Επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα δημιούργησαν έναν χάρτη του παγκόσμιου κλίματος που δείχνει τις αλλαγές σε όλο τον πλανήτη τα τελευταία 24.000 χρόνια. Αναδεικνύει παράλληλα, τις κύριες κινητήριες δυνάμεις της κλιματικής αλλαγής και τον βαθμό στον οποίον έχει επηρεάσει το κλίμα η ανθρώπινη δραστηριότητα.
Η σχετική μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο «Nature» έχει τρία βασικά ευρήματα. Επαληθεύει ότι οι κύριοι κινητήριοι μοχλοί της κλιματικής αλλαγής από την τελευταία εποχή των παγετώνων, είναι η αύξηση των συγκεντρώσεων των αερίων του θερμοκηπίου και η υποχώρηση των παγετώνων. Υποδηλώνει μια γενική τάση αύξησης της θερμοκρασίας τα τελευταία 10.000 χρόνια, διευθετώντας μια δεκαετή συζήτηση της κοινότητας της παλαιοκλιματολογίας σχετικά με το αν η περίοδος αυτή είχε θερμότερη ή ψυχρότερη τάση. Το μέγεθος και ο ρυθμός αύξησης της θερμοκρασίας τα τελευταία 150 χρόνια, ξεπερνά κατά πολύ το μέγεθος και τον ρυθμό των αλλαγών τα τελευταία 24.000 χρόνια.
«Είναι η πρώτη φορά που μπορείτε πραγματικά να το μελετήσετε και να αποκτήσετε μια πολύ προσωπική άποψη της εξέλιξης του κλίματος σε μια περιοχή που σας ενδιαφέρει», εξήγησε ο Μάθιου Όσμαν, κλιματολόγος στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα και επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης. «Ελπίζω ότι θα βοηθήσει στο να κατανοήσουν όλοι πόσο σοβαρή είναι σήμερα η κλιματική αλλαγή».
Οι επιστήμονες δημιούργησαν τον χάρτη συγκρίνοντας πυρήνες ιζημάτων– οι οποίοι περιέχουν ένα αρχείο θερμοκρασιών για χιλιάδες χρόνια- με ιστορικά κλιματικά μοντέλα. Κάθε πυρήνας δείχνει πώς άλλαξε ο καιρός σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία. Ωστόσο οι ερευνητές μπορούν να τους χρησιμοποιήσουν για να τροποποιήσουν ένα παγκόσμιο μοντέλο ώστε να παράγει μια εικόνα που να ταιριάζει με τα αρχεία θερμοκρασίας του πραγματικού κόσμου.
«Φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ότι η τρέχουσα αύξηση της θερμοκρασίας είναι πρωτοφανής τουλάχιστον από πριν από την τελευταία εποχή των παγετώνων», έγραψε στο Twitter ο Ζέκε Χάουσφαδερ, κλιματολόγος στο Breakthrough Institute.
Ο χάρτης δίνει στους κλιματολόγους μια καλύτερη εικόνα του τρόπου με τον οποίο αλληλεπιδρούν τα περιφερειακά κλιματικά συστήματα. «Όλα είναι στενά συνδεδεμένα μεταξύ τους», λέει ο Όσμαν. «Αν διαμορφώσετε τους ανέμους πάνω από την Κίνα, για παράδειγμα, θα προκαλέσετε αλυσιδωτές επιπτώσεις στις βροχοπτώσεις πάνω από τη Βόρεια Αμερική. Έτσι αυτό που κάνει ένα μοντέλο είναι να μας επιτρέπει να διαχωρίζουμε αυτή τη σύζευξη με τρόπο που να έχει φυσικό νόημα».
Η έρευνα αντικατοπτρίζει επίσης τα αποτελέσματα μιας εργασίας που δημοσιεύθηκε νωρίτερα φέτος και έλυσε ένα μακροχρόνιο πρόβλημα στη μοντελοποίηση του κλίματος. Παρόλο που τα επίπεδα του άνθρακα αυξήθηκαν σταθερά μετά την υποχώρηση των παγετώνων, οι πυρήνες ιζημάτων έδειχναν ότι ο πλανήτης ψύχεται, γεγονός στο οποίο είχαν προσκολληθεί οι σκεπτικιστές του κλίματος. Η προηγούμενη έρευνα διαπίστωσε ότι η φαινομενική ψύξη ήταν στην πραγματικότητα μια ψευδαίσθηση που προκλήθηκε από τους πολυάριθμους πυρήνες ιζημάτων που προέρχονταν κυρίως από το βόρειο ημισφαίριο και όχι από άλλα μέρη του κόσμου. Η εργασία διαπίστωσε επίσης ότι ο πλανήτης ήταν πολύ πιο ψυχρός κατά τη διάρκεια της παγετώδους περιόδου από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως.
Ο νέος χάρτης καταλήγει στο συμπέρασμα ότι όταν οι παγετώνες κάλυπταν το βόρειο ημισφαίριο, το κλίμα ήταν -12 βαθμούς Κελσίου ψυχρότερο από ό,τι είναι σήμερα. Έκτοτε θερμαίνεται, με δύο ραγδαίες αλλαγές πριν από περίπου 18.000 χρόνια και πριν από 12.000 χρόνια.
Η αύξηση της θερμοκρασίας κατά 2 έως 3 βαθμούς θα σήμαινε ότι «ουσιαστικά ένα μεγάλο μέρος αυτών των μεσοπαγετωδών αλλαγών θα συνέβαινε σε ένα πραγματικά, πραγματικά σύντομο χρονικό διάστημα», λέει ο Όσμαν. «Και αυτό νομίζω ότι αφορά όλους».
Η Συμφωνία του Παρισιού στοχεύει μακροπρόθεσμα στη σταθεροποίηση της ανόδου της παγκόσμιας θερμοκρασίας σε επίπεδα κάτω των 2 βαθμών Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα. Σύμφωνα με τη νέα έρευνα, αυτό θα ήταν συγκρίσιμο με την αύξηση της θερμοκρασίας που έλαβε χώρα μεταξύ περίπου 12.000 και 200 ετών πριν. Η πλανητική αλλαγή που συνόδευσε αυτή την αύξηση της θερμοκρασίας είναι απίστευτη. Πριν από 12.000 χρόνια, το μεγαλύτερο μέρος της Βόρειας Αμερικής ήταν κατά 36 βαθμούς ψυχρότερο από ό,τι είναι σήμερα, κυρίως λόγω της υποχώρησης των πάγων.
ΠΗΓΗ: ertnews.gr / Popular Science
Ακολουθήστε το tameteora.gr στο Google News!
