Η τοποθέτηση της μείζονος αντιπολίτευσης ,στην κριτική που της ασκείται από την Δημοτική Αρχή ότι δεν ψηφίζει τα έργα, ήταν μια αποκαλυπτική στιγμή για το πως αντιλαμβάνεται τον ρόλο της μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο!
Διότι , όταν μια παράταξη δηλώνει ότι « δεν είναι αρνητική στα έργα» , αλλά την ίδια στιγμή επιλέγει συστηματικά να μην τα υπερψηφίζει ,τότε δεν έχουμε μια στάση «κριτικής αξιολόγησης», αλλά μια συνειδητή πολιτική επιλογή αποστασιοποίησης από την ευθύνη.
Και η ευθύνη αυτή αφορά συγκεκριμένα έργα , συγκεκριμένες παρεμβάσεις , συγκεκριμένες ανάγκες της τοπικής κοινωνίας!
Αγαπητοί μου,
Η επίκληση της «εξέτασης κάθε θέματος ξεχωριστά», θα είχε ουσιαστικό νόημα αν συνοδευόταν από τεκμηριωμένες εναλλακτικές προτάσεις ή από μια σαφή ιεράρχηση προτεραιοτήτων.
Αντί αυτού ,παρατηρείται μια επαναλαμβανόμενη άρνηση ,η οποία τελικά συγκροτεί ένα μοτίβο όχι διαφωνίας επί της ουσίας , αλλά άρνησης επί της αρχής!
Εδώ ακριβώς ανακύπτει το κρίσιμο ερώτημα:
Μπορεί μια αντιπολίτευση να διεκδικεί τον ρόλο της «υπεύθυνης δύναμης», όταν αποφεύγει συστηματικά να τοποθετηθεί θετικά σε ζητήματα που προωθούν την ανάπτυξη;
Ή μήπως συγχέει την έννοια της κριτικής με την ευκολία της άρνησης;
Φίλες και φίλοι,
Η αναφορά περί « ελλιπούς προετοιμασίας» της δημοτικής αρχής, πέρα από το ότι αποτελεί μια εύκολη ρητορική καταφυγή, παραβλέπει μια βασική αρχή της θεσμικής λειτουργίας :
Το Δημοτικό Συμβούλιο είναι ο χώρος σύνθεσης , όχι προσχηματικής απόρριψης. Αν υπάρχουν αδυναμίες διορθώνονται μέσα από τη συμμετοχή, όχι μέσα από την αποχή ή την καταψήφιση χωρίς δημιουργική συμβολή.
Ακόμη πιο προβληματική είναι η προσπάθεια να παρουσιαστεί η πολιτική αντιπαράθεση ως « διχασμός» . Η διαφωνία δεν είναι διχασμός. Ο διχασμός γεννιέται όταν η άρνηση μετατρέπεται σε τακτική και η τακτική σε αφήγημα. Όταν δηλαδή η πραγματικότητα των έργων υποκαθίσταται από την κατασκευή εντυπώσεων! Η κοινωνία όμως δεν ενδιαφέρεται για αφηγήματα. Ενδιαφέρεται για αποτελέσματα!
Και ως προς τις συνεχείς αναμορφώσεις του προυπολογισμού , αυτές δεν είναι « παιχνιδάκια» , αντιθέτως είναι εργαλείο διοίκησης , αναγκαίο σε ένα δυναμικό περιβάλλον όπου οι ανάγκες μεταβάλλονται.
Η άρνηση κατανόησης αυτού του εργαλείου δεν συνιστά πολιτική θέση αλλά άρνηση προσαρμογής στην πραγματικότητα της διοίκησης.
Τέλος το ζήτημα της « πολιτικής συνέπειας» δεν μπορεί να τίθεται επιλεκτικά. Η συνέπεια δεν μετριέται μόνο με το τι έκανες χθες, αλλά και με το αν σήμερα αναγνωρίζεις την ευθύνη να συμβάλεις δημιουργικά. Η επίκληση του παρελθόντος δεν μπορεί να λειτουργεί ως άλλοθι για τη στάση του παρόντος.
Η Δημοτική Αρχή δεν αναζητά « κακούς» ούτε κατασκευάζει «εχθρούς». Αναζητά συνεργασίες, συναινέσεις και – όταν αυτές δεν είναι εφικτές – τουλάχιστον μια αντιπολίτευση που να επιλέγει την ουσία αντί της εντύπωσης! Διότι, τελικά, η ευθύνη δεν είναι να διαφοροποιείσαι αλλά να συνδιαμορφώνεις.
Και εκεί ακριβώς κρίνεται η ουσία της πολιτικής στάσης!!!
Γράφει ο Κώστας Πρεβέντης, Ειδικός Συνεργάτης Δημάρχου Μετεώρων
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
