Με αφορμή το ζήτημα που προέκυψε σχετικά με την παραχώρηση οικοπέδου του δήμου Μετεώρων, ας εναποθέσω κι εγώ εδώ στον δημόσιο διάλογο την ταπεινή μου γνώμη, χωρίς να χρειάζεται κανείς να την συμμεριστεί, όμως εγώ ως πολίτης αυτής της πόλης νιώθω την υποχρέωση να το κάνω.
Θα ξεκινήσω με την πρόσφατη συζήτηση που έτυχε να έχω με έναν παιδικό μου φίλο που κατοικεί μόνιμα στην Ελβετία. Μου έλεγε λοιπόν ότι καθημερινά λαμβάνει στο χρηματοκιβώτιο του φακέλους από τον αντίστοιχο Δήμο της Βέρνης σχετικούς με ψηφίσματα που γίνονται για κάθε λογής ζήτημα που αφορά στον δημόσιο χώρο. Ψηφίσματα για την γραμμή του τραμ, για τα έργα του δήμου σε κάθε γειτονιά, για τον φωτισμό, για το πράσινο. Από τα πιο μικρά έως τα πιο μεγάλα. Ο φάκελος περιλαμβάνει ενημέρωση για τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του κάθε εγχειρήματος, ο πολίτης ψηφίζει, οι ψήφοι καταμετρούνται και η αντίστοιχη αρχή πράττει αναλόγως. Αυτό γίνεται σε βαθιά δημοκρατικά κράτη και σε κοινότητες που σέβονται τον εαυτό τους.
Αντ’ αυτού, εδώ ένα σημαντικό ζήτημα έχει αναχθεί σε πολιτική διαμάχη. Το όλο θέμα έχει πολώσει τους πολίτες, για άλλη μια φορά, και καλούμαστε να διαλέξουμε στρατόπεδο λες και πάμε σε εκλογές. Πρώτο μεγάλο λάθος, για το οποίο ευθυνόμαστε όλοι. Και η δημοτική αρχή και η Αντιπολίτευση και εμείς.
Άλλο μεγάλο λάθος, το οποίο μάλιστα ευθύνεται για το χάος που έχει δημιουργηθεί και βαραίνει τη δημοτική αρχή. Ξεκίνησε τη συζήτηση από το τέλος, φέρνοντας στο τραπέζι την πρόταση της παραχώρησης του οικοπέδου, χωρίς πρώτα να έχει παρουσιάσει στους πολίτες της το ολοκληρωμένο σχέδιο ανάπλασης του χώρου, αφήνοντας έτσι περιθώρια για παρερμηνείες κι επομένως παρεξηγήσεις.
Τρίτο και μεγαλύτερο λάθος θεωρώ ότι φέρει η ίδια η Μητρόπολη. Από ό,τι έχω καταλάβει το θέμα του εν λόγω οικοπέδου είναι παλιό. Δηλαδή πριν την μονιμοποίησή της. Νιώθω λοιπόν ότι υπάρχει μια σθεναρή απαίτηση για το εν λόγω οικόπεδο από τη Μητρόπολη, ενώ δεν έχει αποσαφηνιστεί με τι θα το ανταλλάξει και ποια είναι η ακριβής συμφωνία της με τον Δήμο Μετεώρων. Σε κάθε περίπτωση πάντως, εγώ θα προτιμούσα μια Μητρόπολη, που βάσει των αρχών που πρεσβεύει, θα έπρεπε πρώτη να λήξει αυτήν τη διαμάχη των πολιτών και να αποχωρήσει από την διεκδίκηση ησύχως. Πρόθεση μου είναι επίσης να προτείνω να εκμεταλλευτεί το ιστορικό κτήριο της Κωστάντιου Σχολής, ανακαινίζοντας το, πράξη που όλοι περιμέναμε να κάνει όταν εξ’ αρχής της παραχωρήθηκε. Ένα ιστορικό κτήριο κόσμημα θα ήταν κατά την προσωπική μου αισθητική, αυτό που θα ταίριαζε σε μια Μητρόπολη κι όχι ένα Μέγαρο που καθόλου ταπεινό δεν μου ακούγεται. Μην πω ανάρμοστο. Τώρα όποιος από το ποίμνιο ονειρεύεται Μέγαρα και Δεξιώσεις λυπάμαι που το λέω αλλά πρόκειται για προσωπικές ονειρώξεις του καθενός και καθόλου δεν ενδιαφέρει το σύνολο των πολιτών. Αλλά και πάλι ξαναλέω… αυτή είναι η ταπεινή μου γνώμη και δεν οφείλει κανείς να τη συμμεριστεί.
Κλείνοντας, να πω ότι είτε είναι οικόπεδο που μπορεί να παραχωρηθεί, είτε είναι κοινόχρηστος χώρος που δεν παραχωρείται, πρόκειται για έναν ανοιχτό χώρο μέσα στην καρδιά της πόλης, που οφείλουμε όλοι να προστατεύσουμε. Ειδικά όταν μέσα σε αυτόν υπάρχουν ιστορικά δέντρα, για τα οποία κανείς ως τώρα δεν έχει πει κουβέντα και κανείς από την αρχή δεν έχει δεσμευτεί για την ασφάλειά τους. Το επιχείρημα δε που ακούω τελευταία, ότι όλη η πόλη είναι άναρχη και τάχα μου αυτό μας πείραξε, κάνει απλώς gaslighting στην κουβέντα και στέλνει την μπάλα στην κερκίδα. Ναι. Όλη η πόλη μας ενδιαφέρει και πολλά είναι τα προβλήματα της, αλλά τώρα μιλάμε για αυτό το συγκεκριμένο ζήτημα. Οπότε, ας αφήσουμε τα υπονοούμενα και ας μιλήσουμε ανοιχτά.
Όσοι δε περισσότεροι μιλήσουν, τόσο το καλύτερο.
Με εκτίμηση
Νάνσυ Σαράντη
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
