τα παράδοξα που προέκυψαν κατά την κτηματογράφηση ήταν πολλά, με πιο χαρακτηριστική την περίπτωση της Ακρόπολης που αρχικά καταγράφηκε ως «αγνώστου ιδιοκτήτη» επειδή το υπουργείο Πολιτισμού δεν είχε υποβάλει δήλωση!
Αφού ξεπεράστηκε το ανύπαρκτο ζήτημα της έλλειψης τίτλου ιδιοκτησίας και για την Ακρόπολη, το υπουργείο Πολιτισμού προέβη σε σχετική καταχώριση ως ex lege δικαιούχος.
Η δημιουργία εντυπώσεων γύρω από τα παραπάνω είναι κενή νοήματος τονίζει σε ανακοίνωση το υπουργείο Πολιτισμού.
Ακολουθεί η ανακοίνωση του ΥΠΠΟ:
Ως γνωστόν, η ιδιοκτησία του Ελληνικού Δημοσίου επί των μνημείων που συνιστούν ειδική κατηγορία δημόσιας κτήσης εκτός πεδίου συναλλαγών είναι αδιαπραγμάτευτη και ασκείται ως αρμοδιότητα διοίκησης από το υπουργείο Πολιτισμού υπέρ του ελληνικού λαού, στη διαχρονία του οποίου ανήκουν.
Σημειώνεται ότι οι υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού έχουν καταθέσει δηλώσεις για τα ακίνητα ιδιοκτησίας του, τους αρχαιολογικούς χώρους και τα μνημεία. Κατά τη διαδικασία αυτή εμπλεκόμενοι ήγειραν ζήτημα τίτλων ιδιοκτησίας για τα ίδια τα μνημεία, καθώς δεν είχε γίνει κατανοητό το ειδικό καθεστώς που τα διέπει. Σημειώθηκε επανειλημμένως και τελικά κατέστη κατανοητή η ιδιαιτερότητα καταχώρισης των αρχαίων μνημείων ως “πραγμάτων” που στερούνται τίτλων, καθώς το δικαίωμα του υπουργείου Πολιτισμού σε αυτά ερείδεται στην αρχαιολογική νομοθεσία. Κατ’ αυτό τον τρόπο αναγνωρίστηκε η αποκλειστική αρμοδιότητά του να καταχωρεί τους αρχαιολογικούς χώρους και τα μνημεία στο κτηματολόγιο.
Αν ακόμα και η ακρόπολη δεν είχε δηλωθεί, στην περιοχή μας τι πρέπει να περιμένουμε;
ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΪΟΥ
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
