Του Χρήστου Πίσσα, Δασκάλου
Όλοι περάσαμε από τα θρανία. Άρα όλοι καταλαβαίνουμε τι εννοούμε με τον όρο bullying.
Ανέκαθεν υπήρχε αυτό το φαινόμενο. Όμως, τα τελευταία χρόνια κάνει θραύση, τραυματίζοντας παιδικές ψυχές και κάνοντας θύματα και θύτες αθώα παιδιά. Και λέω αθώα παιδιά, γιατί ακόμα και τα παιδιά που τρομοκρατούν και χτυπούν τα υπόλοιπα είναι θύματα. Θύματα της κοινωνίας που δεν κατάφερε να τους εμπνεύσει υψηλότερες αξίες. Αντ’ αυτού τα έμαθε να μισούν πριν καλά-καλά μάθουν τον κόσμο.
Κι αυτό το μίσος δεν είναι κάτι απλό. Όταν παιδιά δημοτικού κι έφηβοι βιώνουν την απόρριψη, την κοροϊδία και την μοναξιά αυτό αφήνει σημάδια ανεξίτηλα στις ψυχές τους. Κανένα παιδί και κανένας νέος δεν μπορεί να διαχειριστεί μια τέτοια κατάσταση.
Πώς άλλωστε μπορεί κανείς να τα βάλλει με τη βία, το ρατσισμό και τη ζήλια;
Ποιος μπορεί με λογικά επιχειρήματα να αντικρούσει παράλογες ιδέες;
Και τι κάνουν για αυτό οι δάσκαλοι, οι καθηγητές, οι διευθυντές και γενικά όλοι οι ιθύνοντες; Σιωπούν. Συνήθως συγκαλύπτουν τα περιστατικά διαφυλάσσοντας το πρεστίζ του σχολείου. Προτιμούν να θάψουν τα προβλήματα κάτω από το χαλί παρά να τα αντιμετωπίσουν αφήνοντας τα θύματα ανυπεράσπιστα.
Τώρα που στο ‘παιγνίδι’ έχει μπει και το διαδίκτυο τα πράγματα γίνονται πιο επικίνδυνα. Κι η ανάγκη ν’ αναλάβουν οι (απλοί) άνθρωποι δράση, έχει φτάσει. Μα, θα μου πείτε: υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε; Μα φυσικά.
Την επόμενη φορά που θα δούμε κάποιο παιδί να ξυλοκοπείται, ας μη θεωρήσουμε μάγκα αυτό που το χτυπάει.
Κάθε φορά που θα δούμε κάποιους να βρίζουν κάποιο παιδί, ας το υπερασπιστούμε.
Κάθε φορά που μια μόδα, κάποιο είδος μουσικής ή οτιδήποτε πάει να μας χωρίσει, ας σκεφτούμε αυτά που μας ενώνουν.
Είμαστε άνθρωποι, νέοι με όνειρα κι ελπίδα για το μέλλον, με πίστη κι αγάπη για τη ζωή κι αυτή μας η διαφορετικότητα είναι που πρέπει να μας ενώνει σ’ έναν κοινό σκοπό: Στο να αλλάξουμε τον κόσμο μας προς το καλύτερο…
Υ.Γ.: Τελευταία το bullying γίνεται trending και της μόδας, όμως όσοι το έχουν βιώσει, ξέρουν πόσο σκληρό είναι και πόση προσπάθεια πρέπει να γίνει από όλους (μας) για να καταπολεμηθεί. Είναι καλό που ο σχολικός εκφοβισμός γίνεται ευρύτερα γνωστός και πέρα από ειδικούς, που καμιά φορά δεν έχουν κι ιδιαίτερη εμπειρία -μιας κι άλλο να το διαβάζεις στα βιβλία κι άλλο να το βιώνεις–καλό θα ήταν να δραστηριοποιηθούν αυτοί που το έχουνε πολεμήσει αυτό το φαινόμενο(γιατί δεν είναι θύματα) και να μιλήσουν.
Δεν είναι ταμπού. Είναι μαχητές κι όχι θύματα.
Δείτε παρακάτω κι ένα σχετικό βίντεο που κάνει θραύση κι έχει θέμα το bullying.
Ας ευαισθητοποιηθούμε.
Ας δώσουμε ένα τέλος στο σχολικό εκφοβισμό!
Η σιωπή είναι συνενοχή…
https://www.youtube.com/watch?v=DQzNYEPMIPA
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
