Η αρχαία Ελλάδα συγκαταλέγεται στους πιο λαμπρούς πολιτισμούς, εκείνη την εποχή, τι άποψη είχαν για τα ζώα;
Οι λύκοι, είναι γνωστοί για τις δυνάμεις προσαρμογής και την εξέλιξή τους. Έχουν έναν κοινωνικό και ευφυή χαρακτήρα. Ζουν σε πολύ καλά οργανωμένες αγέλες με σεβασμό στην ιεραρχία αλλά και με υψηλό αίσθημα υπερηφάνειας. Συμβολίζουν την ενότητα και την αντοχή. Αντιπροσωπεύουν επίσης την αφοσίωση και τη φιλία, ιδίως σχετιζόμενοι με τους απογόνους τους τα σκυλιά. Πολλές φορές ο χαρακτήρας τους, τους κάνει μοναχόλυκους.
Ο θεός Απόλλωνας συχνά αναφέρεται ως Λύκειος. Αυτή είναι μια επίκληση του Απόλλωνα ως θεού του φωτός που δηλώνει την καταγωγή των λέξεων λυκόφως και λυκαυγές, δηλαδή το σούρουπο και τη χαραυγή. Τα νομίσματα του Άργους που είχε προστάτη το θεό Απόλλωνα διακοσμούνταν με λύκους περίπου έως τον 5ο αιώνα π.χ.
Ο σκύλος αποτελεί εδώ και χιλιάδες χρόνια τον πιο πιστό σύντροφο του ανθρώπου. Εδώ πρέπει να τονίσουμε ότι λίγα είναι τα ζώα για τα οποία έχουν πλαστεί μύθοι από τους αρχαίους Έλληνες.
Για το λόγο αυτό, απολάμβανε μεγάλης εκτίμησης σε σημείο σχεδόν ισότητας με τους ανθρώπους, σε αντίθεση με τους αρχαίους Αιγυπτίους που είχαν μια πιο απόμακρη σχέση με τα ζώα (τα λάτρευαν μεν αλλά χωρίς να έχουν καθημερινή επαφή μαζί τους). Ο θεός Απόλλων εξημέρωσε το σκύλο και τον δώρισε στην αδελφή του θεά Αρτέμιδα, προκειμένου να τη συνοδεύει στο κυνήγι.
Ο Ταύρος ήταν το ιερό ζώο της αρχαίας Κρήτης. Συμφώνα με τον μύθο ο Βασιλιάς Μίνωα ζήτησε από τον Ποσειδώνα να του φανερώσει ένα ζώο για θυσία, αμέσως ο θεός της Θάλασσάς , του φανέρωσε έναν Ταύρο. Ο Μίνωας θαμπώθηκε από την ομορφιά του ταύρου και αποφάσισε να μην τον θυσιάσει. Ο Ποσειδωνίας για να εκδικηθεί τον Μίνωα, έκανε τον ταύρο μανιακό και το ζώο έκανε πολλές καταστροφές, ενώ μια άλλη εκδοχή λέει πως ο Ποσειδώνας έβαλε τον Ταύρο να ζευγαρώσει με την σύζυγο του Μίνωα, την Πασιφάη, και από το ζευγάρωμα αυτό γεννήθηκε ο Μινώταυρος. Από την Κρήτη άρχισαν και οι γνωστές ταυρομαχίες, που γίνονται και σήμερα στην Ισπανία.
Το ιερό ζώο της Θέας Άρτεμις ήταν το ελάφι, είχε κατά τον μύθο, χρυσά κέρατα, χάλκινες οπλές και κανείς δεν το έφτανε στο τρέξιμο. Ο Ευρυσθέας διέταξε τον Ηρακλή να φέρει το ελάφι αυτό ζωντανό στις Μυκήνες. Ένα ολόκληρο χρόνο το κυνηγούσε ο Ηρακλής στα βουνά και στα δάση χωρίς αποτέλεσμα. Μια µέρα το ελάφι µπήκε στον ποταμό Λάδωνα, για να περάσει απέναντι. Τότε ο Ηρακλής το χτύπησε ελαφρά µε ένα βέλος στο πόδι. Μετά το σήκωσε στους ώμους του και το πήγε στις Μυκήνες. Αφού το έδειξε στον Ευρυσθέα, το άφησε ελεύθερο, όπως είχε υποσχεθεί στη θεά Άρτεμη. Το ελάφι συμβολίζει την Ελευθέρια την ανεξαρτησία και την αγνότητα, κατά τους Αρχαίους Έλληνες.
Το άλογο είχε μεγάλη σημασία για τους αρχαίους Έλληνες. Ήταν ένα από τα ζώα σύμβολα του Θεού Ποσειδώνα, έπαιξε και μεγάλο ρολό στην μυθολογία και την ιστορία. Οι καλύτεροι ιππείς στην μυθολογία ήταν οι Αμαζόνες και oι Τρώες, ενώ τα πιο εκπαιδευμένα και πιο γρήγορα αλόγα στην Αρχαιότητα, τα κατείχαν οι Μυρμιδόνες του Αχιλλέα. Το πιο διάσημο άλογο στην παγκόσμια ιστορία είναι ο Βουκεφάλας του Μ. Αλέξανδρου, που δεν μπόρεσε κανείς να το δαμάσει εκτός από τον Μ. Αλέξανδρο. Και φυσικά δεν μπορούμε να ξεχάσουμε το ξύλινο άλογο που χάρισε στου Έλληνες την νίκη απέναντι στους Τρώες, τον Φημισμένο Δούρειο Ίππο.
Οι προγονοί μας λοιπόν τα θαύμαζαν, τα αγαπούσαν, τα σεβόντουσαν, μέχρι που τα θεοποιούσαν, υπερβολή.
Εγώ ο Νεοέλληνας, φοβάμαι και εξολοθρευώ το λύκο γιατί κάνει ζημιές, πάω βόλτα το σκύλο μου με το λουράκι γιατί μου είπαν πως είναι αντικαταθλιπτικό, το μοσχαράκι μου αρέσει κοκκινιστό, έχω και φίλους που θα μου φέρουν ελαφάκι και θα φτιάξω ένα ωραίο στιφάδο και επειδή είμαι μάγκας, ξέρω ότι ο Αστραχάν, το κουτσό άλογο όπως το αποκαλούν στον ιππόδρομο, θα κερδίσει και θα ποντάρω πάνω του κανά 2.000 ευρώ.
Αγαπάω πάρα πολύ τα ζώα και το δείχνω με πράξεις όχι με λόγια….
ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΪΟΥ
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
