Το δικό του μήνυμα μνήμης, σεβασμού και ιστορικής ευθύνης έστειλε το βράδυ της Τρίτης 28 Ιουλίου ο Δήμος Μετεώρων, διοργανώνοντας στον αύλειο χώρο του Κέντρου Ψηφιακής Προβολής την εκδήλωση με τίτλο «ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ…», αφιερωμένη στην Κυπριακή Τραγωδία.
Σε μια ιδιαίτερα συγκινητική ατμόσφαιρα, οι παρευρισκόμενοι απέτισαν φόρο τιμής στους πεσόντες και σε όλους όσοι βίωσαν τα δραματικά γεγονότα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, επιβεβαιώνοντας πως η ιστορική μνήμη αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.
Κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο συμπολίτης μας, Ομότιμος Καθηγητής Χρήστος Δ. Λιάπης, Αγγειοχειρουργός και Πρόεδρος του Επιστημονικού Συμβουλίου του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών. Με λόγο βιωματικό, βαθιά ανθρώπινο και φορτισμένο από προσωπικές εμπειρίες, αναφέρθηκε στις ημέρες της τουρκικής εισβολής, όταν ως έφεδρος ανθυπίατρος υπηρετούσε στη Χειρουργική Κλινική του 401 Γενικού Στρατιωτικού Νοσοκομείου Αθηνών, συμμετέχοντας στις διακομιδές και στη νοσηλεία των τραυματιών που μεταφέρονταν από την Κύπρο. Οι εικόνες εκείνων των ημερών, όπως τις μετέφερε στο κοινό, υπενθύμισαν με τον πιο άμεσο τρόπο το ανθρώπινο κόστος της τραγωδίας.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε και στη σπουδαία επιστημονική διαδρομή του κ. Λιάπη, ο οποίος, με καταγωγή από την Καλαμπάκα, έχει διακριθεί διεθνώς στον χώρο της Αγγειοχειρουργικής, εκπροσωπώντας την ελληνική επιστημονική κοινότητα στα σημαντικότερα διεθνή επιστημονικά φόρα.
Την εκδήλωση συντόνισε ο συνεργάτης του Δημάρχου Μετεώρων, Θοδωρής Δαφέρμος, ενώ την έναρξη έκανε με σύντομο χαιρετισμό η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού Λίλα Μπανέκα – Νάνη. Τη βραδιά πλαισίωσαν μουσικά, με ευαισθησία και σεμνότητα, μέλη του Συλλόγου «Ο Ασπροπάρης», δημιουργώντας το κατάλληλο κλίμα περισυλλογής και τιμής.
Η εκδήλωση έκλεισε με το διαχρονικό μήνυμα ότι η μνήμη δεν αποτελεί απλώς αναφορά στο παρελθόν, αλλά χρέος απέναντι στην ιστορία, στους ανθρώπους που θυσιάστηκαν και στις γενιές που οφείλουν να γνωρίζουν και να θυμούνται. Το «Δεν Ξεχνώ» ακούστηκε ως μια υπόσχεση ότι η θυσία και ο πόνος της Κύπρου θα παραμένουν ζωντανά στη συλλογική συνείδηση.








































































