Η κοινωνική πολιτική ως μέρος μιας ενιαίας κυβερνητικής πολιτικής αποτελεί βασικό εργαλείο για την αντιμετώπιση της φτώχειας, της προστασίας των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, αλλά και την εφαρμογή και διασφάλιση της κοινωνικής δικαιοσύνης σε όλους τους τομείς. Παράλληλα η εφαρμογή κοινωνικής πολιτικής διασφαλίζει για τους πολίτες την ισότιμη πρόσβαση σε κάθε κοινωνικό αγαθό όπως την υγεία, την εκπαίδευση, την εργασία, τη στέγη και την κοινωνική ασφάλιση.
Σε μια ευνομούμενη πολιτεία και σε μια χώρα κράτος- μέλους της νομισματικής ένωσης είναι αυτονόητη η χάραξη κοινωνικής πολιτικής που θα στοχεύει στην αντιμετώπιση κοινωνικών προβλημάτων με τα οικονομικά εργαλεία που έχει στη διάθεσή της η εκάστοτε κυβέρνηση τόσο από τον κρατικό προϋπολογισμό όσο και από τα ευρωπαϊκά προγράμματα που είναι στη διάθεση των κρατών.
Ιδιαίτερα σε μια εποχή που η ανθρωπότητα βίωσε μακροχρόνιους πολέμους όπως τον πόλεμο μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, αλλά και τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή με επακόλουθα τις ανατιμήσεις στην τιμή του πετρελαίου και κατ’ επέκταση στα προϊόντα που διατίθενται στην αγορά, η κυβέρνηση πρέπει να εφαρμόσει μια ισορροπημένη κοινωνική πολιτική που θα ενισχύσει τα ελληνικά νοικοκυριά στοχευμένα σε παροχές και προΐόντα που είναι αναγκαία για την καθημερινή διαβίωση.
Με αφορμή την οικονομική πραγματικότητα και τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας η κυβέρνηση πρέπει να ενισχύσει συγκεκριμένους πυλώνες κοινωνικής πολιτικής που θα δώσουν λύσεις σε προβλήματα των πολιτών όπως:
1) Στον πυλώνα της εκπαίδευσης απαιτείται αύξηση της χρηματοδότησης σε όλες τις βαθμίδες με στόχο τη δωρεάν παιδεία. Παράλληλα είναι αναγκαίος ο εκσυγχρονισμός των σχολικών διδακτηρίων και ο εμπλουτισμός τους με το απαραίτητο εποπτικό και διδακτικό υλικό για την καλύτερη δυνατή παρεχόμενη εκπαίδευση. Σε σχέση με την τριτοβάθμια εκπαίδευση και για την ταχύτερη αποκατάσταση των μελλοντικών φοιτητών είναι αναγκαίος ο εμπλουτισμός με νέες σχολές που θα στηρίξουν τα προγράμματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης πολύπλευρα σε σχέση με την εφαρμογή της τεχνητής νοημοσύνης.
2) Στον πυλώνα της υγείας πρέπει να διασφαλιστεί η παροχή κάθε δωρεάν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στους πολίτες. Η υγεία ως κοινωνικό αγαθό πρέπει να παρέχεται ισότιμα σε όλους χωρίς διακρίσεις και χωρίς αναμονές που μπορεί να κοστίσουν ζωές. Για τον λόγο αυτό απαιτούνται οι αναγκαίες προσλήψεις σε ιατρικό νοσηλευτικό ή άλλο προσωπικό που θα στελεχώσει κάθε κέντρο υγείας και κάθε δημόσιο νοσοκομείο.
3) Στον πυλώνα της εργασίας είναι απαραίτητη η κατάργηση όλων των αντεργατικών νόμων που προβλέπουν την εφαρμογή περισσότερων από 8 ώρες εργασίας την ημέρα. Ο στόχος θα πρέπει να είναι όχι μόνο η διατήρηση του οκταώρου αλλά και η πιλοτική εφαρμογή λιγότερων ωρών εργασίας όπως αυτή εφαρμόζεται με επιτυχία σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Παράλληλα πρέπει να επεκταθούν οι δομές για τη διά βίου μάθηση και η ενίσχυσή τους με διάφορα κίνητρα που θα οδηγήσουν τους πολίτες και ειδικότερα τους νέους σε μια μελλοντική επαγγελματική αποκατάσταση με προοπτική.
4) Στον πυλώνα που σχετίζεται με τη γενικότερη στεγαστική πολιτική είναι αυτονόητο να υπάρξει κεντρικός σχεδιασμός σε συνεργασία με τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης για εύρεση στέγης σε νέους αλλά και νεοδιόριστους. Παράλληλα είναι αναγκαίο να δοθούν δάνεια με χαμηλό επιτόκιο και κρατικές εγγυήσεις που θα καλύπτουν μέρος ενός στεγαστικού δανείου, με δυνατότητα επέκτασης του χρόνου αποπληρωμής. Σε σχέση με τους φοιτητές στα διάφορα πανεπιστήμια της χώρας έχω ήδη τονίσει την ανάγκη ανέγερσης νέων φοιτητικών εστιών για να εξασφαλιστεί η αξιοπρεπής διαβίωση χωρίς κόστος για τους περισσότερους φοιτητές στη χώρα. Η συγκεκριμένη πολιτική αποτελεί άλλωστε και το λιγότερο που μπορεί να κάνει μια κυβέρνηση ως ένδειξη σεβασμού στους γονείς που από το υστέρημά τους βοήθησαν τα παιδιά τους να περάσουν στα διάφορα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας .
Τσιάκαλος Γεώργιος
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
